Βιωματικά εργαστήρια με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό πραγματοποιήθηκαν στις 20 και 21 Οκτωβρίου 2026 στο 5ο Γενικό Λύκειο Βέροιας, με τη συμμετοχή μαθητών δύο τμημάτων της Α’ Λυκείου. Τη δράση υλοποίησε ο Σύλλογος Κοινωνικής Παρέμβασης «Έρασμος», με στόχο την ευαισθητοποίηση των εφήβων απέναντι στη σχολική βία και την καλλιέργεια στάσεων σεβασμού και αλληλεγγύης.
Τα εργαστήρια συντόνισαν η κοινωνική λειτουργός Κυριακή Πολίτη και η ψυχολόγος Άννα-Μαρία Καραφυλλίδου, μέλη της επιστημονικής ομάδας του Συλλόγου.
Οι μαθητές σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους
Η εκπαιδευτική διαδικασία ξεκίνησε με τη γνωριμία των μαθητών με τις εκπροσώπους του «Έρασμου» και συνεχίστηκε με τη συγκρότηση μικρών ομάδων.
Οι μαθητές κλήθηκαν να επεξεργαστούν ένα υποθετικό περιστατικό σχολικού εκφοβισμού, προσεγγίζοντάς το από τέσσερις διαφορετικές πλευρές: του παιδιού που δέχεται τον εκφοβισμό, εκείνου που τον ασκεί, των συμμαθητών που παρακολουθούν το περιστατικό και όσων επιλέγουν να παρέμβουν υποστηρίζοντας το θύμα.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εξετάσουν τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις που προκαλεί ο σχολικός εκφοβισμός, αλλά και να προβληματιστούν σχετικά με την ευθύνη που έχει κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας.
Από την παθητική παρακολούθηση στην ενεργή παρέμβαση
Ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση, κατά την οποία οι ομάδες παρουσίασαν τις απόψεις και τα συμπεράσματά τους.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναγνώριση των συναισθημάτων, στις συνέπειες που μπορεί να έχουν οι συμπεριφορές απέναντι στους άλλους και στη σημασία της παρέμβασης όταν ένας μαθητής γίνεται μάρτυρας περιστατικού εκφοβισμού.
Στο επίκεντρο βρέθηκε η ανάγκη οι μαθητές να μην παραμένουν απλοί θεατές, αλλά να αναπτύσσουν στάσεις υποστήριξης προς τους συμμαθητές τους.
Παράλληλα, αναδείχθηκαν ζητήματα ενσυναίσθησης, αλληλοσεβασμού και αποδοχής της διαφορετικότητας.
Μέσα από τη συγκεκριμένη δράση, ο «Έρασμος» επιδίωξε να ενισχύσει την αντίληψη ότι η αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού αποτελεί συλλογική ευθύνη και ότι οι καθημερινές επιλογές των μαθητών μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος, χωρίς αποκλεισμούς.
