Του Γιώργου Ουρσουζίδη
Με αφορμή την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης δημοπράτησης των τηλεοπτικών αδειών και τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι Έλληνες πολίτες απογοητευμένοι παρακολουθούν – για πολλοστή φορά – το ίδιο σίριαλ σε επανάληψη.
Από την νομοπαρασκευαστική περίοδο έως την ψήφιση του σχετικού νόμου για την «αποκρατικοποίηση» των κρατικοδίαιτων «ιδιωτικών» καναλιών – που δημιούργησαν ένα πρωτοφανές χρέος δανειζόμενα από τις δις ανακεφαλοποιήμενες τράπεζες με χρήματα των Ελλήνων πολιτών – παρακολουθούμε την αγωνιώδη προσπάθεια της αντιπολίτευσης να ακυρώσει την προσπάθεια αυτή. Η αδυναμία (ή σαμποτάζ) της μη σύστασης του ΕΣΡ, αποτελεί ουσιαστικά θεσμική παρασπονδία και εδώ η ΝΔ έχει την ευθύνη ολάκερη. Διότι μη επιτρέποντας τη σύσταση του ΕΣΡ, προσπάθησε να παγιδέψει την κυβέρνηση και να την αδρανοποιήσει, αναβάλλοντας ουσιαστικά επ΄ αόριστον τη διαδικασία.
Χρεώνουν στη Δημόσια Τηλεόραση, όσα επί δεκαετίες οι ίδιοι χρέωσαν τον Ελληνικό λαό ανεχόμενοι συμπεριφορές και πρακτικές, που πολύ εύστοχα ο λαός μας αναγνωρίζει ως Διαπλοκή. Το τρίπτυχο της Διαπλοκής: Μ.Μ.Ε. – Εργολάβοι του Δημοσίου – Πολιτική, το ένοιωσε βαθειά στο πετσί του ο λαός μας τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα των πρακτικών τους επί δεκαετίες. Δεν αφορά μόνο στα εκατοντάδες εκατομμύρια που σκόρπισαν σε μίσθαρνες τηλεπερσόνες, σε κολλητούς και ημετέρους, αφορά κυρίως στα δισεκατομμύρια που οι ίδιοι καρπώθηκαν μέσω της εξάρτησης που δημιούργησαν με το πολιτικό σύστημα, αφού πλέον το έλεγχαν απόλυτα. Αυτό το κατεστημένο έπρεπε να το σπάσουμε!
Το πρώτο βήμα έγινε, το απόστημα έσπασε, όμως η συνέχεια είναι δυσκολότερη, το στοίχημα δεν κερδήθηκε ακόμα. Πρέπει να είναι εξαιρετικά αφελής κανείς για να πιστεύει, ότι τα συμφέροντα δεν καραδοκούν, ότι οι υποστηρικτές τους στο πολιτικό σύστημα που εγκατέστησαν… θα εκλείψουν ως εκ θαύματος!
Αποτελεί ευτελισμό του πολιτικού βίου, να παρακολουθεί κανείς το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα της μεταπολίτευσης, να σύρεται από τη συγκυριακή ηγετική του ομάδα, σε ανακοινώσεις και επιλογές, που απογοητεύουν όχι μόνο κάθε καλοπροαίρετο πολίτη, αλλά εκθέτουν και την ιστορική του διαδρομή.
Η Νέα Δημοκρατία των κ.κ. Μητσοτάκη/Γεωργιάδη, παραμένοντας πιστή στη ρότα που χάραξε η Νέα Δημοκρατία των κ.κ. Βενιζέλου/Σαμαρά, προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη, ότι κακώς έγινε ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες, διότι θα έπρεπε πρώτα η Κυβέρνηση να περιμένει τις αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, ενώπιον του οποίου έχουν κατατεθεί προσφυγές.
Με άλλα λόγια, η Νέα Δημοκρατία των τεχνοκρατών και των managers, το κόμμα που στο βωμό της λειτουργίας μιας ιδιότυπης και απολύτως στρεβλής ιδιωτικής οικονομίας, δε δίστασε και δε διστάζει να θυσιάζει, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπόληψη, σήμερα, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, προβάλλει ως επιχείρημα για την ακύρωση του διαγωνισμού, τους εργαζόμενους στα «ιδιωτικά» κανάλια, ενώ οι δικές της πρακτικές της είναι που οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση. Παρέχοντας κάθε «διευκόλυνση» σε χρεωκοπημένες επιχειρήσεις, ήταν φυσικό επακόλουθο η χρεωκοπία των επιχειρήσεων και των εργαζομένων – κανείς δεν επιχαίρει – όχι όμως και των επιχειρηματιών ως φυσικά πρόσωπα! Μάλιστα πρωτοκλασάτα στελέχη της, όπως ο κ. Κύρτσος, δηλώνουν ότι η ΝΔ έπρεπε να είχε κάνει τον διαγωνισμό για τις άδειες, αναγνωρίζοντας την ορθή επιλογή της κυβέρνησης!
Όμως η ηγετική ομάδα της Ν.Δ κάνει λάθη που την εκθέτουν ακόμη και απέναντι στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Διότι ήταν το ίδιο το Συμβούλιο της Επικρατείας, εκείνο που αρνήθηκε με απόφασή του να παρέχει προσωρινή δικαστική προστασία στους τηλεοπτικούς σταθμούς και να αναστείλει τη διαδικασία δημοπράτησης των τηλεοπτικών αδειών. Επέμενε μέχρι την τελευταία στιγμή – κόντρα στην κοινή βούληση των πολιτών και την κοινή λογική – η Διοίκηση να αναστείλει την εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας.
Η αξιωματική αντιπολίτευση οφείλει να σεβαστεί το κράτος δικαίου, όσο κι αν θα ήθελε κάποτε να το καταργήσει. Διότι αυτό που ζητά με περισσή ευλογοφάνεια, αποτελεί ευθεία παράβαση, τόσο του Συντάγματος, όσο και της κοινής νομοθεσίας. Ο δημόσιος λειτουργός, φέρει απόλυτη και κατηγορηματική υποχρέωση να εφαρμόζει την κείμενη νομοθεσία. Οποιαδήποτε κωλυσιεργία θα αποτελούσε de facto υποκατάσταση της νομοθετικής εξουσίας από Υπηρεσίες, οι οποίες κατά το δοκούν κάθε φορά – στηριζόμενες στην εκάστοτε πολιτική εξουσία – θα εφάρμοζαν το νόμο, όπως εκείνες όριζαν το ορθό.
Αυτή την καθεστωτική αντίληψη για τη λειτουργία του κράτους η Νέα Δημοκρατία οφείλει να την ξεχάσει. Η εφαρμογή του νόμου αναστέλλεται είτε με νόμο, είτε με δικαστική απόφαση. Καμία τέτοια απόφαση δεν εξεδόθη υπέρ των προσφυγόντων καναλαρχών – το αντίθετο, όλες οι προσφυγές στο υπόψη στάδιο… απερρίφθησαν!
Γιατί λοιπόν η Πολιτεία θα έπρεπε να σταματήσει τη διαδικασία;
Δεν θα αποτελούσε άραγε, πρόκληση για την κοινωνία κάθε πιθανή κωλυσιεργία από μέρους της κυβέρνησης;
Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, κλήθηκαν όλοι οι υποψήφιοι και κατέβαλαν – εκτός του παραβόλου – αρκετά εκατομμύρια ευρώ, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στον διαγωνισμό, τα δάνεια εκατομμυρίων με «αέρα» κόπηκαν μαχαίρι, μαζί με το χυδαίο τσαμπουκά. Ας μην ανησυχεί η αξιωματική αντιπολίτευση ετεροχρονισμένα, όταν μοίραζαν τα εκατομμύρια έναντι «αέρα κοπανιστού» (περί τα 908…τα δηλωμένα), τότε έπρεπε να ανησυχεί, τώρα… «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα».
Θα ήταν εξίσου θλιβερό, αν όχι χυδαίο, το μελόδραμα με τα κροκοδείλια δάκρυα των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας για τους υπαλλήλους που ενδέχεται να χάσουν τις θέσεις εργασίας τους. Επικαλούνται δημοκρατία και πλουραλισμό, εκείνοι που έκλεισαν την ΕΡΤ σε ένα βράδυ, αφού πρώτα την βούλιαξαν οικονομικά, διορίζοντας ανεξέλεγκτα και σπαταλώντας ασύστολα δημόσιο χρήμα. Δυσφημίζοντας και ενοχοποιώντας όλους τους εργαζόμενους, ισχυριζόμενοι πως καταργώντας την ΕΡΤ, θα έσωζαν την οικονομία, ενώ στην πραγματικότητα χάριζαν ολόκληρη την «πίτα» στα κρατικοδίαιτα «ιδιωτικά» κανάλια. (Μεταξύ άλλων και με την ανεξέλεγκτη χορήγηση δανείων, τα οποία κλήθηκαν να πληρώσουν και με το παραπάνω οι έλληνες πολίτες, υπεξαιρώντας τα από την πραγματική οικονομία).
Η τρομοκρατία της ενημέρωσης στο απόγειο, ένας λαός ολόκληρος υπό τηλεοπτική «κατοχή» στην διάθεση των «ιδιωτικών» μέσων των τηλεαστέρων, που ξεπερνώντας κάθε όριο φαυλότητας, δε δίστασαν να «δείξουν» τους συναδέλφους τους στην Δημόσια Τηλεόραση, ως ενόχους, ως υπαίτιους της οικονομικής διολίσθησης της χώρας. Βαφτίζοντας την πλήρη χρεοκοπία των εν λόγω πολιτικών… «Χρηστή Διοίκηση», με αντιπαροχή φυσικά την πλεονεκτική θέση τους στα κρατικοδίαιτα/διαπλεκόμενα μέσα, που ρήμαξαν τον τόπο.- Αυτά βιώσαμε τα τελευταία χρόνια!
Ομιλούν εκείνοι, που με την υπογραφή του κ. Μητσοτάκη, ως Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Βενιζέλου/Σαμαρά, υποχρέωσαν κάθε προϊστάμενο Δημόσιας Υπηρεσίας να βαθμολογήσει υποχρεωτικά υπαλλήλους του δημοσίου με βαθμό κάτω της βάσης! Το άξιζε δεν το άξιζε. Αποφασίζουμε και διατάσσουμε. Μεταρρύθμιση επιπέδου Χάρβαρντ – πολιτικό ήθος επιπέδου Συγγρού (τότε).
Τα ίδια στελέχη/τηλεπερσόνες των τέως κραταιών καναλαρχών, νομίζουν ότι απευθύνονται σε ιθαγενείς. «Μας είδαν αλευρωμένους, μας πέρασαν για μυλωνάδες», έλεγε ο αείμνηστος κ. Κώστας – ο Θεός ας τον συγχωρέσει. Ηθοποιοί τρίτης διαλογής σε κακοπαιγμένο μεταμεσονύκτιο σίριαλ, παπαγαλίζουν και απαγγέλλουν non-papers και κομματικά δελτία τύπου, πιστεύοντας ότι έτσι θα προσεταιριστούν τη λαϊκή στήριξη.
Λέξη δεν είπαν για το δικό τους «διαγωνισμό», όπου παραδόθηκε ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των συχνοτήτων στους μεγαλόσχημους του χώρου των ΜΜΕ, στους μετόχους της DIGEA*.
Παραθέτω απόσπασμα από τα πρακτικά της αρμόδιας επιτροπής της βουλής, των όσων κατέθεσε ο κ. Νίκος Μιχαλίτσης: «…είπε ο κύριος Λιαρέλης (εκπρόσωπος της DIGEA), ότι έγινε ένας διαγωνισμός, μια δημοπρασία, την οποία πήρε η DIGEA. Συμμετείχε μόνο ένας. Δεν εμπόδισε κανέναν άλλο να συμμετέχει σε αυτόν το διαγωνισμό. Θα ήθελα να πω το εξής: Έχει δει ποτέ διαγωνισμό δημοπρασίας (ο κ.Λιαρέλης, εκπρόσωπος της DIGEA), που ενώ προσπαθεί να εισπράξει χρήματα το δημόσιο, όπου κάνει ένα διαγωνισμό και προσκαλεί, υποτίθεται, υγιείς επιχειρήσεις να συμμετέχουν σε αυτή την επένδυση, και ας πούμε ότι έρχεται μια υγιής επιχείρηση να επενδύσει, ως πάροχος δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης, και η οποία βρίσκει απέναντί της, ως ανταγωνιστή της για πάροχο δικτύου, μια κοινοπραξία των έξι μεγαλύτερων πελατών που πρόκειται να έχει….»! […] «Στις προδιαγραφές, υπήρχε διάταξη η οποία έλεγε – πείτε μου σε ποια δημοπρασία έχετε δει τέτοια διάταξη – ότι αν έρθει ένας μόνο, παίρνει όλο το πακέτο με την τιμή εκκίνησης ! Αυτή είναι διαδικασία με την οποία προσδοκά το κράτος να εισπράξει χρήματα από μια δημοπρασία; Υπήρχε αυτό μέσα στις προδιαγραφές και εφαρμόστηκε. Με την τιμή εκκίνησης πήρε η DIGEA όλες αυτές τις συχνότητες.»!
Αυτά τα λίγα περί διαγωνισμών, επί της εποχής εκείνων που σήμερα μας κατηγορούν,… κι οι κήνσορες βρήκαν το μάστορα τους!
Με άλλα λόγια, αν στον πρόσφατο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, προσέρχονταν ένας μόνον υποψήφιος και προσέφερε τα ελάχιστα προβλεπόμενα από τη διακήρυξη, σύμφωνα με την λογική των προηγούμενων, θα έπρεπε να τον ανακηρύξουμε… εθνικό ευεργέτη!
Αυτό λοιπόν ήταν ένα μέρος της άλλης πλευράς, της αθέατης πλευράς, του εσπευσμένου κλεισίματος της Ε.Ρ.Τ., η πίτα έπρεπε να περάσει ολόκληρη στα χέρια των ιδιωτών.- Και ας υποστηρίζουν μερικοί, ότι δεν θέλουν να πληρώνουν την κρατική Ε.Ρ.Τ., στην πραγματικότητα χρυσοπλήρωναν επί δεκαετίες τους κρατικοδίαιτους… ιδιώτες!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι αλάθητη. Όσο όμως, η αξιωματική αντιπολίτευση και τα παρακολουθήματα της αναδίδουν την αποφορά της παλαιοκομματικής ναφθαλίνης, του παραγοντισμού, και κυρίως ενός πολύ σκοτεινού πολιτικού ήθους, θα γίνονται αποδέκτες της χλεύης και της απαξίας που τους αναλογεί.
