Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η πρώην βουλευτής Φρόσω Καρασαρλίδου εξέδωσε το εξής μήνυμα:
“Η βία κατά των γυναικών σπάνια συμβαίνει ξαφνικά, σπάνια συμβαίνει σε μια στιγμή. Έχει προηγηθεί βία ψυχολογική, σταδιακή και συστηματική. Έχει προηγηθεί απομόνωση, επίφαση αγάπης, υποτίμηση, τρομοκρατία και ενοχή. Την ενοχή που νιώθει το κάθε θύμα, επειδή είναι θύμα. Την ενοχή που κάνει τη γυναίκα να αμφισβητεί την αξία της, την ίδια της τη λογική, ακόμα και το δικαίωμά της για να ζει.
Η βία που έζησες ή ζεις, δεν είναι αδυναμία. Η ντροπή ανήκει μόνο στον θύτη. Ανήκει στην πολιτεία, ανήκει στην κοινωνία που κάνει τα στραβά μάτια ή σου λέει ότι εσύ φταις που δεν φεύγεις, αντί να σε βοηθήσει. Ποτέ δεν φταίει το θύμα.
Πρέπει να μπει στη δημόσια συζήτηση το τι σημαίνει σχέση χειριστική και κακοποιητική, ακόμα κι αν δεν υπάρχει σωματική βία, ώστε τα θύματα να βλέπουν τα σημάδια, να τα αναγνωρίζουν από νωρίς.
Πρέπει να δημιουργηθούν ασφαλείς δομές φιλοξενίας, προστασίας και επανένταξης. Συχνά μιλάμε για απομονωμένες γυναίκες, που δεν έχουν καμιά οικονομική ανεξαρτησία.
Πρέπει να υπάρχει πρόνοια για δωρεάν νομική εκπροσώπηση για τις επιζήσασες.
Πρέπει η αστυνομία να σταματήσει να αγνοεί τις εκκλήσεις βοήθειας. Πρέπει να απαιτήσουμε η αστυνομία να εκπαιδευτεί, να ακούει, να αναλαμβάνει δράση από την πρώτη καταγγελία.
Πρέπει το θύμα να γνωρίζει ότι χρειάζεται σχέδιο φυγής. Έχουμε καταλάβει ότι δεν είναι τόσο απλό «να σηκωθείς να φύγεις». Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, αυτό είναι που θα κάνει τον θύτη ακόμα πιο βίαιο.
Πρέπει να αλλάξει ο κυρίαρχος δημόσιος λόγος. Δεν «τη σκότωσε γιατί την αγαπούσε». Καμιά ρομαντικοποίηση του να βλέπεις τον άλλον σαν ιδιοκτησία. Δεν υπάρχει έγκλημα πάθους, υπάρχει μόνο έγκλημα.
Πρέπει να σταματήσει ψυχιατρικοποίηση των εγκληματιών. Δεν ήταν ούτε εν βρασμώ, ούτε «άρρωστος», ούτε «διαταραγμένος». Αρκετά έχουν δαιμονοποιηθεί οι άνθρωποι με ψυχικές παθήσεις, που συνήθως είναι θύματα, όχι θύτες. Ήθελε να έχει απόλυτη εξουσία και πλήρη έλεγχο στη ζωή της.
Πρέπει να σταματήσει η επίκληση του «καλού παιδιού». Κανείς ποτέ δεν ήταν καλύτερος άνθρωπος επειδή είχε χρήμα ή ομορφιά.
Στην κανονικότητα που η βία θεωρείται απόδειξη ανδρισμού, μη μένεις απαθής, μη σιωπάς. Προτού δεις το κακό να γίνεται επίλεξε να αντιδράσεις.
Ο κόσμος δεν βελτιώνεται από μόνος του. Θέλει εκπαίδευση, δράση, επαγρύπνηση κι επιμονή”.
