Του Γιάννη Μελιόπουλου
Έχει ηλικία ένας θεσμός, όπως για παράδειγμα η εκπαίδευση, το σχολείο που γνωρίζουμε; Κι αν έχει , ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της ηλικίας;
Βαδίζοντας πλέον στον όγδοο χρόνο επιβολής και αλύπητης εφαρμογής των «σωτήριων» για λαό και χώρα Μνημονίων-ζώντας «αισίως» όπως προσπαθούν να μας πείσουν στον αστερισμό του τέταρτου κατά σειρά που αφήνει βαθύτερες χαρακιές στο βαριά τραυματισμένο σώμα των εργαζόμενων- είναι σημαντικό να αναδειχτεί μία ακόμη από τις «βλαβερές συνέπειες» αυτών των πολιτικών.
Ο λόγος για το σώμα των εκπαιδευτικών, που αριθμεί δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενων. Ο λόγος για την ηλικιακή του κατάσταση, ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, όντας εργαζόμενοι σε ιδιαίτερα ευαίσθητο εργασιακό χώρο, όπως η εκπαίδευση, η μόρφωση της νέας γενιάς.
Αν ανατρέξει κανείς στα στοιχεία που δημοσιοποιούνται δε θα δυσκολευτεί να καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι εκπαιδευτικοί της χώρας είναι αρκετά γερασμένοι, ηλικιακά.
Δε θα δυσκολευτεί κανείς να προβλέψει πως το εκπαιδευτικό δυναμικό πρόκειται να «γεράσει» ακόμα πιο πολύ στο άμεσο μέλλον, μιας και οι μνημονιακές πολιτικές συνταξιοδότησης, εξαθλίωσης των εργαζόμενων, νέας φτώχειας και ανασφάλειας για το αύριο καθιστούν αυτήν την εξέλιξη, προς το παρόν αναπότρεπτη.
Δεν λίγοι στις ημέρες οι εκπαιδευτικοί, και οι υπόλοιποι βέβαια εργαζόμενοι, που πληρούν όρους και προϋποθέσεις των αντιασφαλιστικών , αντισυνταξιοδοτικών μνημονιακών νόμων, όμως επιλέγουν τη μη συνταξιοδότηση. Η αλήθεια μάλιστα είναι , πως μάλλον είναι η πλειοψηφία!
Τα στοιχεία επιβεβαιώνονται από τον ΟΟΣΑ και τις εκθέσεις του, που ως άλλος Πόντιος Πιλάτος πλάι στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ, προτείνει «βέλτιστες» πρακτικές και πολιτικές- αλήθεια για ποιους;- και έπειτα καταγράφει τις επιτυχίες, «νίπτοντας τα χέρια του»! Η Έκθεση του ΟΟΣΑ , «Education at glance 2015», περιγράφει την ελληνική εκπαίδευση ως μία από τις πιο γερασμένες, με τους εκπαιδευτικούς να αγγίζουν τα 50 περίπου έτη , κατά μέσο όρο! Ο μεγάλος αυτός μέσος όρος ηλικίας δε λέει να κατέβει ακόμα κι όταν συνυπολογιστεί και το νεότερο ηλικιακά κομμάτι των εκπαιδευτικών, αυτό των αναπληρωτών, καταλήγοντας εντέλει στα 48 χρόνια !
Με τις μηδενισμένες ουσιαστικά τάσεις για συνταξιοδότηση , είναι μαθηματικά προσδιορισμένο πως τα 50 χρόνια διαφοράς στην ηλικία ανάμεσα σε εκπαιδευτικό και μαθητή πρόκειται να γίνει , αν όχι ο κανόνας, ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Δεν είναι απαραίτητο να μιλήσουμε με αριθμούς. Αυτοί εξάλλου είναι διαθέσιμοι σε όποιον τους αναζητήσει.
Είναι απαραίτητο να σημειώσουμε τα εξής:
-Πέρα από όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση και βάζουν θηλειά στη μόρφωση χιλιάδων μαθητών του σήμερα αλλά και των επόμενων χρόνων , υπάρχει και αυτή η «βλαβερή» συνέπεια των Μνημονίων.
-Η ηλικία των εργαζόμενων εκπαιδευτικών αποτελεί σημαντικό παράγοντα, αν μάλιστα συγκρατήσουμε πως ο εκπαιδευτικός σήμερα βάλλεται, όπως άλλωστε και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, ασταμάτητα και δεν αφήνεται απερίσπαστος ούτε και βοηθιέται κατά το ελάχιστο να ασκήσει το εκπαιδευτικό του έργο.
-Η μόρφωση των μαθητών εξαρτάται σε ένα βαθμό και από την ηλικιακή κατάσταση των εκπαιδευτικών, ιδίως όταν έχει δημιουργηθεί ένα ιδιότυπο «χάσμα γενεών» στα πλαίσια της ασκούμενης πολιτικής, που τις συνέπειες της ύπαρξής του δεν μπορεί να τις απαλύνει ούτε το μεράκι και το φιλότιμο ούτε και η συσσωρευμένη διδακτική εμπειρία.
– «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»! Στην προκείμενη περίπτωση οι συνεχιζόμενες μνημονιακές πολιτικές γερνάνε την εκπαίδευση «σκοτώνοντάς» τη ταυτόχρονα. Και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να αντιπαλευτούν και να ανατραπούν!
Ο Γιάννης Μελιόπουλος Γιάννης είναι εκπαιδευτικός, Μέλος του Δ.Σ. Συλλόγου εκπαιδευτικών Ημαθίας & του Εκπαιδευτικού Όμιλου Ημαθίας
