Τη Βέροια επισκέφθηκε ο συγγραφέας Στέφανος Ξενάκης, με αφορμή την προώθηση του νέου του βιβλίου με τίτλο «Οι 2 μας», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books.
Οι παρευρισκόμενοι υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό και αγάπη τον Στέφανο Ξενάκη, καθώς πολλοί από αυτούς έχουν διαβάσει τα βιβλία του ή έχουν παρακολουθήσει τις ομιλίες του, αντλώντας έμπνευση και βοήθεια.
Η παρουσίαση επικεντρώθηκε στις δύο απλές λέξεις: «Γιατί όχι;». Μέσα από αυτήν, το κοινό είχε την ευκαιρία να ανακαλύψει βαθύτερες πτυχές του εαυτού του.
Ένα από τα κεντρικά ερωτήματα που έθεσε ο συγγραφέας ήταν: «Οι γραμμές που πατάει η ζωή μας είναι οι σωστές ή αυτές που έχουμε συνηθίσει να πατάμε;». Με βάση αυτό το ερώτημα, μίλησε για αξίες που προάγουν την αυτογνωσία και την προσωπική ανάπτυξη, όπως η φιλία, η επιτυχία, ο αυτοσεβασμός, η εξέλιξη, η εμπιστοσύνη, ο χρόνος, το «extra mile» (η προσπάθεια να κάνουμε το κάτι παραπάνω), η δράση, η ηγεσία και, φυσικά, το «Οι 2 μας».
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης 19 Νοεμβρίου, στον πολυχώρο Sala Ελιάς, με την αίθουσα να είναι κατάμεστη από κοινό. Την οργάνωση ανέλαβε το βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο.
Χαιρετισμό απηύθυνε η υπεύθυνη του βιβλιοπωλείου, Τασούλα Χριστοδούλου.
Στο «Οι 2 Μας», ο Ξενάκης ανοίγει την καρδιά του, παρουσιάζοντας έναν ειλικρινή και τολμηρό διάλογο με τον ίδιο του τον εαυτό. Ο συγγραφέας εξομολογείται σκέψεις και συναισθήματα που αναδύονται σε αυτή τη μοναχική διαδρομή, αποκαλύπτοντας πόνο και επιθυμίες που έμεναν σιωπηλά για χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά γράφει:
«Kι όταν κάτσαµε τελικά και τα είπαµε οι δυο µας, είχε πολλά να µου πει κι αυτός. Παρόµοια µε τα δικά µου. Ένα µεγάλο παράπονο κι ένα µεγάλο γαµώτο ο υπέρτιτλος. Γιατί µου το έκανες αυτό όλα αυτά τα χρόνια; Γιατί µε µίσησες τόσο φθονερά; Γιατί δεν κάτσαµε ποτέ να µιλήσουµε; Και γιατί ποτέ δεν µε αποδέχτηκες; Κι εδώ µόνο µία επιλογή. Άνευ όρων αποδοχή. Ακριβώς όπως ήµουν. Στο τώρα. Όχι στα “όταν” που ποτέ δεν ήρθαν».
Πρόκειται για ένα τρυφερό και προσωπικό έργο, στο οποίο ο συγγραφέας μοιράζεται την ανάγκη αποδοχής του εαυτού μας, με έμφαση στα πιο σκοτεινά και δύσκολα κομμάτια μας, τα οποία ο ίδιος περιγράφει ως «το δύσκολο, το βρόµικο, το σκοτεινό, αλλά και το πιο πολύτιμο». Μέσα από αυτό το βιβλίο, ο Ξενάκης μάς υπενθυμίζει τη σημασία του να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας όπως είναι, χωρίς όρους και προσδοκίες.
Όπως ομολογεί ο συγγραφέας, «Δύσκολο να δηµοσιεύσω τους διαλόγους αυτούς; Αφάνταστα πιο δύσκολο να τους κάνω. Όµως και αφάνταστα λυτρωτικό», δίνοντας έτσι μια γεύση από την καθαρτική του διαδρομή.
