Πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στον… «ευαίσθητο φυσιολάτρη» που σκέφτηκε ότι το καλύτερο μέρος για να ξεφορτωθεί τις παλιές του τηλεοράσεις ήταν ένα καταπράσινο σημείο δίπλα στο ποτάμι. Προφανώς, στο δικό του μυαλό, η φύση δεν χρειάζεται μόνο δέντρα και καθαρό αέρα αλλά χρειάζεται και λίγη… τεχνολογία περασμένων δεκαετιών για να ολοκληρωθεί το…σκηνικό.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο κόπο έκανε. Φόρτωσε τις τηλεοράσεις, τις μετέφερε μέχρι εκεί, αλλά η διαδρομή μέχρι ένα νόμιμο σημείο ανακύκλωσης μάλλον του φάνηκε… υπερβολική ταλαιπωρία. Το ποτάμι, βλέπετε, ήταν πολύ πιο βολικό.
Δυστυχώς, τέτοιες συμπεριφορές δεν δείχνουν εξυπνάδα ούτε «μαγκιά». Δείχνουν μόνο αδιαφορία και παντελή έλλειψη σεβασμού προς τον τόπο που όλοι μοιραζόμαστε. Γιατί όταν κάποιος μετατρέπει έναν χώρο αναψυχής και φυσικής ομορφιάς σε αυτοσχέδια χωματερή, δεν προσβάλλει μόνο το περιβάλλον αλλά και τους συμπολίτες του.
Και ας ελπίσουμε ότι δεν θα βρεθεί κάποιος άλλος «δημιουργικός» να θεωρήσει πως δίπλα στις δύο τηλεοράσεις χωράει κι ένας καναπές, ένα ψυγείο ή ένα πλυντήριο. Γιατί έτσι ξεκινούν οι χωματερές: από έναν που σκέφτηκε πως «δεν πειράζει, εδώ δεν θα τις δει κανείς».
Η φύση δεν είναι ο κάδος κανενός. Και ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο είναι θέμα παιδείας, όχι ευκολίας.
