Η νέα ποιητική συλλογή του Γιώργου Δελιόπουλου με τίτλο “Αλιρρόη, το μηδέν στον καθρέφτη” παρουσιάστηκε στην Βέροια.
Η βιβλιοπαρουσίαση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, στο καφέ Εκτός Χάρτη.
Την εκδήλωση διοργάνωσαν η ΓΚΑΛΕΡΙ ΠΑΠΑΤΖΙΚΟΥ, οι εκδόσεις ΑΩ και ο Ποιητικός Πυρήνας.
Εκτενή παρουσίαση του βιβλίου, με αναφορά στα βιογραφικά των ομιλητών και συντονισμό της εκδήλωσης έκανε ο ποιητής Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου.
«Αλιρρόη, είναι ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής του Γιώργου Δελιόπουλου. Πρόκειται για μία νέα ποιητική σύνθεση που κατανέμετε σε επτά ενότητες, εκ των οποίων η πρώτη και η τελευταία τιτλοφορούνται «Είσοδος» κι «Έξοδος» περιλαμβάνοντας η κάθε μία από ένα ποίημα ενώ οι υπόλοιπες πέντε ενότητες φέρουν τους τίτλους «Η εποχή της άρνησης» , «Η εποχή της οργής», «Η εποχή του μηδενός», «Η εποχή της θλίψης» και «Η εποχή στον καθρέφτη». Υπάρχει μία συμμετρία στην κατανομή των ποιημάτων της σύνθεσης. Ο τίτλος κάθε ενότητας συνοδεύεται από ένα μότο κι ένα εικαστικό θέμα που επιμελήθηκε η Γλύκα Διονυσοπούλου, στην οποία είναι αφιερωμένη και η συλλογή. Ποια είναι η Αλιρρόη? Η συλλογή δεν προέκυψε στα χρόνια της πανδημίας και του εγκλεισμού, αλλά από το 2018. Ο αναγνώστης κατά την προσπάθειά του να προσεγγίσει την ποιητική συλλογής θα διαπιστώσει ότι το ποιητικό υποκείμενο είναι η γυναίκα, δηλαδή η ενσάρκωση του θηλυκού στοιχείου της φυλακισμένης ψυχής…»
Ο Δρ. Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, Σίμος Ανδρονίδης, μίλησε για το συγγραφικό έργο του Γιώργου Δελιόπουλου, αλλά και «Αλιρρόη», την πέμπτη ποιητική συλλογή του. «Ο ποιητικός λόγος είναι καθαρός που προσεγγίζει την ποιητική ωριμότητα… Η έννοια της ωριμότητας συνδέεται με την επιχειρούμενη στροφή προς τον αναγνώστη, στον πραγματιστή αναγνώστη». Συνέχισε με παρατηρήσεις για το ποιητικό υποκείμενο και το περιεχόμενο της συλλογής.
Έπειτα τον λόγο πήρε ο ποιητής, συνδιευθυντής του περιοδικού ΝΟΗΜΑ, Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, ο οποίος είπε «αυτό το βιβλίο πέρασε από πολλά στάδια μέχρι να φτάσει στην τελική του μορφή. Πρόκειται για το πιο ώριμο έργο του Γιώργου Δελιόπουλου, γιατί είναι αποτέλεσμα αγώνα (τουλάχιστον τρεις φορές ξαναγράφτηκε από την αρχή)». Συνέχισε την ομιλία του αναφερόμενος στο περιεχόμενο της ποιητικής συλλογής και διάβασε ποιήματα του βιβλίου.
Στο τέλος τον λόγο πήρε ο ποιητής ο οποίος μίλησε για την λογοτεχνία και τι μένει στο τέλος, λίγοι στίχοι, άνθρωποι που μας σημαδεύουν και όμορφες στιγμές. Το βιβλίο είναι μια συλλογική προσπάθεια, πολλοί φίλοι συνετέλεσαν να έρθει αυτό το βιβλίο στον χρόνο που έπρεπε. Όπως ανέφεραν και οι προηγούμενοι ομιλητές νιώθει κι ο ίδιος όσον αφορά την Αλιρρόη, ότι ωρίμασε. Η Αλιρρόη γεννήθηκε για να διαχειριστεί τα ποιητικά αδιέξοδα. Η Αλιρρόη είναι ένα σύμβολο που συνδυάζει το πλάτεμα της θάλασσας, του ορίζοντα και την ροή, οπότε έτσι γεννήθηκε αυτό το όνομα (άλας + ροή). Και γιατί επέλεξε το ποιητικό υποκείμενο να είναι γυναίκα? Γιατί η γυναίκα έχει μέσα της τον συμβολισμό της γέννας και ήθελε στο τέλος να υπάρχει λύτρωση της γέννας. Η ομιλία του έκλεισε με ένα ποίημά του, ενώ ακολούθησε συζήτηση με το κοινό και υπογραφές σε αντίτυπα του βιβλίου.
Η Γλύκα Διονυσοπούλου, υποψήφια δρ Ιστορίας της Τέχνης, εικαστικός που επρόκειτο να μιλήσει για το βιβλίο δεν μπόρεσε να παραβρεθεί στην εκδήλωση.
Περίληψη
Δεν υπάρχει πιο σκληρή, πιο αδιέξοδη, πιο βασανιστική φυλακή από έναν καθρέφτη. Σε μια τέτοια φυλακή η Αλιρρόη βρίσκεται ξαφνικά αιχμάλωτη και καλείται να ζήσει όλες τις εποχές του εαυτού της. Μέσα από τους στίχους της ποιητικής σύνθεσης του Γιώργου Δελιόπουλου, η Αλιρρόη, μια μορφή ρευστή σαν τη θάλασσα, αρνείται, θυμώνει, βλασφημεί, αποδέχεται την ήττα, βάζει τα κλάματα, απογοητεύεται, ώσπου τολμάει να κοιτάξει στον καθρέφτη το μηδέν της –το ίδιο μηδέν που φοβόμαστε όλοι μας– κατακόρυφα, σαν να κοιτάζει προς τα κάτω το κενό.
προσευχή
Πάτερ ἡμῶν, πώς με γκρέμισες κάτω
κι απ’ τη γλώσσα μαζεύω συντρίμμια
σκέπασε γύρω τούς τοίχους με σύμβολα
μήπως κοιτώντας τρομάζω λιγότερο
δὸς ἡμῖν σήμερον ένα σημείο φυγής
λίγο ψωμί παραπάνω στα όνειρα
ἄφες ἡμῖν αμαρτίες που σάπισαν
ῥῦσαι ἡμᾶς από σκέψεις που κάρφωσες
Πάτερ ἡμῶν, λιτανείες τα χρόνια μου πέρασαν
στα κηρύγματα βράδιασα κι έμεινα βρέφος
μα προσεύχομαι τώρα, ἐλθέτω ἡ ἔξοδος
κι ένα μόνο ζητώ, γενηθήτω τὸ νῦν θέλημά
Μου.
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Δελιόπουλος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Είναι διδάκτορας Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. και φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές, έχει επιμεληθεί δεκάδες λογοτεχνικά αφιερώματα σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους, ενώ ποιήματα και δοκίμιά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά. Από το 2021 είναι συνδιευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού καρυοθραύστις (εκδ. Ρώμη) και υπεύθυνος ύλης, αντίστοιχα, στο λογοτεχνικό περιοδικό σταφυλή (εκδ. Κουκκίδα).
