Βλάχικοι, νησιώτικοι, Θρακιώτικοι και Μακεδονικοί χοροί στον Προμηθέα

Η παράδοση πήρε ξανά θέση στην Βέροια, με το Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών του Δήμου να συνεχίζεται για δεύτερη ημέρα, αυτή τη φορά στον Προμηθέα, στα Εβραίικα Μνήματα.

Σε έναν χώρο που γέμισε μουσικές, φορεσιές, βήματα και χρώματα από διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας, το κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα με έντονες εναλλαγές: από τη Θράκη και τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου μέχρι τους βλάχικους και μακεδονικούς χορούς, αλλά και εμβληματικές στιγμές της νεότερης λαϊκής μουσικοχορευτικής παράδοσης.

Την αυλαία της βραδιάς άνοιξε η Θρακική Εστία, μεταφέροντας στη σκηνή τον δυναμισμό και τη λεβεντιά των θρακιώτικων χορών. Οι παραδοσιακές φορεσιές, οι σταθερές κινήσεις και ο έντονος ρυθμός έδωσαν από την πρώτη στιγμή το στίγμα της βραδιάς, θυμίζοντας ότι στη Θράκη ο χορός δεν είναι απλώς κίνηση, αλλά τρόπος έκφρασης, συλλογικότητας και μνήμης.

Ακολούθησε το Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Πάτρας, το οποίο κατάφερε να κερδίσει το θερμό χειροκρότημα του κοινού. Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε το συρτάκι από την ταινία «Αλέξης Ζορμπάς», ένας χορός που έχει ταυτιστεί διεθνώς με την Ελλάδα και εξακολουθεί να προκαλεί συγκίνηση και ενθουσιασμό όπου κι αν παρουσιάζεται. Το πρόγραμμα συνεχίστηκε με ζεϊμπέκικο, με περισσότερο προσωπικό και εσωτερικό χαρακτήρα, ενώ το κλείσιμο ήρθε με μουσική του Διονύση Σαββόπουλου, αφήνοντας μια πιο σύγχρονη, αλλά εξίσου ελληνική νότα. Η εμφάνιση του πατρινού χορευτικού είχε θεατρικότητα, συναίσθημα και την αίσθηση μιας μικρής μουσικοχορευτικής αφήγησης.

Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήρε ο Χορευτικός Σύλλογος «ΔΙΟΝΥΣΟΣ» Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης, παρουσιάζοντας χορούς από τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Οι κινήσεις πιο ανάλαφρες, ο ρυθμός νησιώτικος και οι φορεσιές γεμάτες χρώμα έφεραν για λίγη ώρα στη Βέροια άρωμα Αιγαίου. Παρά τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με την ηλεκτροδότηση, οι χορευτές παρέμειναν συγκεντρωμένοι και ολοκλήρωσαν με επιτυχία το πρόγραμμά τους, κερδίζοντας το χειροκρότημα για την ψυχραιμία και τη συνέπειά τους. Ήταν μια εμφάνιση που απέδειξε ότι η παράδοση μπορεί να συνεχίζει ακόμη κι όταν η τεχνική υποδομή δυσκολεύει τα πράγματα.

Ιδιαίτερο χαρακτήρα είχε η παρουσία του Συλλόγου Βλάχων Βέροιας, που παρουσίασε χορούς της βλάχικης παράδοσης. Τη μουσικοχορευτική εικόνα συμπλήρωσε το τραγούδι στη βλάχικη γλώσσα από τον Φώτη Καραβιώτη, δίνοντας στην εμφάνιση αυθεντικότητα και βαθύτερο δεσμό με τις ρίζες. Τα βήματα, οι φορεσιές και κυρίως ο ήχος της γλώσσας δημιούργησαν μια αίσθηση επιστροφής σε παλιότερες εποχές, τότε που το τραγούδι και ο χορός περνούσαν από γενιά σε γενιά χωρίς παρτιτούρες και καταγραφές, μόνο μέσα από τη μνήμη των ανθρώπων.

Το οργανωμένο πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίου Γεωργίου, ο οποίος παρουσίασε στιγμές από τον παραδοσιακό Μακεδονικό γάμο και χορούς της Μακεδονίας. Στη σκηνή παρουσιάστηκε ένα μικρό κομμάτι της καθημερινής ζωής μιας άλλης εποχής: το γλέντι, το έθιμο, η κοινότητα, οι άνθρωποι που συμμετείχαν όλοι μαζί στην ίδια χαρά. Οι μακεδονικοί χοροί, με τον στιβαρό και επιβλητικό χαρακτήρα τους, έκλεισαν το πρόγραμμα με ένταση και λεβεντιά.

Και όταν οι προγραμματισμένες εμφανίσεις ολοκληρώθηκαν, η βραδιά κάθε άλλο παρά τελείωσε.

Η πίστα παραδόθηκε στο κοινό και η ορχήστρα «Πεντάγραμμο» ανέλαβε να συνεχίσει τη γιορτή με ένα πρόγραμμα παραδοσιακών τραγουδιών. Πολύ γρήγορα, οι θέσεις άρχισαν να αδειάζουν και η πίστα να γεμίζει. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών μπήκαν στον κύκλο και έγιναν από θεατές πρωταγωνιστές της βραδιάς.

Ίσως αυτή να ήταν και η πιο χαρακτηριστική εικόνα της δεύτερης ημέρας του Φεστιβάλ: η στιγμή που η σκηνή έπαψε να έχει όρια, οι χορευτές ενώθηκαν με το κοινό και η παράδοση έπαψε να είναι θέαμα για να γίνει ξανά αυτό που υπήρξε πάντα — μια κοινή γιορτή.