Γράφει ο Τάσος Βασιάδης
Όλοι όσοι είχαν την τύχη να βρεθούν στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Βέροιας, την βραδιά που τιμήθηκε για την μακροχρόνια προσφορά του στον πολιτισμό και το θέατρο ο Οδυσσέας Γωνιάδης με την απόδοση του ονόματος του στην θεατρική αίθουσα της Στέγης, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν επί σκηνής τον αγαπημένο σε όλους θεατράνθρωπο να ερμηνεύει με συγκλονιστικό τρόπο τον χαρακτήρα του ηθοποιού Βασίλι Βασίλιεβιτς στην πρόβα του μονόπρακτου «Κύκνειο Άσμα» του Άντον Τσέχωφ, συνοδευόμενο από τον Δημήτρη Τελλίδη στον συνοδευτικό ρόλο του Νικίτα Ιβάνιτς.
Η άνοδος και πάλι του 91χρονου πλέον Οδυσσέα Γωνιάδη στο θεατρικό σανίδι που έστησε ο ίδιος και τίμησε με ανεκτίμητο τρόπο επί πολλά χρόνια υπηρετώντας και διδάσκοντας πολιτισμό και θεατρική τέχνη, υπήρξε μια ενθουσιώδης έκπληξη που επιφύλαξε ο ίδιος στους ένθερμους φίλους του που παρευρέθησαν στην εκδήλωση που διοργάνωσαν προς τιμή του η ΚΕΠΑ και το ΔΗΠΕΘΕ του Δήμου Βέροιας.
Στα πλαίσια του συντονισμού της τιμητικής εκδήλωσης από τον Πρόεδρο της ΚΕΠΑ Κώστα Ρίζο, των τιμητικών ομιλιών του Δημάρχου Βέροιας Κώστα Βοργιαζίδη, των πρώην Δημάρχων Ανδρέα Βλαζάκη και Χαρούλας Ουσουλτζόγλου, της φιλολόγου Δήμητρας Σμυρνή και του Μουσικού Δημήτρη Σωτηρίου, της συνέντευξης στην δημοσιογράφο Σόφη Γκαγκούση επί σκηνής που προβλήθηκε στον ίδιο χώρο, του μουσικού αφιερώματος με την Κατερίνα Σωτηρίου, τον Χρήστο Γανόπουλο και τον Κώστα Ρίζο και της συγκινητικής στιγμής όπου έγινε η αποκάλυψη της επιγραφής «ΑΙΘΟΥΣΑ ΘΕΑΤΡΟΥ- ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΓΩΝΙΑΔΗΣ», κυριάρχησε η μοναδική αίσθηση από τον συγκλονιστικό θεατρικό μονόλογο του Οδυσσέα Γωνιάδη και στην συνέχεια από την αφήγηση της πολιτιστικής και θεατρικής του διαδρομής επί σκηνής από τον ίδιο, ενώ ο απόηχος τους εξακολουθεί να συνοδεύει όσους παρευρέθηκαν.
Ο κάθε ένας που βίωσε αυτές τις στιγμές επανέφερε στην μνήμη του γεγονότα, καταστάσεις και πρόσωπα που καθόρισαν την πολιτιστική και ιδιαίτερα την θεατρική εξέλιξη της Βέροιας, με πρωταγωνιστή πάντα τον Οδυσσέα Γωνιάδη.
Με τον θεατρικό μονόλογο του Βασίλι Βασίλιεβιτς που με συγκλονιστικό τρόπο απέδωσε ευκαιριακά ο Οδυσσέας και με την συναρπαστική αφήγηση του ίδιου από σκηνής, αναζωπυρώθηκαν μνήμες δεκαετιών από μια εποχή έντονης πολιτιστικής και θεατρικής δραστηριότητας με τον Οδυσσέα Γωνιάδη να πρωτοστατεί παντού και πάντα, στο Μακεδονικό Θέατρο, στην οργάνωση της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, στο ΔΗΠΕΘΕ, στους Πολιτιστικούς Συλλόγους του τόπου και παντού όπου υπήρχε ανάλογη δραστηριότητα, με τις διαδοχικές Δημοτικές Αρχές να ενεργοποιούνται στην γενική προσπάθεια και με δραστήριους συμπολίτες να μετέχουν παραγωγικά όπως οι Καλαμάτας, Γιάννης Ταϊπλιάδης, Λάζαρος Μαυρίδης, Θόδωρος Πολυχρονιάδης, Γιώργος Καλογήρου και άλλοι.
Άρρηκτα συνδεδεμένοι με την προσφορά του Οδυσσέα στα θεατρικά δρώμενα, ήταν ωσεί παρόντες στην εκδήλωση με την αναφορά σε εκείνους, μεταξύ άλλων οι διακριθέντες ηθοποιοί, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Γιάννης Παπαθύμιος και Παύλος Γεωργιάδης που ξεκίνησε πρόωρα το ταξίδι του στην αιωνιότητα.
Με την αφήγησή του ο Οδυσσέας Γωνιάδης θύμισε σε όλους την θεατρική του διαδρομή που δεν περιορίζονταν μόνο στην ηθοποιία και την σκηνοθεσία αλλά επεκτείνονταν σε κάθε επιμέρους δραστηριότητα της έννοιας «θέατρο» όπως η ταξιθεσία, η σκηνική διαμόρφωση, το ταμείο, η ηλεκτρολογία, η ηχητική κάλυψη, η απλή εργατική δουλειά και κάθε λογής προκύπτουσα ανάγκη τεχνικής προετοιμασίας και στήριξης.
Με ερέθισμα την αφήγηση του Οδυσσέα Γωνιάδη προστέθηκε στην συλλογική αναπόληση το απόσπασμα από την ραδιοφωνική συνέντευξη του αείμνηστου θεατρόφιλου ιατρού Λάζαρου Μαυρίδη που ανασύρεται από το βιβλίο του Α. Βασιάδη «ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ FM»
«Βέβαια ήταν άνθρωποι ανήσυχοι εκείνοι οι οποίοι ξεκίνησαν το Μακεδονικό θέατρο, ήταν ο πρώτος πυρήνας.
Βρέθηκαν και κάποιοι που τους βοήθησαν, λίγο οικονομικά, λίγο ηθικά, και βέβαια γινόταν μια δουλειά τρομακτικά κοπιώδης.
Να φανταστείτε τον Γωνιάδη να κόβει εισιτήρια, να φορτώνει τα σκηνικά, να παίζει, να βάζει τις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, δηλαδή υπήρχε τόσο πάθος και τόσο ένταση και τόσο αγάπη γι’ αυτό που έφτιαχναν τότε, που κάλυπτε την παιδική αρρώστια των αδυναμιών των οικονομικών ή των πρώτων προσπαθειών που γινόταν τότε.
Αυτό ήταν βέβαια και το υλικό που βασίστηκε η Πολιτεία, και θεσμοθέτησε τα Δημοτικά Θέατρα.»
Η ερμηνεία στην πρόβα επί σκηνής του μονόπρακτου «ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ» του Άντον Τσέχωφ ανακάλεσε στην μνήμη τους πολλούς και ποικίλους ρόλους που με ιδιαίτερη κάθε φορά επιτυχία ερμήνευσε ο Οδυσσέας Γωνιάδης στις ποικίλες θεατρικές παραγωγές, με χαρακτηριστικότερο τον χαρακτήρα του Αρχηγού Αστυνομίας Τάϊγκερ Μπράουν στο μουσικό έργο των Μπέρτολντ Μπρεχτ και Κουρτ Βάιλ «Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ», δίπλα στον αγαπημένο και αξέχαστο τραγουδιστή και ηθοποιό της εποχής Χρήστο Λεττονό στο ρόλο του παράνομου Μακίθ. Με την «Όπερα της Πεντάρας» εγκαινιάστηκε το 1984 η θεατρική παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας παρουσία της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, με τον Οδυσσέα Γωνιάδη να πρωτοστατεί. Μεταξύ άλλων χαρακτηριστική υπήρξε η ερμηνεία του Οδυσσέα στο ρόλο του τυφλού μάντη Τειρεσία στο έργο «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» του Σοφοκλή δίπλα στους Πέτρο Φυσσούν στον ρόλο του Κρέοντα και Γιώτα Φέστα ως Αντιγόνη, σε μια πειραματική παράσταση που δόθηκε στον υπαίθριο αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας. Η ερμηνεία του Οδυσσέα Γωνιάδη στο «Κύκνειο Άσμα» ανέδειξε ακόμα μία φορά την προσαρμοστικότητα σε κάθε ρόλο που αναλάμβανε να ερμηνεύσει, με χαρακτηριστικό τον αθρωπόμορφο ποντικό στο παιδικό έργο του Γιάννη Ταϊπλιάδη «ΝΤΙΛΗΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ» που εξακολουθεί να παρουσιάζεται από διάφορα θεατρικά σχήματα στη χώρα.
Η συγκλονιστική ερμηνεία του Οδυσσέα Γωνιάδη στο «ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ» υπήρξε η αποκορύφωση της εκδήλωσης για την απόδοση του ονόματος του στην θεατρική αίθουσα της Αντωνιαδείου Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, που απετέλεσε επιβεβαίωση αναγνώρισης του ακάματου έργου ενός συμπολίτη που αφιερώθηκε ολόψυχα στο έργο ανάδειξης της πολιτιστικής και θεατρικής ταυτότητας της Βέροιας.
Χάρις στον Οδυσσέα Γωνιάδη η Βέροια δικαιούται ακόμα ένα τίτλο, αυτόν της «Θεατρικής Πόλης».
