Τελέστηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτη Δράμας

Την Κυριακή 5 Ιουνίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Ιερομάρτυρος Αρσενίου Επισκόπου Βεροίας, ο οποίος μαρτύρησε τον 15^ο αιώνα, στον πλάτανο έξω από την Παλαιά Μητρόπολη.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέστηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Δράμας κυρού Παύλου. Ο αοίδιμος Ιεράρχης υπήρξε γνήσιο τέκνο της Αποστολικής Εκκλησίας της Βεροίας. Έλαβε τους δύο βαθμούς της Ιερωσύνης στον Μητροπολιτικό Ναό Βεροίας από τον μακαριστό μητροπολίτη Βεροίας κυρό Παύλο. Υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας και διετέλεσε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά. Εξελέγη, ως κληρικός της Ιεράς μας Μητροπόλεως, Μητροπολίτης Δράμας. Οι σχέσεις του με την Ιερά μας Μητρόπολη υπήρξαν πάντοτε στενότατες και θερμές.

Ο Μητροπολίτης στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Διό γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καί ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετά δακρύων νουθε­τῶν ἕνα ἕκαστον».

Ὁ λόγος τοῦ οὐρανοβάμονος ἀπο­στόλου Παύλου πρός τούς πρεσβυ­τέρους τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Μι­κρᾶς Ἀσίας ἀκούσθηκε καί σήμερα στόν ἱερό αὐτό χῶρο τοῦ παλαιοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ τῆς Βεροίας, τῶν πρωτοκο­ρυφαίων ἀποστόλων Παύλου καί Πέτρου.

Ἀκούσθηκε σήμερα πού ἡ Ἐκκλη­σία μας τιμᾶ τούς τριακοσίους δεκα­οκτώ ἁγίους καί θεοφόρους Πατέρες τῆς Α´ Οἰκουμενικῆς Συνό­δου, οἱ ὁποῖοι κατατρόπωσαν τόν Ἄρειο, πού ὡς «λύκος βαρύς», ὅπως ἀκριβῶς προεῖπε ὁ ἀπόστο­λος Παῦλος, προσπαθοῦσε νά ἀπο­σπάσει τούς μαθητές «ὀπίσω αὐ­τοῦ» καί νά τούς χωρίσει μέ τίς αἱρετικές καί βλάσφημες διδασκα­λίες του γιά τό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀπό τήν Ἐκ­κλη­σία τοῦ Χριστοῦ. 

Ἀκούσθηκε σήμερα, πού ἡ Ἐκκλη­σία μας ἑορτάζει ἕναν μάρτυρα ἐπί­σκοπό της, τόν ἅγιο Ἀρσένιο μη­τρο­πολίτη Βεροίας, ὁ ὁποῖος μαρ­τύ­ρησε κατά τήν πρώτη ἅλωση τῆς πόλεώς μας ἀπό τούς Τούρκους, μέσα σέ αὐτόν τόν ναό, καί ἀπαγχονίσθηκε, κατά τήν πα­ρά­­δοση, στόν πλάτανο ὁ ὁποῖος βρί­­σκεται ἔξω ἀπό τόν ναό.

Ἀκούσθηκε σήμερα, πού ἡ τοπική μας Ἐκκλησία τιμᾶ τήν ἕκτη ἐπέ­τειο τῶν νέων ἐγκαινίων τοῦ περι­καλλοῦς καί ὑπερλάμπρου αὐτοῦ ναοῦ, ὁ ὁποῖος μετά ἀπό πολλούς κόπους καί μόχθους καί προσπά­θειες ἀνακαινίσθηκε καί ἀποκατα­στά­θηκε ἀπό τίς καταστροφές καί τίς φθορές πού εἶχε ὑποστεῖ τόσο ἐξαιτίας τῆς μετατροπῆς καί τῆς χρήσεώς του ὡς τέμενος, ὅσο καί κατά τή διάρκεια τῶν πολλῶν ἐτῶν κατά τά ὁποῖα εὑρίσκετο ἐγκα­ταλελειμένος καί σέ ἐρειπι­ώ­δη κατάσταση.

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ μεγάλου ἀπο­στόλου Παύλου ἰσχύει καί γιά μᾶς, ἰδιαιτέρως κατά τή σημερινή Κυ­ρια­κή, κατά τήν ὁποία ἐγκαινιά­ζου­με μέ τήν ἀρχιερατική θεία Λει­τουργία τά ΚΗ´ Παύλεια πρός τιμήν τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκ­κλη­σίας, καί μᾶς καλεῖ ὡς πνευμα­τι­κός μας πατέρας νά εἴμεθα σέ ἐγρήγορση, νά μήν ἀδρανοῦμε καί νά μήν ἀδιαφο­ροῦμε γιά τήν πνευ­ματική μας κατάσταση καί πρόοδο, ἀλλά καί γιά τούς κινδύνους πού ἐλλο­χεύουν γιά τήν ψυχή μας καί τή σωτηρία της.

Μᾶς καλεῖ νά εἴμεθα προσεκτικοί, ἔχοντας πάντοτε κατά νοῦν τούς κόπους καί τίς θυσίες τίς ὁποῖες ἔκανε καί ὁ ἴδιος ἀλλά καί οἱ ἅγιοι καί θεοφόροι πατέρες τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, οἱ ἅγιοι ἱεράρχες καί οἱ ἅγιοι μάρτυρες, γιά νά διατηρή­σουν τήν ὀρθόδοξη πίστη καί νά τήν κληροδοτήσουν καί σέ μᾶς. 

Καί θά πρέπει νά μήν ξεχνοῦμε ποτέ ὅτι ἡ διατήρηση τῆς πίστεως στόν Χριστό καί ἰδιαιτέρως τῆς ὀρ­θο­δόξου πίστεως δέν ἦταν μία εὔ­κο­λη καί ἁπλῆ ὑπόθεση. Ἀπαι­τοῦ­σε θυσίες καί κόπους καί μαρ­τύρια, διότι ἡ Ἐκκλησία ἐδιώκετο, ἡ πί­στη συκοφαντεῖτο, οἱ καιροί ἦταν χαλεποί καί οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλη­σίας, καί οἱ ἐσωτερικοί καί οἱ ἐξω­τερικοί, προσπαθοῦσαν νά τήν βλά­ψουν καί νά τήν κλονί­σουν. 

Μπορεῖ γιά ἐμᾶς νά εἶναι ἁπλό νά πιστεύουμε στόν Χριστό, νά εἴμεθα ἐλεύθεροι νά ἐκκλησιαζόμεθα ἤ νά μετέχουμε στά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, σέ σημεῖο μάλιστα πού νά μήν ὑπολογίζουμε ἤ καί νά ὑπο­τιμοῦμε τή σημασία καί τή σπου­δαι­­ότητά τους, ἀλλά γιά τούς ἀπο­στό­λους, γιά τούς πατέρες καί τούς ἁγίους, οἱ συνθῆκες ἦταν δύσκολες καί πολλές φορές ἐπικίνδυνες.

Καί ὄχι μόνο στό μακρινό παρελ­θόν ἀλλά καί στήν ἐποχή τῶν πατέρων καί τῶν προγόνων μας, πού ἔζησαν πρίν ἀπό 100 χρόνια στή Μικρά Ἀσία καί εἶδαν τούς να­ούς τους νά καταστρέφονται καί τίς εἰκόνες καί τά ἱερά λείψανα τῶν ἁγίων νά παραδίδονται στή φω­τιά· πού εἶδαν τούς ἐπισκόπους τους καί τούς ἱερεῖς τους νά φυλα­κίζονται καί νά σύρονται στό μαρ­τύριο, ὅπως ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης, γιά τήν πίστη στόν Χριστό, γιά τήν πίστη πού κράτησε ὄρθιο τόν Ἑλληνισμό καί δέν τόν ἄφησε νά ἀφομοιωθεῖ μέ τόν ἀλλόθρησκο κατακτητή. 

Ὅλες αὐτές τίς θυσίες ἀλλά καί τό παράδειγμα τῶν πατέρων μας θά πρέπει νά τό ἐνθυμούμεθα πάντοτε, ἰδιαιτέρως ὅμως φέτος πού τιμοῦ­με, καί στό πλαίσιο τῶν ΚΗ´ Παυ­λείων, τήν ἐπέτειο τῶν 100 χρό­νων ἀπό τή Μικρασιατική κατα­στρο­φή, ὥστε νά ἐνισχυόμεθα στόν ἀγώνα μας γιά τήν ἐν Χριστῷ ζωή ἀλλά καί γιά νά δικαιώνουμε τίς δικές τους προσπάθειες, τούς δι­κούς τους κόπους καί τίς δικές τους ἀγωνίες γιά νά μεταδώσουν τήν πίστη καί τήν ἀγάπη στόν Χριστό καί σέ μᾶς.

Σήμερα ὅμως μνημονεύουμε καί τούς κόπους καί τίς προσπάθειες καί τούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Ἐκκλη­σίας καί τοῦ ποιμνίου του καί τοῦ μα­­καριστοῦ Μητροπολίτου Δρά­μας κυροῦ Παύλου, τελώντας τό τεσ­σα­ρακονθήμερο μνημόσυνο γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς του.

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Δρά­­μας Παῦλος, ὑπῆρξε σάρξ ἐκ τῆς σαρκός τῆς τοπικῆς μας Ἐκ­κλη­­σίας. Γεννήθηκε στή Νάουσα, χει­ροτονήθηκε στήν Ἱερά Μητρό­πο­λή μας διάκονος καί πρεσβύτε­ρος ἀπό τόν μακαριστό Μητροπο­λίτη Παῦλο, τόν ἀείμνηστο, καί διακόνησε τήν το­πική μας Ἐκκλησία ἐπί 20 καί πλέ­ον ἔτη μέ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί ἀφοσίωση στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Διακρινόταν πάντοτε γιά τήν ἀγά­πη του πρός τίς ἀλησμόνητες πα­τρίδες τοῦ Πόντου καί τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, πρός τήν ἱστορία καί τόν πολιτισμό τους, τούς ἁγίους καί τούς μάρτυρές τους. 

Τήν ἀγάπη του αὐτή τήν ἀπέδειξε ὡς κληρικός τῆς Ἱερᾶς Μητροπό­λεώς μας μέ τή διακονία του ἀρχι­κά στόν ἱερό ναό τοῦ πολιούχου μας ἁγίου Ἀντωνίου καί στή συ­νέ­χεια ὡς ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μο­νῆς τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, θέση ἀπό τήν ὁποία ἀγωνίσθηκε καί ἐκεῖ­νος γιά τά δίκαια τοῦ Πο­ντια­κοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλά καί μέ τίς μελέτες του γιά τήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας στόν Πόντο. 

Τήν ἀπέδειξε ὅμως ἀκόμη περισ­σό­­τερο ὡς Μητροπολίτης Δράμας μέ τίς προσκυνηματικές ἐπισκέ­ψεις του στόν Πόντο, στήν ἱστο­ρική Μονή τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί τά ἄλλα ἱστορικά μοναστήρια τοῦ Πόντου, ἀλλά καί μέ τήν ἀνέ­γερση τοῦ πρώτου ἱεροῦ ναοῦ πρός τιμήν τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Χρυ­σο­στόμου Σμύρνης, τοῦ ἀπό Δρά­μας, ὁ ὁποῖος μαρτύρησε κατά τή Μικρασιατική καταστροφή, καί τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε διάδοχος.

Ἱεράρχης δραστήριος καί ἀγωνι­στής ἐργάσθηκε μέ ἀγάπη καί πι­στό­τητα στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυ­ρίου, σέ ὅποια θέση καί ἄν βρέθηκε, προασπιζόμενος πάντοτε τά δίκαια καί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατρι­αρ­χείου.

Ὁ Θεός θέλησε νά τόν πάρει πρό­ω­ρα, γιά τά ἀνθρώπινα μέτρα, κοντά του, ἀποστερώντας τήν Ἱερά Μητρόπολή του καί τήν Ἐκκλησία ἀπό ἕναν στοργικό ποιμένα καί ρέκτη ἱεράρχη, ὁ ὁποῖος εἶχε νά προσφέρει ἀκόμη πάρα πολλά. Πιστεύ­ουμε ὅμως καί εὐχόμεθα ὅτι καί ἀπό τήν οὐράνια πατρίδα, στήν ὁποία τώρα μετέστη, θά εὔχεται γιά τήν Ἐκκλησία καί τό ποίμνιό του καί γιά ὅλους ὅσους τόν ἀγά­πησαν καί συνδέθηκαν μαζί του.

Ἐμεῖς θά ἔχουμε πάντοτε τήν ἀνά­μνηση τῆς τελευταίας ἐπισκέ­ψεώς του στήν Ἱερά Μητρόπολή μας καί μάλιστα σ᾽ αὐτόν τόν ἱερό ναό καί στήν ἐπαρχία μας κατά τόν ἑορτασμό τῆς ἐπετείου τῶν 200 χρόνων ἀπό τό ὁλοκαύτωμα τῆς Ναούσης καί θά εὐχόμεθα μέ ἀγά­πη γιά τήν ἀνάπαυση τῆς μακαρίας ψυχῆς του.