Απάντηση της ΔΕΥΑΒ στον Γιώργο Μιχαηλίδη για το Ειδικό Τέλος

Από την ΔΕΥΑΒ ανακοινώθηκαν τα εξής: “Με αφορμή τους ισχυρισμούς του κου Μιχαηλίδη Γιώργου στο Δημοτικό Συμβούλιο και στα ΜΜΕ οφείλουμε να παραθέσουμε τα πραγματικά στοιχεία:

Η Εισήγηση της Υπηρεσίας της ΔΕΥΑΒ η οποία και έγινε δεκτή με την 163/2014 Απόφαση του ΔΣ της, εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο και ελέγχθηκε ως προς τη νομιμότητα από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η ΔΕΥΑΒ συστήθηκε την 4/4/1984, οπότε, το τέλος επιβαλλόταν από 1/1/1985 έως και 31/12/1994.

Με το Ν.2065/92, άρθρο 43, παρ. 3 (ΦΕΚ Α-113) η επιβολή του τέλους παρατάθηκε για μια δεκαετία κατά περίπτωση, δηλαδή για τη ΔΕΥΑΒ μέχρι 31/12/2004, ενώ με το Ν.3013/2002, άρθρο 26, παρ. 3 (ΦΕΚ Α-102) παρατάθηκε για ακόμη μια δεκαετία, δηλαδή μέχρι και τις 31/12/2014.

Επειδή λήγει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ήταν υποχρεωτική η επιβολή του ειδικού τέλους 80% που επιβάλλεται για την μελέτη, την κατασκευή ή την επέκταση έργων ύδρευσης και αποχέτευσης.

Επειδή η ανάγκη για νέες μελέτες και κατασκευή ή επεκτάσεις έργων δεν έχει τελειώσει ακόμα στην περιοχή ευθύνης μας, ειδικά μετά την επέκταση των ορίων μας λόγω του Καλλικράτη.

Επειδή οι πόροι της ΔΕΥΑΒ στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στα ίδια έσοδα, εκτός από τα μεγάλα χρηματοδοτούμενα έργα του ΕΣΠΑ, τα οποία όμως καλύπτουν στοχευμένες παρεμβάσεις και όχι το σύνολο των αναγκών των οικισμών.

Επειδή η σημερινή οικονομική κατάσταση της χώρας και κατά συνέπεια των συνδημοτών μας, δεν επιτρέπει την αύξηση στο τιμολόγιο της επιχείρησης.

Προτείνουμε την αναμόρφωση του τιμολογίου της ΔΕΥΑΒ, κρατώντας σταθερή την τελική τιμή, καταργώντας το ειδικό τέλος 80% και επιμερίζοντας το ποσό αυτό στο τέλος ύδρευσης και αποχέτευσης. Μικρές αποκλίσεις ολίγων λεπτών από τις παλιότερες τελικές τιμές οφείλονται στην στρογγυλοποίηση.»

Ο Νόμος 1069/80 που αφορά τις ΔΕΥΑ, εκείνη τη χρονική στιγμή έδινε τη δυνατότητα στη ΔΕΥΑΒ να παρατείνει την επιβολή του ειδικού τέλους για μια δεκαετία ακόμη από την ημερομηνία επέκτασής της, δηλαδή έως και 31-12-2021. Η ΔΕΥΑΒ επέλεξε, περισσότερο για πρακτικούς λόγους να μη συνεχίσει να εισπράττει το ειδικό τέλος, όπως είχε το δικαίωμα, αλλά να το ενσωματώσει στο λογαριασμό ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως επίσης είχε το δικαίωμα. Εξάλλου, η συντριπτική πλειοψηφία αντίστοιχων ΔΕΥΑ της Ελλάδας προέβησαν σε αυτή την κίνηση. Είναι λάθος η κριτική του κου Μιχαηλίδη ότι η απόφαση αυτή ήταν εκτός της βούλησης του νομοθέτη, αφού είναι ξεκάθαρο στο Ν.1069/80 ότι τα έσοδα πρέπει υποχρεωτικά να καλύπτουν τις αναγκαίες λειτουργικές δαπάνες, το κόστος επενδύσεων, το περιβαλλοντικό κόστος και το κόστος ανάκτησης υπηρεσιών ύδατος. Ταυτόχρονα, η Οικονομοτεχνική Μελέτη κόστους – οφέλους τιμολόγησης νερού που είχε στα χέρια της η ΔΕΥΑΒ προέβλεπε σημαντικές αυξήσεις στην τελική τιμή του λογαριασμού του νερού, στρατηγική την οποία απέρριψε ομόφωνα η ΔΕΥΑΒ, παρά τις αντιδράσεις των υπηρεσιακών παραγόντων.

Αν συγκρίνουμε την τιμή του νερού στη Βέροια με άλλες παρόμοιες ή κοντινές πόλεις, στην μέση κατανάλωση των 20 κυβικών μέτρων ανά δίμηνο θα δούμε ότι η ΔΕΥΑΒ έχει ένα από τα φθηνότερα τιμολόγια:

Στον παρακάτω πίνακα σας παραθέτουμε τις τιμές του νερού πριν και μετά την ενσωμάτωση του ειδικού τέλους στο λογαριασμό, με το τότε ισχύον ΦΠΑ 23%, για να δείτε ποιες είναι οι πραγματικές αυξήσεις και όχι αυτές που επικαλείται ο κος Μιχαηλίδης:

Επίσης, τα ρολόγια της ΔΕΥΑΒ στη Βέροια είναι περίπου 24.000 και όχι 200.000.

Πράγματι, στην συγκεκριμένη απόφαση του 2014 έγινε αύξηση της χρέωσης στο ενοίκιο υδρομέτρου από τα 0,15€ στα 0,50€ ως εξής: Ένα υδρόμετρο κοστίζει περίπου 36,00€. Η διάρκεια ζωής (σωστής λειτουργίας) των υδρομέτρων, όπως τη δίνουν οι κατασκευαστές είναι 10 χρόνια. Η απόσβεση ενός υδρομέτρου που τοποθετεί η Υπηρεσία μας, με την τιμή των 0,15€ που ισχύει από πολύ παλιά, θα γινόταν σε 40 χρόνια (36,00€/6 δίμηνα/0,15€), ενώ με την τιμή των 0,50€ γίνεται πλέον σε 12 χρόνια (36,00€/6 δίμηνα/0,50€), που είναι μια ρεαλιστική τιμή.

Ως προς την επιβολή του παγίου τέλους, μια απλοϊκή προσέγγιση είναι αυτή που λέει ότι δεν υπάρχει λόγος επιβολής του παγίου τέλους. Σε αυτή την άποψη συνηγόρησαν κατά καιρούς και απόψεις νομικών συμβούλων του κράτους, χωρίς όμως να εξετάσουν όλες τις διαστάσεις του θέματος. Σήμερα, με την εφαρμογή της ΚΥΑ για τους Γενικούς Κανόνες Κοστολόγησης Ύδατος, τα τιμολόγια πρέπει να περιλαμβάνουν «πάγια ή/και ογκομετρική χρέωση». Ένα απλό υποθετικό παράδειγμα για να γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα του παγίου είναι το εξής: Έστω (υποθετικά) ότι ξαφνικά αποφασίζουν όλοι οι δημότες της Βέροιας να μην καταναλώσουν για ένα χρόνο, ούτε ένα κυβικό μέτρου νερού. Τα δίκτυα ύδρευσης όμως παραμένουν σε πίεση και οι βλάβες συνεχίζουν να εμφανίζονται. Τα δάνεια τρέχουν και πρέπει να συνεχίζουν να εξυπηρετούνται. Οι προμηθευτές των υλικών θα πρέπει να πληρωθούν, το ίδιο και το προσωπικό κλπ. Εάν δεν υπήρχε πάγια χρέωση, όλα αυτά και άλλα πολλά, θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθούν. Έτσι, σχεδόν όλες οι ΔΕΥΑ επιβάλλουν και πάγια χρέωση. Επιπλέον, στην πόλη μας, οι παλιές οικοδομές έχουν τα υδρόμετρα τοποθετημένα εντός των διαμερισμάτων. Υπάρχουν 5.000 τέτοια υδρόμετρα. Από αυτά, σε 3.000 περίπου υδρόμετρα κάθε δίμηνο, υπάρχει αδυναμία πρόσβασης για καταγραφή της ένδειξης, οπότε είναι μονόδρομος η χρέωση υποχρεωτικής ελάχιστης πάγιας κατανάλωσης. Υπάρχει σκέψη παρόλα αυτά για μείωση του παγίου και αύξηση της τιμής της πραγματικής κατανάλωσης, η υπηρεσία επεξεργάζεται διάφορα σενάρια, αυτά όμως θα έρθουν σε συζήτηση όταν γίνει οριστικά υποχρεωτική η επιβολή του Περιβαλλοντικού Τέλους.

Συνοψίζοντας, θέλω να αναφέρω ότι η ΔΕΥΑΒ κοιτάζει μόνο μπροστά, με σεβασμό στον δημότη και κυρίως στα λαϊκά στρώματα, με κοινωνικό τιμολόγιο που ξεπερνά κατά πολύ τα αντίστοιχα άλλων πόλεων, με παροχή φυσικού μεταλλικού νερού πηγών άριστης ποιότητας, με πιστοποιημένες υπηρεσίες και κυρίως με ανθρώπινο πρόσωπο. Η πολιτική της ΔΕΥΑΒ, όπως την χαράζει το Διοικητικό της Συμβούλιο και ο Δήμαρχος έχει στραμμένο το βλέμμα στο μέλλον και την ανάπτυξη. Έχει συνέχεια και συνέπεια. Τα έργα που θα μας απασχολήσουν στο κοντινό μέλλον είναι η αντικατάσταση παλαιών δικτύων, τα νέα δίκτυα στα Δημοτικά Διαμερίσματα, τα υδροηλεκτρικά, τα φωτοβολταϊκά και η ψηφιοποιήση των δικτύων”.