Το βιβλίο του Γιάννη Καισαρίδη «ώρες αιώρες» παρουσιάστηκε το απόγευμα της Δευτέρας στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.
Ο Φιλόλογος, Δρ. Παιδαγωγικής, Χρήστος Σκούπρας, συνομίλησε με τον συγγραφέα για το νέο του βιβλίο διηγημάτων, με τίτλο «ώρες αιώρες».
Για τις συγγραφικές του προθέσεις μίλησε ο Γιάννης Καισαρίδης, ο οποίος μετά από 26 χρόνια συγγραφικής πορείας τόλμησε να κάνει την παρουσίαση του νέου του βιβλίου στην Βιβλιοθήκη.
Πρόκειται για ένα βιβλίο ενηλικίωσης, όχι μόνο για τον αριθμό των κειμένων που περιέχονται σε αυτό – που όταν εκδόθηκε ταυτιζόταν με την ηλικία του, αλλά και της πόλης, της ιστορίας της πόλης που ζει. Το βιβλίο ξεκινάει με ένα κείμενο – αναφορά στον Δημήτριο Βικέλα το έτος 1901 και τελειώνει το πρώτο έτος μετά τον κορονοϊό. Τα κείμενα συνδέονται με κάποιες σημαντικές στιγμές της ιστορίας της πόλης, συνδέονται με τη ζωή ενός παιδιού που έμμεσα ή και άμεσα διακρίνεται να μεγαλώνει μέσα από τα ακούσματά του, με συναντήσεις με συγγραφείς, γι αυτά που συμβαίνουν, μέσα από τις εμπειρίες του, φτάνοντας μέχρι τις σημερινές ημέρες. Ο κυρίαρχος τίτλος είναι «Ώρες», ενώ αιωρείται η δεύτερη λέξη. Πρόκειται για ιστορίες που αναφέρονται σε κομβικές, σημαντικές στιγμές του βίου των ανθρώπων και ορισμένα κείμενα συνδέονται μεταξύ τους έμμεσα, σε μια ενότητα υπάρχουν αναφορές σε συγκεκριμένους συγγραφείς μέσα από βιώματα του αφηγητή. Είναι μία απόπειρα ενηλικίωσης, σαν μια απόπειρα απολογισμού από την πλευρά του Γιάννη Καισαρίδη.
«Σε πολλές από τις ιστορίες ο σκηνικός χώρος είναι η πόλη της Βέροιας. Πως εμπνέεσαι από τον χώρο και τους ανθρώπους της, έτσι ώστε η Βέροια να καθίσταται ένας αναγνωρίσιμος λογοτεχνικός τόπος;», ρώτησε ο κ. Σκούπρας.
«Οι ιστορίες είναι ξένες, που έρχονται και σε βρίσκουν. Πρόκειται για ένα εσωτερικό ταξίδι, δεν προσπαθώ να αναπαραστήσω την πόλη. Η ανθρώπινη κατάσταση με ενδιαφέρει, η πόλη είναι οι άνθρωποι. Η ανθρώπινη ιστορία είναι αυτή που με προκαλεί. Το πλαίσιο που κινούμαι είναι η Βέροια αλλά δεν κατονομάζεται ή ίσως και να μου ξέφυγε. Τον ενδιαφέρει να βλέπει τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία, μια άλλη ματιά, μια λοξή ματιά. Θέλω να παίζω με τα πράγματα, να ρισκάρω. Να το δω με μια ματιά ανατρεπτική, να αποκαλύπτονται τα πράγματα, τα δρώμενα και οι καταστάσεις και να ειπωθούν τα πράγματα ίσως όπως δεν έχουν ειπωθεί ποτέ έτσι. Μόνον όταν ρισκάρεις και παίζεις σου αποκαλύπτονται πράγματα και καταστάσεις», αποκρίθηκε ο κ. Καισαρίδης.
Πολλά κείμενα αναφέρονται στους νεκρούς και τους νεκραναστημένους. Για την σημασία που έχουν αυτές οι αναφορές στις ψυχές και τους πεθαμένους μίλησε ο συγγραφέας, λέγοντας ότι στόχος είναι η μνημόνευση των ανθρώπων που έχουν ‘φύγει’.
Συνέχισε με αναφορά στην ομάδα κειμένων που αναφέρονται στο ποδόσφαιρο και στους ποδοσφαιριστές. «Εάν κάποιος διαβάσει προσεκτικά τα κείμενα θα δει ότι αναφέρονται σε μια περίοδο αθωότητας, σε μνήμες της παιδικής ηλικίας…».
«Τα διηγήματα είναι σύντομα, ελλειπτικά, γεγονός που σημαίνει ότι ο αναγνώστης πρέπει να συμπληρώσει το νόημά τους, ενώ υπάρχον κάποιες χειρονομίες πολύσημες. Αυτά τα στοιχεία καθιστούν τα κείμενα έξοχα δείγματα λογοτεχνικού λόγου», συμπλήρωσε ο κ. Σκούπρας.
Συνέχισε σχολιάζοντας την πολιτιστική, εξωθεσμική, σχεδόν ακτιβιστική δράση του Γιάννη Καισαρίδη, όντας ιδρυτικό μέλος της Κίνησης Πολιτών για την Αισθητική και Αρχαιολογική προστασία της διατηρητέας περιοχής της Κυριώτισσας.
Ο κ. Καισαρίδης μίλησε για τον τρόπο που επηρεάζεται η λογοτεχνική του γραφή από τις πολιτισμικές παρεμβάσεις του μέσω του συλλόγου. «Η συγγραφή είναι μοναχική διαδικασία και είναι παράθυρο επαφής με τους άλλους. Ζω στην Κυριώτισσα και την ανάγκη ορισμένων ανθρώπων να διαφυλάξουν ένα πλαίσιο ζωής που συνδεόταν στην περιοχή, καθώς έχουν καταστροφή. Η Κυριώτισσα υπήρξε ένα ζωντανό σημείο αναφοράς κι αντίληψης της συλλογικής μνήμης. 11 μνημεία, ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, ένα ιδιαίτερος τρόπος ζωής που έχει ανατραπεί από το πέρασμα των χρόνων και τις άστοχες παρεμβάσεις. Είναι σημαντικό να διαφυλάξουμε την περιοχή. Είναι μία πολύτιμη διέξοδος η επαφή μου με άλλους ανθρώπους (αναφέρθηκε στα μέλη της ομάδας του)…».
Ακολούθησε η προβολή ενός βίντεο, της κινηματογραφικής εκδοχής των διηγημάτων «ώρες αιώρες».
Στο πιάνο συνόδευσε η μουσικός Γιώτα Σαββαΐδου και στο μπουζούκι ήταν ο Δημήτρης Κουτσαντάς.
Την εκδήλωση διοργάνωσε η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη, η Future Library και η εκδόσεις Κέδρος.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Γιάννης Καισαρίδης σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες, Ελληνική Φιλολογία και Θέατρο (Δραματική σχολή Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος). Η τρίτη συλλογή διηγημάτων του “Μισάντρα” (εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ), τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Υπήρξε μέλος της ομάδας εργασίας του προγράμματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Λέσχες Ανάγνωσης. Είναι ιδρυτικό μέλος της Κίνησης Πολιτών για την Αισθητική και Αρχαιολογική Προστασία της διατηρητέας περιοχής της Κυριώτισσας.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Από τη χαραυγή του 20ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας, άνθρωποι σε κρίσιμες ώρες του βίου τους.
Ορισμένα κείμενα συνδέονται με τη ζωή ή το έργο συγγραφέων. Άλλα συνομιλούν μεταξύ τους.
Ώρες, χίλια καρφιά στην πόρτα μας. Ώρες αιώρες στη Σκαπτή-Γραπτή την Ύλη.
