Η περιοδική έκθεση «Οι Δικοί μας Άνθρωποι» εγκαινιάστηκε, την Κυριακή, στο Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας.
Πρόκειται για το ατομικό εικαστικό έργο τριών ευρηματικών καλλιτεχνών, του Φίλιππου Δρόσου, του Παύλου Τζιόμπρα και του Αλέξανδρου Τσάκωνα, που εργάστηκαν για την ζωγραφική – γλυπτική αποκατάσταση και την σχεδίαση ευρημάτων των Αιγών.
Οι τρεις καλλιτέχνες με την οξυμένη οπτική τους αντίληψη, την έμφαση στην λεπτομέρεια και την επιδέξια προσέγγιση, εργάστηκαν για την τεκμηρίωση και την αισθητική αποκατάσταση του Ανακτόρου του Φιλίππου ΙΙ, δίνοντας νέα πνοή στα θραύσματα του. Χρησιμοποιώντας τα εργαλεία, τις χειρονομίες και την εικαστική τους ματιά συνέθεσαν με υπομονή, επιμονή και προσήλωση το παζλ της ιστορίας, συνεισφέροντας σε μία πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του σαγηνευτικού μακεδονικού κόσμου.
Μια έκθεση συναισθηματική και συγκινητική αφιερωμένη στα έργα αυτών των ανθρώπων που αφιέρωσαν μέρος της ζωής τους στην αναστήλωση του μνημείου.
Στον χαιρετισμό της η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας Αγγελική Κοτταρίδη αναφέρθηκε στους τρεις καλλιτέχνες που τους οφείλουμε πολλά, όπως το Ανάκτορο των Αιγών που θα εγκαινιαστεί σε πολύ λίγες μέρες. Μίλησε για την γνωριμία τους και στο πως εργάσθηκαν με απόλυτη ακρίβεια.
Για το θέμα της έκθεσης και τους τρεις καλλιτέχνες μίλησε το νέο στέλεχος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας κι επιμελήτρια της έκθεσης, η Δρ Θέμις Βελένη, Ιστορικός της Τέχνης, Πολιτιστική Διαχειρίστρια της ΕΦΑ Ημαθίας.
Στον κεντρικό τοίχο της αίθουσας περιλαμβάνονται αντιπροσωπευτικά έργα των τριών καλλιτεχνών. Ξεκινώντας με έργα του Παύλου Τζιόμπρα που έχει μια προσέγγιση γραφιστική, θυμίζει ποπ αρτ δημιουργίες Άγγλων καλλιτεχνών, μια κομικσίστικη γραφή. Μετά, το έργο του Φίλιππου Δρόσου έχει μια σουρεαλιστική προσέγγιση όμως με έναν σύγχρονο τρόπο δημιουργεί της δικές του ονειρικές μεταφυσικές αφηγήσεις στοχεύοντας στο ασυνείδητο του καθενός μας. Τέλος, το έργο του Αλέξανδρου Τσάκωνα κάνει έναν διάλογο με την φωτογραφία και τη ζωγραφική και πως η φωτογραφία επηρεάζει την ζωγραφική και την αισθητική της.
Ο Παύλος Τζιόμπρας είπε ότι κάποια έργα έγιναν τώρα για την έκθεση κι έχουν σχέση με την εργασία του και κάποια άλλα έγιναν πριν από χρόνια. Στα έργα του παρατηρούμε ένα παιχνίδι με τα χρώματα και τις φόρμες. «Προσπαθώ να τεχνοτροπώ και μου αρέσει όταν τα έργα μου είναι αναγνωρίσιμα… Κινούμαι σε μήκος κύματος πολύ αφηρημένο ως καλλιτέχνης. Τα καταφέρνω και με τον ρεαλισμό όμως δεν μου αρέσει να παιδεύομαι, για την ευκολία μου και το ξέσκασμά μου προτιμώ να γεμίζω φόρμες και χαρτιά και να ‘αδειάζω’ εγώ».
Ο Φίλιππος Δρόσος είπε ότι πρόκειται για έργα της τελευταίας δεκαετίας. Οριακά σουρεαλισμός, σαν ρεύμα είναι μαγικός σουρεαλισμός με στοιχεία σουρεαλισμού. Είναι βιώματα, αναμνήσεις, ιδέες που προσπαθεί να αποδώσει και να αποτυπώσει, πράγματα που τον προβληματίζουν, του αρέσουν, γεγονότα, καταστάσεις, ό,τι προσπαθεί να εκφράσει ένας καλλιτέχνης μέσα από τη δουλειά του (ανησυχίες κ.α.). «Οι πίνακες κινούνται σε ένα φανταστικό τοπίο βάζοντας μέσα κάποια αντικείμενα καθημερινά που τους δίνουμε διαφορετική αισθητική και οπτική, θέλοντας να συμβολίσουμε ή να εκφράσουμε κάποιες ιδέες».
Ο Αλέξανδρος Τσάκωνας είπε ότι πρόκειται για οικογενειακές φωτογραφίες που τις επέλεξε σε ένα project που είχε να κάνει με την μνήμη, την ανάμνηση, με τίτλο «Rememory». «Παίρνω την αντικειμενική μνήμη και ταυτότητα της φωτογραφίας, την αλλοιώνω και δημιουργώ ένα ενδιάμεσο χώρο φωτογραφίας και ζωγραφικής. Όπως ο χρόνος ξεθωριάζει τα συναισθήματα και της μνήμης έτσι κι εγώ ξεθωριάζω την ζωγραφική.… Είναι λάδι σε καμβά. Είναι μια καταγραφή της Ελληνικής οικογένειας στην ύπαιθρο, με την χρωματική γκάμα στην Ελληνικότητα της ζωγραφικής».
