Γράφει η Λίνα Τουπεκτσή
Όλοι οι γονείς των αδικοχαμένων και άγρια δολοφονημένων παιδιών που βιώνουν την απώλεια των παιδιών τους και το δράμα της ύπαρξης τους, δικαιούνται την αρωγή της πολιτείας ως ελάχιστη συνεισφορά στον πόνο τους.
Για αυτές τις περιπτώσεις προτείνω:
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης (ποινικός κώδικας) να φροντίσει ώστε τα ισόβια να αυξηθούν από 25 στα 30 έτη, χωρίς ελαφρυντικά, και να αναγνωριστούν οι όροι ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ και ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΤΟΝΙΑ ώστε να προβλέπεται ποινή και για τον ΙΣΟΒΙΟ ΨΥΧΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ όλης της οικογένειας του θύματος.
Να σταματήσει επιτέλους η δεύτερη δολοφονία των θυμάτων και των οικογενειών τους μέσα στα δικαστήρια από διάφορους «δικηγόρους», που στον βωμό μείωσης των ποινών των εγκληματιών πελατών τους θυσιάζουν ξανά τις ψυχές των παιδιών -θυμάτων και των οικογενειών τους. Επιπλέον η πολιτεία θα πρέπει να καλύπτει τα δικαστικά έξοδα καθώς και τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής των οικογενειών των θυμάτων, Πρωτόδικα, στο Εφετείο και στον Άρειο Πάγο.
Να υπάρξει συντονισμός υπηρεσιών και φορέων του κράτους ώστε να παρέχετε άμεση ψυχολογική υποστήριξη στις οικογένειες των θυμάτων. Να συσταθεί Ταμείο Αλληλοβοήθειας για την άμεση οικονομική στήριξη των οικογενειών των θυμάτων, ειδικά των ορφανών παιδιών. Να λειτουργήσει το «βραχιολάκι κινδύνου – SOS» σε όλη την Ελλάδα.
Ας γίνουμε καλύτεροι ‘άνθρωποι, ας βελτιώσουμε την κοινωνίας μας, ας φτιάξουμε μια καλύτερη Ελλάδα.
Δεσμεύομαι ότι θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις ως εκπρόσωπος της Ημαθίας στο ελληνικό κοινοβούλιο ώστε το ελάχιστο των παραπάνω προτάσεων να γίνει πράξη.
Γιατί ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και η αξιοπρέπεια δεν μετριέται στις κάλπες, μετριέται στις ψυχές μας.
