Πανάρχαια παράδοση που οι ρίζες της ξεκινούν απο μητριαρχικές κοινωνικές δομές, θέλει τις ηλικιωμένες γυναίκες να πρωτοστατούν στις επίσημες τελετές, δίνοντας το έναυσμα της γενικότερης συμμετοχής σε αυτές. Ειδικότερα μετά από νικητήριες πολεμικές συγκρούσεις όπου πολλοί νέοι άνδρες έχαναν την ζωή τους στο πεδίο της τιμής, στις γιορτές της νίκης τον πρώτο λόγο είχαν οι γερόντισσες, οι οποίες ξεχνούσαν για λίγο το πένθος τους και δικαιωματικά άνοιγαν τον χορό προτάσσοντας την χαρά της πατρίδας από την προσωπική τους λύπη.
Αυτός υπήρξε ο χορός των γεροντισσών που περιστασιακά αναβιώνει και στη σύγχρονη εποχή στο Ξηρολίβαδο, ως δρώμενο σε διάφορες πανηγυρικές και εορταστικές εκδηλώσεις.
Η πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Ομίλου Ξηρολιβάδου να αποτυπώσει τις μορφές των σημερινών γιαγιάδων του χωριού με τις παραδοσιακές ενδυμασίες, σε διάφορες χαρακτηριστικές τοποθεσίες της περιοχής, βρήκε πρόθυμη ανταπόκριση σε αρκετές από αυτές, οι οποίες παραμέρισαν τις όποιες αναστολές, τα προβλήματα υγείας και τις υποχρεώσεις της ημέρας και συμμετείχαν αυθορμήτως και με ενθουσιασμό στην προσπάθεια.
Στο Πολιτιστικό Κέντρο Ξηρολιβάδου που συγκεντρώθηκαν οι υπερήλικες γυναίκες, φόρεσαν με την βοήθεια των νεωτέρων Ξηρολιβαδιωτισσών και με τελετουργική διαδικασία, τις παραδοσιακές ενδυμασίες με τα αντίστοιχα στολίδια, ενώ τραγουδούσαν αγαπημένα τραγούδια του Ξηρολιβάδου.
Ακολούθως αναβιώνοντας τον χορό των γεροντισσών, περιηγήθηκαν τραγουδώντας και χορεύοντας το «Ξηρολίβαδο χουάρα μουσιάτα», σε όλα τα αγαπημένα μέρη του Ξηρολιβάδου που περιγράφονται στο τραγούδι-ύμνο του χωριού.
Με την τεχνική υποστήριξη μελών του ΠΟΞ, στο δρώμενο συμμετείχαν οι Ζωή Μπαζάκα, Μαρίκα Τσιακτάνη, Φράξα Πατσιαβούρα, Ελένη Κουκουτέγου, Βασιλική Τσιαμήτρου, Σοφία Κόγια, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και Ηλιάνα Ζέρβα Παντοσίτη. Τον χορό των γεροντισσών συνόδευαν με επίσης παραδοσιακές ενδυμασίες οι πρεσβύτες Ξηρολιβαδιώτες Γιάγκος Κουκουτέγος και Ηλίας Χριστοδούλου.
