Σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη ζωντάνια και μυσταγωγία, η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας αναβίωσε το αυθεντικό δρώμενο των «Μωμόγερων», όπως ακριβώς το παρέδωσαν οι πρόγονοι από τον μακρινό και αγαπημένο Πόντο. Το δρώμενο έλαβε χώρα με σεβασμό στην παράδοση και με κάθε λεπτομέρεια που επιτάσσει η πολυκύμαντη ιστορία αυτού του πολιτιστικού θησαυρού.
Λίγο μετά τις 11 το πρωί, το «Μπουλούκι» έκανε την εντυπωσιακή είσοδό του στο κέντρο της πόλης. Οι δρόμοι πλημμύρισαν από χρώματα, ήχους και τη γλυκιά αναστάτωση που φέρνει αυτή η παράδοση. Στον παλμό των πειραγμάτων και της χαράς, οι συμμετέχοντες ένωσαν τις φωνές τους με το πλήθος και παρέσυραν τους θεατές σε έναν χορό γιορτής και λύτρωσης, ξορκίζοντας κάθε κακό.
Οι Ρόλοι και το Έθιμο
Το δρώμενο περιλάμβανε όλους τους χαρακτηριστικούς ρόλους, που ζωντάνεψαν με μαεστρία τις παλιές ποντιακές ιστορίες:
Η νύφη, στολισμένη και γελαστή, ερωτοτροπούσε με τους νέους, προκαλώντας γέλια και πειράγματα.
Ο γέρος και η γριά, με τις φαινομενικά αθώες αταξίες τους, έδιναν έναν τόνο νοσταλγίας και χιούμορ.
Ο διάβολος, άτακτος και απρόβλεπτος, φρόντισε να προκαλεί ταραχές αλλά και γέλιο.
Ο αστυνομικός, με αυστηρότητα αλλά και φανερή διάθεση για αστεϊσμούς, κρατούσε την τάξη και μοίραζε… πρόστιμα!
Η αρκούδα, με τη βαριά της περπατησιά, εντυπωσίαζε μικρούς και μεγάλους.
Ο γιατρός, πάντα παρών για τη σωματική και ψυχική υγεία του «Μπουλουκιού», έκανε εξετάσεις και μοίραζε «φαρμακευτική αγωγή».
Η συμμετοχή του κόσμου ήταν συγκινητική. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ακολούθησαν την πολύωρη περιοδεία του «Μπουλουκιού», που διέσχισε τους δρόμους της αγοράς, γεμίζοντας την πόλη με γέλια και μουσική.
Το Γλέντι
Το ταξίδι κατέληξε στη συμβολή των οδών Προφήτη Ηλία και Ιπποκράτους, όπου ξεκίνησε το γλέντι. Με παραδοσιακούς ποντιακούς ήχους από λύρα και νταούλι, ο χορός στήθηκε στη στιγμή.
Το Δρώμενο ως Γέφυρα Μνήμης
Η αναβίωση των «Μωμόγερων» από την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας δεν είναι απλώς μια γιορτή· είναι μια ζωντανή μαρτυρία της ιστορίας, μια γέφυρα μνήμης που ενώνει το παρελθόν με το παρόν. Μέσα από το γέλιο, τη μουσική και την παράδοση, η ψυχή του Πόντου συνεχίζει να ζει και να μας θυμίζει την αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Με το βλέμμα στραμμένο στις ρίζες μας, η Βέροια χόρεψε, τραγούδησε και ξόρκισε το κακό, κρατώντας ζωντανό το νήμα της ιστορίας.
