Γράφει ο Τάσος Τασιόπουλος
Είναι ξεκάθαρο πως στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που άρχισαν να τρέχουν, η ΤΟΥΡΚΙΑ διάλεξε να αλλάξει στρατόπεδο και είναι αναγκαίο οι ηγεσίες του «δυτικού στρατοπέδου» να εννοούν αυτό που λένε, γιατί μερικές φορές το «μ’ αρέσει ό,τι παίρνω» δεν είναι ίδιο με το «παίρνω ό,τι μ’ αρέσει».
Αν δηλαδή το καλοσκεφτεί κανένας, αυτός που μιλάει πρέπει να φροντίζει για τη σημασία και ύστερα οι λέξεις αποκτούν από μόνες τους αξία, γιατί συνήθως παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η σειρά των λέξεων.
Η σειρά των λέξεων, λοιπόν, λέει ότι το δίπολο «Ανατολής» – «Δύσης» ή καπιταλισμός – κομμουνισμός από την ώρα που η Κίνα με τον κομμουνιστοκαπιταλισμό ξεπέρασε ως τεχνολογία και ανάπτυξη τις προϋπάρχουσες, σταμάτησε να υπάρχει.
Είναι αλήθεια ότι η Λατινική Αμερική σήμερα διατηρεί περισσότερες σχέσεις με την Ασία, και ιδιαίτερα με την Κίνα παρά με την Αμερική, και ότι όσοι προσπαθούν να αξιολογήσουν τη σημερινή κατάσταση της Ευρώπης θα έκαναν μεγάλο λάθος αν δεν απέδιδαν σημαντικό ρόλο στην υποβάθμιση της διεθνούς της θέσης.
Η στάση συνεπώς του Πούτιν απέναντι στο κενό πού δημιούργησε η κρίση των περασμένων χρόνων σε Αμερική και Ευρώπη ήταν μια ευκαιρία να προσεγγίσει μέσω του Ιράν την Κίνα και να κατευθύνει τα πράγματα έτσι ώστε να στηθεί ένας νέος ευρασιατικός άξονας Ρωσίας – Κίνας με συμμέτοχους την Ινδία και όλους τους φίλους της Κίνας στην Λατινική Αμερική και αλλού.
Είναι προφανές λοιπόν ότι στον δρόμο αυτού του νέου γεωπολιτικού άξονα βρίσκεται και η Τουρκία η οποία ως φαίνεται διάλεξε να τον περπατήσει, αγνοώντας κάθε προσφορά των πρώην της, δίνοντας έτσι νόημα στο «παίρνω ό,τι μ’ αρέσει» και είναι λάθος ανάγνωση να στέκεται κανένας στο ό,τι η Τουρκία -και όχι ο Ερντογάν- αρκούνται στο «μ’ αρέσει ό,τι παίρνω».
Αυτή η διάκριση μιας αλλαγής χωρίς ρήξη ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον και μιας αλλαγής που έρχεται από μία βίαιη ρήξη, είναι αυτό που καθηλώνει τη χώρα που μαζί με την απουσία «ηγέτη» στις πρώτες γραμμές, οδηγεί την κυβέρνηση να αποφεύγει σαν τον διάβολο το «θυμίαμα» το δικαίωμα της αρνησικυρίας που μπορούσε και έπρεπε να θέσει ως βέτο μαζί με εκείνο της ΛΕΥΚΟΡΩΣΊΑΣ.
Είναι γεγονός και πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι μία σοβαρή κρίση ακόμα και αν περιορίζεται από την αποτελεσματική παρέμβαση στα εξοπλιστικά της γείτονος ή στα οικονομικά της, αν γίνει στο αρχικό στάδιο -ή όσο νωρίτερα- σίγουρα προλαβαίνει κάθε συγκυρία, αντίθετα όσο καθυστερεί από Μάρτη σε Δεκέμβρη αυξάνει σε βάρος μας τις συνέπειες και δίνει τον απαραίτητο χρόνο στον Ερντογάν να πραγματοποιεί χωρίς πολλά-πολλά τα σχέδια του.
ΥΓ1. Ραγκούσης και Διαμαντοπούλου όταν έφυγαν από το κακό ΠΑΣΟΚ ίδρυσαν μαζί ως βίοι παράλληλοι ένα νέο κόμμα. – Πώς καμιά φορά το προσφερόμενο στασίδι αλλάζει και βίους και δρόμους.-
ΥΓ2. Σε κάποιους δήμους έγιναν αλλαγές στις αντιδημαρχίες καθαριότητας.
–Τα σκουπίδια το έμαθαν;
ΥΓ3. Έσκασαν μύτη οι πρώτοι υποψήφιοι δήμαρχοι των επόμενων δημοτικών εκλογών, παρ’ ότι αποτυχόντες, ωςυποψήφιοι των περασμένων και αποτυχημένοι ως νυν δημοτικοί σύμβουλοι.
-Και οι δημότες έσκασαν στα γέλια!
-Το ίδιο φυσικά ισχύει και για πολλούς επιτυχόντες των προηγούμενων δημοτικών εκλογών και αποτυχημένους δημάρχους.
ΥΓ4. «ΣΥΡΙΖΑ» και «ΝΔ» κατηγορούσαν το «ΠΑΣΟΚ» πώς κατέστρεψε την Ελλάδα.
–«ΣΥΡΙΖΑ» και «ΝΔ» δεν μπορούν να κάνουν κυβέρνηση χωρίς ΠΑΣΟΚ.
-Τελικά ποιος κατέστρεψε την Ελλάδα, οι ΠΑΣΟΚΟΙ του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ;
ΥΓ5. Μεγάλη πλάκα έχουν τα τελεσίγραφα που καθημερινά εκπέμπουν οι τρόφιμοι των ΥΕΝΕΔ και η ελληνική κυβέρνηση, καθώς ο Ερντογάν περί άλλα τυρβάζει.
-Για την «τριμερή» της συμφωνίας του Βερολίνου ούτε κιχ!
-Α, ναι είναι και το ΝΑΤΟ. Αλήθεια πουν’το το ΝΑΤΟ και δεν φαίνεται;
-Και μ’ αυτά μάλλον το Αιγαίο εξελίσσεται σε ΠΡΕΣΠΕΣ του Μητσοτάκη.
