Γράφει ο Τάσος Βασιάδης
Τα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν κατά προτεραιότητα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, παραμερίζουν κάποια ιδιαιτέρως ανησυχητικά στοιχεία της καθημερινότητας, που περνούν ασχολίαστα στο περιθώριο της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με αυτά τα ιδιαιτέρως ανησυχητικά στοιχεία, η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει την τρίτη θέση σε κατανάλωση αλκοόλ από νέους κάτω των δεκαοκτώ ετών, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτή η θλιβερή διαπίστωση ωστόσο δεν αποτελεί έκπληξη.
Το φαινόμενο της συστηματικής κατανάλωσης αλκοόλ από άτομα παιδικών ηλικιών είναι γνωστό, είτε γιατί εκδηλώνεται στα στενά οικογενειακά περιβάλλοντα, είτε στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο.
Η ανησυχητική ιδιαιτερότητα του ζητήματος αυτού έγκειται στο ότι, δεν ενεργοποιείται κάποια συστηματική δράση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του.
Σίγουρα έχουν θεσπιστεί κάποια μέτρα, τα οποία επικεντρώνονται κυρίως στην ανάρτηση επιγραφών απαγόρευσης πώλησης αλκοόλ σε άτομα κάτω των δεκαοκτώ ετών, σε διάφορα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος όπως καφετέριες, μπαρ, ταβέρνες κλπ.
Η κοινή εμπειρία όμως δείχνει ότι, η ευκταία εφαρμογή αυτών των αναγκαίων μέτρων, δεν παράγει έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Αυτό διαπιστώνεται καθόσον με τους ανεπαρκείς υφιστάμενους μηχανισμούς, ελάχιστα παρέχεται η δυνατότητα δραστικού ελέγχου των χώρων όπου συχνάζουν οι νέοι, προκειμένου να πιστοποιείται αν καταναλώνουν αλκοόλ ή όχι.
Η ανάρτηση των απαγορευτικών επιγραφών που είναι αναγκαίες, τελικά αποβλέπει στον εφησυχασμό της κοινής γνώμης, η οποία όμως δεν παύει να θορυβείται από την θλιβερή διαπίστωση.
Ο μακροπρόθεσμος περιορισμός του προβλήματος επομένως, δεν μπορεί παρά να αναζητηθεί στην πρόληψη, καθώς συμβαίνει και σε πολλά άλλα κοινωνικά ζητήματα.
Βασικό δε στοιχείο της πρόληψης δεν μπορεί παρά να αποτελεί η εκπαίδευση των παιδιών από τις μικρές τους ηλικίες.
Εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες όλων, ώστε οι νέοι να διδάσκονται αποτελεσματικά από την παιδική τους ηλικία, τις συνέπειες της κατανάλωσης του αλκοόλ.
Το όλο ζήτημα έχει σαφέστατες πολιτικές παραμέτρους, οι οποίες επιβάλλεται να ληφθούν υπόψη κατά τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η εκπαίδευση πλέον δεν μπορεί να αρκείται στην μετάδοση στερεοτύπων γνώσεων και μόνο.
Επιβάλλεται εκτός των άλλων, να παρέχει στους νέους μας και εκείνα τα εφόδια που θα είναι χρήσιμα στη ζωή τους.
Πέραν από τις τυπικές γνώσεις, τα εφόδια που πρέπει να παρέχονται κατά την διάρκεια της στοιχειώδους και της βασικής εκπαίδευσης, επιβάλλεται να είναι εκείνα που να μπορούν να προστατέψουν τους νέους ανθρώπους, που άλλωστε αποτελούν την μόνη ζώσα προοπτική για το μέλλον του τόπου.
