Το βιβλίο της Λένας Χ. Δημητριάδου με τίτλο «Το καροτσάκι στον Αλιάκμονα» παρουσιάστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στην γεμάτη από συμμαθητές και φίλους αίθουσα του Πολυχώρου Sala Ελιάς.
Την εκδήλωση διοργάνωσε το Βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο της Χριστοδούλου Τασούλας και ο Οργανισμός Μαλλιάρης Παιδεία.
Η Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου, Οικονομολόγος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός, Blogger χαιρέτησε και συντόνισε την εκδήλωση.
Στον χαιρετισμό της η κα Λούκαρη αναφέρθηκε στην γνωριμία της με τη συγγραφέα. Όπως είπε ήταν συμμαθήτριες στα νήπια, χάθηκαν για πολλά χρόνια και αντάμωσαν πάλι μέσα από την σελίδα του Facebook Παλιές Φωτογραφίες της Βέροιας. «Σήμερα είναι μία τρανή γιορτή για το πρώτο πνευματικό παιδί της συγγραφέως». Αναφέρθηκε στο βιογραφικό της συγγραφέως, τα πρώτα της βήματα στην συγγραφή με δημοσίευση κειμένων της στην ιστοσελίδα «Στείλε μου γράμμα» και με συμμετοχή σε συλλογικές εκδόσεις, καθώς και στο θέμα του βιβλίου. «Η γραφή της ρέει δυναμικά, σε κάνει να νιώθεις πολλά συναισθήματα, χαρά, λύπη, συγκίνηση… Οι περιγραφές είναι ζωντανές, παραστατικές, γίνεσαι μάρτυρας της ομορφιάς του τόπου σου μέσα από ένα νοσταλγικό ταξίδι αναμνήσεων…» είπε σε ότι αφορά το βιβλίο.
Έπειτα τον λόγο πήρε ο Παντελής Γουλάρας, Οικονομολόγος, διαχειριστής της ιστοσελίδας “Στείλε μου γράμμα”, ο οποίος ταξίδεψε από το Δουβλίνο ειδικά για την παρουσίαση του βιβλίου. Ο κ. Γουλάρας αναφέρθηκε στα όμορφα αν και δύσκολα παιδικά χρόνια και τις αναμνήσεις του από την συμμαθήτριά του, Λένα Δημητριάδου. Στον προτζέκτορα μια αναμνηστική φωτογραφία με τους 60 μαθητές της τάξης και τον καθηγητή τους και μια αναφορά στα ονόματά τους ταξίδεψε τους παρευρισκόμενους σε μια άλλη εποχή. «Τι όμορφο βιβλίο είναι αυτό» είπε όταν διάβασε το βιβλίο και με αυτήν την φράση έκλεισε την ομιλία του, αγκαλιάζοντας συγκινημένος την συγγραφέα.
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Αλέκος Χατζηκώστας, Εκδότης, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας. Ο κ. Χατζηκώστας είπε ότι διάβασε αρκετές φορές το βιβλίο και στάθηκε στα σημεία που του κέντρισαν το ενδιαφέρον. Είπε ότι είναι σαν viewmaster (παιχνίδι με εικόνες), γεμάτο εικόνες για την Βέροια, που δεν υπάρχει πια και έχει χαθεί, για ένα παρελθόν που έφυγε ανεπιστρεπτί. Του θύμισε επίσης κλασικά εικονογραφημένα. «Το βιβλίο μπορεί να αντιμετωπιστεί κι ως έτσι… Ο τρόπος γραφής σε εισάγει στην λογοτεχνία. Διαβάζετε και μονορούφι και σε τεύχη. Διαθέτει καλά λογοτεχνικά στοιχεία. Με κατανοητή γλώσσα δίνει ανάγλυφα εικόνες. Το βιβλίο καταγράφει πολλά πράγματα…». Τέλος στάθηκε σε ένα ακόμη σημείο που αναφέρεται στο βιβλίο. Το ραδιόφωνο και τι σήμαινε για τους Βεροιώτες εκείνη την εποχή. «Είναι ένα βιβλίο που πρέπει να το πάρει ο κάθε Βεροιώτης», είπε κλείνοντας.
Ο Ποιητής Ηλίας Τσέχος αναφέρθηκε στην δομή του βιβλίου, στον τίτλο που τον κέντρισε, το εξώφυλλο, τα 28 αφηγήματα, στο θέμα του βιβλίου, σε αυτά που πρόκειται δηλαδή να δει ο αναγνώστης στο βιβλίο. «Το διάβασα εύκολα. Μπήκα σε μια άλλη εποχή, μισό αιώνα πριν, όμως με σημερινή γραφή της συγγραφέως… Η Λένα Δημητριάδου ξέρει να γράφει εύκολα, χρησιμοποιεί την τέχνη ως θεραπεία… Οι αναγνώστες θα βγουν κερδισμένοι», είπε μεταξύ άλλων.
Τελευταία μίλησε η συγγραφέας που ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους για την αγάπη τους. Σήμερα στην εκδήλωση παραβρέθηκαν συμμαθητές, συμμαθήτριες και παιδικοί της φίλοι. Η συγγραφέας αναφέρθηκε στο πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου. Οι ιστορίες στριφογύριζαν ατελείωτα χρόνια μέσα της, μέχρι που τις μετέφερε σε χαρτί. Φυσικά πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί ως βιβλίο, και σε αυτό συνέβαλε ο κ. Γουλάρας που πίστεψε σε αυτήν και την ενθάρρυνε. Στο βιβλίο μεταφέρει αναμνήσεις από την πόλη, τους ανθρώπους, τα συναισθήματα από τα πιο ευτυχισμένα και τρυφερά χρόνια που έζησε εδώ. Είναι μία κατάθεση ψυχής, ένα οδοιπορικό.
Έπειτα η συγγραφέας υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου της και συνομίλησε με τους παρευρισκόμενους.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένα κορίτσι μεγαλώνει ανέμελα στη Βέροια του ’60, ώσπου μια μετάθεση κι ένας ξαφνικός θάνατος την απομακρύνουν βίαια από την πόλη, ανατρέποντας τα πάντα στη ζωή της.
35 χρόνια μετά, ένα συνέδριο Μαθηματικών γίνεται αφορμή να επιστρέψει. Μέσα από τις περιπλανήσεις της στην αγαπημένη πόλη, ξαναζεί όμορφες και κωμικές καταστάσεις, ανησυχίες κι όνειρα, σκοτεινές πλευρές και τραγικά γεγονότα.
Το «Καροτσάκι στον Αλιάκμονα», πέρα από τον αυτοβιογραφικό του χαρακτήρα, είναι στην πραγματικότητα ένα νοσταλγικό ταξίδι στη δεκαετία του 60, όπως αυτή βιώθηκε στην ελληνική επαρχία και όχι μόνο.
Μέσα από τα μάτια των παιδικών και των πρώτων εφηβικών χρόνων της ηρωίδας, ξετυλίγεται μια ολόκληρη εποχή. Τα κερασάκια στα αυτιά των κοριτσιών, η μουσική στο πικάπ, τα μίνι και τα παντελόνια καμπάνα, η μαγεία της μεγάλης οθόνης, τα ανοικτά σπίτια, οι πολυκατοικίες που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, η πολυτέλεια του τηλεφώνου, η εισβολή των ηλεκτρικών ειδών στο νοικοκυριό, οι τιμωρίες του δάσκαλου, τα παιδιά μεταναστών που μεγαλώνουν με τους παππούδες, τα πολιτικά φρονήματα, η δικτατορία. Όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα, σημαντικά κι ασήμαντα, που έκαναν ωστόσο αυτή τη δεκαετία να ξεχωρίζει.
