Ας υποθέσουμε ότι βρίσκεται για λίγες ώρες στην Αθήνα ένας συνεργάτης από το εξωτερικό. Μιλάει αγγλικά και γερμανικά, έχει πάθος με τη γραφιστική τέχνη και τα σπορ και χρησιμοποιεί μπαστούνι στις μετακινήσεις του. Σε ποιο μουσείο θα τον συμβουλεύατε να πάει; Ποιος χώρος είναι ταυτόχρονα προσβάσιμος σε επισκέπτες με κινητικά προβλήματα, διαθέτει ξενάγηση σε ξένη γλώσσα και φιλοξενεί μια έκθεση κοντά στα ενδιαφέροντά του; Μια τέτοια αναζήτηση, που ήταν μέχρι τώρα απλώς αδύνατη, είναι σήμερα εφικτή χάρη στη διορατική και… culture curious Δέσποινα Σουροβίκη, Βεροιώτισας δικηγόρο που ζει κι εργάζεται στο Λουξεμβούργο.
Πράγματι, σκεφτείτε το: η Ελλάδα των εκατομμυρίων επισκεπτών τον χρόνο δεν διέθετε κάποιο κόμβο με όλη την πληροφορία για τον πολιτισμό συγκεντρωμένη. Τις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις των μουσείων, τις παροχές του κάθε χώρου, πληροφορίες για το πόσο διαρκεί μια ξενάγηση, για προσβασιμότητα, αν διαθέτει πωλητήριο κ.ο.κ. Ποιος άλλος θα «έβλεπε» αυτό το κενό, αν όχι κάποια που αγαπά τις τέχνες και τον πολιτισμό και βλέπει την Ελλάδα με τη διαύγεια που σου επιτρέπει η σχετική απόσταση; Η Δέσποινα, στα 30 της σήμερα, έφυγε μετά τις σπουδές της στο ΑΠΘ για να εργαστεί στο εξωτερικό. Από το ’22 ζει στο Λουξεμβούργο. «Είμαι παιδί της κρίσης», λέει. «Και είμαστε πολλοί. Είκοσι επτά άτομα από το έτος μου στο πανεπιστήμιο βρισκόμαστε σήμερα στο Λουξεμβούργο. Λες και είμαι ακόμη στο δεύτερο έτος νιώθω καμιά φορά!». Οι περισσότεροι, όπως κι εκείνη, θα ήθελαν να γυρίσουν. Αλλά…
«Μπορεί να έχουμε φύγει, αλλά την κουβαλάμε μέσα μας την Ελλάδα. Κάθε φορά που έρχομαι πάω σε εκθέσεις και μουσεία και έτσι ψάχνοντας συνειδητοποιούσα ότι η πληροφορία δεν είναι οργανωμένη. Αλλα μουσεία έχουν ιστοσελίδα, άλλα όχι… Αλλα είναι εύχρηστα, άλλα όχι. Ακόμη κι εγώ χρειαζόταν να μπω σε τέσσερις διαφορετικές ιστοσελίδες, να δω τι ώρες είναι ανοιχτός ο κάθε χώρος για να βγάλω άκρη. Και είναι κρίμα να έρχονται και να φεύγουν 34 εκατ. τουρίστες και να έχουν πάει μόνο στην Ακρόπολη, όταν έχουμε τόσα πολύ όμορφα μουσεία». Oπως εξηγεί, το κοινό που ενδιαφέρεται δεν μάθαινε ποτέ τι έχασε ενώ και τα μουσεία οργάνωναν υπέροχες δράσεις που είτε έμεναν στην αφάνεια είτε η επισκεψιμότητά τους δεν ανταποκρινόταν στο περιεχόμενό τους.
Κάπως έτσι της μπήκε η ιδέα να φτιάξει εκείνη έναν τέτοιο πολιτιστικό κόμβο. Εθελοντικά. Θα ήταν άλλωστε και μια διέξοδος από την corporate καθημερινότητά της. «Αρχισα τις επαφές με τα μουσεία πέρυσι τον Ιανουάριο πολύ δειλά». Η ιδέα της ήταν μια πλατφόρμα στην οποία να διατηρούν προφίλ όλα τα μουσεία και οι εκθεσιακοί χώροι, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τις τρέχουσες αλλά και τις επικείμενες εκθέσεις, περιεχόμενο που θα είναι υπεύθυνοι να ανανεώνουν οι ίδιοι. «Πρέπει να σας πω ότι όλοι ανταποκρίθηκαν». Το όνομα αυτού Culturious (culturious.net), μια σύμπτυξη της έκφρασης «culture curious», που περιγράφει αυτόν που έχει έντονη επιθυμία να μάθει και να κατανοήσει άλλους πολιτισμούς.
Κομβικό ρόλο στο εγχείρημα παίζει η δυνατότητα αναζήτησης. Κάποιος μπορεί να κάνει αναζήτηση για τους χώρους σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων που είναι ανοιχτοί την Τρίτη, έχουν είσοδο κάτω από 10 ευρώ, οι λεζάντες των εκθεμάτων είναι στα αγγλικά και η επίσκεψη δεν ξεπερνά τη μία ώρα. «Για παράδειγμα πας Εδεσσα και έχεις μία ώρα κενό, γιατί αυτή την ώρα να μην επισκεφθείς ένα ωραίο τοπικό μουσείο;».
Σήμερα, 135 μουσεία από όλη τη χώρα βρίσκονται μέσα στο Culturious: μουσεία τέχνης, ιστορίας, λαογραφίας και άυλης κληρονομιάς σε όλη την ελληνική επικράτεια. Από το Ιδρυμα Β. & Ε. Γουλανδρή, το Ιδρυμα Βενιζέλου, την Πινακοθήκη Αβέρωφ μέχρι το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη κ.ά. «Τα μουσεία δεν είναι στείροι χώροι. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας υπάρχουν “κρυμμένοι θησαυροί” πολιτισμού που περιμένουν να ανακαλυφθούν».
Νέες δυνατότητες
Η συμμετοχή τους είναι δωρεάν. «Δεν βγάζω κάτι από αυτό το εγχείρημα. Το κάνω για να δώσω κάτι πίσω στη χώρα μου». Το περιεχόμενο της πλατφόρμας είναι διαθέσιμο σε εννέα γλώσσες! «Στα επόμενα σχέδιά μας είναι το Culturiouskids αλλά και η δυνατότητα να βρει κανείς έναν CulturiousBuddy για να δουν μαζί μια έκθεση», καταλήγει η Δέσποινα.
Πηγή: Λ. Γιάνναρου, Καθημερινή
