Με αιχμηρή ανακοίνωσή της η Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Ημαθίας παίρνει θέση για τον «νέο υγειονομικό χάρτη» και τις εξελίξεις που αφορούν το νοσοκομείο Νάουσας, καταγγέλλοντας προσπάθειες εμπορευματοποίησης της δημόσιας υγείας και αποδόμησης του κοινωνικού της χαρακτήρα.
Οι γιατροί επισημαίνουν ότι πίσω από όρους όπως «διοικητική αυτοτέλεια» κρύβονται κίνδυνοι για υποβάθμιση κρίσιμων κλινικών, όπως της παιδιατρικής και της καρδιολογικής, καθώς και για τη μετατροπή του νοσοκομείου σε κέντρο αποκατάστασης ιδιωτικού δικαίου. Τονίζουν ότι ο ρόλος των νοσοκομειακών γιατρών δεν μπορεί να περιορίζεται σε «συνδιαμορφώσεις πίσω από κλειστές πόρτες», με πολιτικές που οδηγούν –όπως υπογραμμίζουν– σε ιδιωτικοποίηση της υγείας.
Η Ένωση θέτει συγκεκριμένα αιτήματα: διατήρηση όλων των κλινικών και πλήρη στελέχωσή τους, επαναλειτουργία της μαιευτικής, αναβάθμιση της παιδιατρικής και ενίσχυση με νέες ιατρικές ειδικότητες. Παράλληλα, δηλώνει ότι τυχόν δημιουργία κέντρου αποκατάστασης θα πρέπει να είναι αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα.
Κλείνοντας, η ανακοίνωση καλεί τους πολίτες της Νάουσας και της ευρύτερης περιοχής σε νέα μαζική κινητοποίηση το Σάββατο 15 Νοεμβρίου, στις 6 μ.μ., στην Κεντρική Πλατεία Νάουσας, ενάντια –όπως αναφέρει– «στη μετατροπή του νοσοκομείου σε υγιές μαγαζί έτοιμο προς πώληση».
Η ανακοίνωση
“Την τελευταία κουβέντα έχει όποιος ξέρει να περιμένει. Κι εμείς είχαμε τη γνώση να δείξουμε υπομονή, έως να τοποθετηθούμε στα τεκταινόμενα του τελευταίου μήνα με τον πανελληνίως προωθούμενο ΄΄νέο υγειονομικό χάρτη΄΄ και την εφαρμογή του στο νοσοκομείο της Νάουσας.
Αποδεδειγμένα, μια φορά ακόμη: στερείται, τουλάχιστον, χάρης ένα, κατά κοινή παραδοχή, φιλοκυβερνητικό σωματείο να βρίσκεται στο τιμόνι της διεκδίκησης τέτοιες μέρες . Για όποιον παρακολούθησε, στο τέλος του πρώτου γύρου ,αθέλητα ή ηθελημένα, κατέληξε ΄΄πασαδόρος΄΄ (ο όρος δανεισμένος από την πετοσφαίριση) να ΄΄σερβίρει μπάλες΄΄ στους τοπικούς βουλευτές και στην ,επίσης, κυβερνητικά προσκείμενη τοπική αυτοδιοίκηση, για να ομνύουν διαδοχικά οι τελευταίοι στο όνομα της ΄΄διοικητικής αυτοτέλειας΄΄ του νοσοκομείου.
Όμως, ο όρος ΄΄διοικητική αυτοτέλεια΄΄ μπορεί να κρύβει πολλά, ακόμη και εγκλήματα. Στο τέλος του κύκλου δεν αποκλείει ένα νοσοκομείο χωρίς παιδιατρική και καρδιολογική κλινική, ακόμη-ακόμη ένα νοσοκομείο κέντρο αποκατάστασης ιδιωτικού δικαίου μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας σε υγεία και περίθαλψη.
Τις στιγμές αυτές δεν μπορούμε να δεχτούμε ρόλο ΄΄θεσμικών κοινωνικών εταίρων΄΄ που καλούμαστε να ΄΄συνδιαμορφώσουμε΄΄ το νέο οργανόγραμμα του νοσοκομείου σε συναντήσεις πίσω από κλειστές πόρτες με τους εκπροσώπους αυτής της πολιτικής που γεννά το πρόβλημα, της ιδιωτικοποίησης της υγείας ,δηλαδή, και των ιδιωτικών μονοπωλίων.
Σε κάθε περίπτωση ο κάτοικος της περιοχής μένει παγερά αδιάφορος για το αν το νοσοκομείο ενσωμάτωσε από τα πρώτα στη χώρα τα DRG (που δεν είναι παρά σύστημα κοστολόγησης των νοσηλίων, ώστε αύριο την άλλη οι ιδιώτες να λεηλατούν τον ΕΟΠΥΥ- προαναγγέλθηκαν και συμβάσεις ιδιωτικών ασφαλιστικών με τα ‘’δημόσια’’ νοσοκομεία, να δώσουμε το νέο.)
Δεν μπορεί να έχει, ο κάτοικος της περιοχής πάντα, πραγματικό ενδιαφέρον για το αν το νοσοκομείο και ποιά τμήματά του συγκεκριμένα είναι κερδοφόρα με τους δικούς τους όρους ‘’κόστους-κέρδους’’, για το αν το νοσοκομείο έχει καλούς ρυθμούς απορρόφησης των κονδυλίων του ΕΣΠΑ (απορρόφηση που γίνεται και μέσω των απογευματινών χειρουργείων που θα ξαναγίνουν επί πληρωμή, μόλις τελειώσουν οι παραπάνω ΄΄φιλάνθρωπες επιδοτήσεις΄΄.)
Αλίμονο, δεν έχει λόγο να αισθανθεί μέτοχος του ‘’νοσοκομείου-επιχείρηση’’, γιατί ακριβώς μόνο να χάσει έχει από αυτό. Δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα που του μιλούν όσοι του καθήλωσαν τους μισθούς, του έκαναν ζούγκλα τις εργασιακές συνθήκες και τώρα του αποστερούν και τις τελευταίες κοινωνικές παροχές (βλέπε παραδείγματα δεκατριάωρης δουλειάς και κλεισίματος καταστημάτων ΕΛΤΑ ως τα πιο πρόσφατα.)
Αναγκαστικά, οριοθετούμε το πραγματικό πλαίσιο της διεκδίκησης και αναδεικνύουμε τα ζητούμενα που πρέπει να αποτελέσουν πόλους της αγωνιστικής συσπείρωσης για το επόμενο διάστημα:
1) παραμονή στο νοσοκομείο όλων των κλινικών, ενίσχυσή των οργανογραμμάτων τους με το απαραίτητο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πλήρης στελέχωσή τους.
2) προσθήκη στο οργανόγραμμα και της παιδιατρικής κλινικής (που έως σήμερα αποτελεί τμήμα του παθολογικού τομέα.)
3) επαναλειτουργία της από δεκατριών ετών κλειστής μαιευτικής κλινικής.
4) πρόβλεψη για δεύτερη θέση ΩΡΛ καθώς και για ύπαρξη περιφερικών ειδικοτήτων (πνευμονολόγου, δερματολόγου, νευρολόγου, ψυχιάτρου, ουρολόγου, γαστρεντερολόγου)
5 )όσο για το φημολογούμενο κέντρο αποκατάστασης εννοείται πως θα είναι καλοδεχούμενο, με τη βασική προϋπόθεση να είναι και να παραμείνει αποκλειστικά δημόσιο. (Είναι από καιρό ανάγκη οι συγκεκριμένες υπηρεσίες να μη βρίσκονται κατ’ αποκλειστικότητα στα χέρια ιδιωτών!)
Όμως, το είπαμε στην αρχή, όλα αυτά είναι κουβέντες, γιατί όταν έρχεται η ώρα της δράσης μία είναι η σταθερή παράμετρος: ο ίδιος ο λαός που έχει τη δυνατότητα όλη αυτή τη συσσωρευμένη αδικία που υφίσταται να τη μετατρέψει σε νέα ποιότητα και τότε το λιγότερο που μπορεί να πάρει παραμάζωμα είναι κάτι χάρτες!
Είναι ο ίδιος λαός που σώζοντας τον εαυτό του το προηγούμενο Φθινόπωρο απέτρεψε την υποβάθμιση του νοσοκομείου στη ζώνη των άγονων περιοχών ΕΣΥ , αυτός που τέλη του προηγούμενου Μάρτη μέσα σε καταρρακτώδη βροχή ανάγκασε στη μαζική πρόσληψη παιδιάτρων, ώστε η κλινική που εσκεμμένα είχε αφεθεί σε υποστελέχωση φτάνοντας στο χείλος του γκρεμού να έχει για πρώτη φορά και τις τέσσερις οργανικές της θέσεις καλυμμένες!
Κι αφού κατάφερε να αποτρέψει την προπαρασκευή του νέου υγειονομικού χάρτη, τώρα έρχεται αντιμέτωπος με αυτόν τον ίδιο όπως ήρθε την προηγούμενη Πέμπτη 6 του Νοέμβρη ,ανήμερα της απεργίας των υγειονομικών, με τη μεγάλη συγκέντρωση μπροστά στο νοσοκομείο και την πορεία που ακολούθησε, όπως θα ξαναρθεί ακόμη πιο μαζικά το ερχόμενο Σάββατο διατρανώνοντας μεγάλο ΄΄όχι΄΄ στη μετατροπή του νοσοκομείου με κόψε-ράψε τμημάτων που δεν είναι επικερδή σε υγιές μαγαζί έτοιμο προς πώληση!
ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ 6Μ.Μ.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΑΟΥΣΑΣ”.
