Το Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης επισκέφτηκαν οι μαθητές/τριες της Α΄και της Β΄ Λυκείου των Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων Βέροιας «Ι. Σαφαρίκα – Ι. Μπαρμπαρούση», με στόχο τη βιωματική προσέγγιση του μαθήματος της Ιστορίας σε συνδυασμό με διαθεματικές προσεγγίσεις που πραγματοποιούνται στο χώρο του σχολείου.
Οι μαθητές ξεναγήθηκαν σε ιστορικά μνημεία και ευρήματα που προβάλλουν όψεις της ζωής στο Βυζάντιο, από την οργάνωση της θρησκευτικής και κοινωνικής ζωής, την καλλιτεχνική και πνευματική παραγωγή έως τον ιδιωτικό βίο και τις δραστηριότητες των ανθρώπων κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Η έκθεση του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού παρουσιάζει ποικίλες όψεις της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου αλλά και της εποχής μετά την κατάλυση της βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους. Τοιχογραφίες, ψηφιδωτά, εικόνες, μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη, ολόκληροι αποσπασμένοι παλαιοχριστιανικοί τάφοι με τις τοιχογραφίες τους, πολύτιμα εκκλησιαστικά σκεύη, είδη προσωπικού στολισμού, αλλά και ταπεινά αντικείμενα καθημερινής χρήσης και εργαλεία διαφόρων επαγγελματιών παρουσιάζουν όψεις της ζωής στο Βυζάντιο.
Εισαγωγικά εκτίθενται μνημεία που επιτρέπουν την προσέγγιση της αρχιτεκτονικής και του διάκοσμου του παλαιοχριστιανικού ναού μέσω της παρουσίασης μιας επιλογής γλυπτών αρχιτεκτονικών μελών, λειτουργικών σκευών, ψηφιδωτών και τοιχογραφιών, που προέρχονται στην πλειοψηφία τους από ναούς της Θεσσαλονίκης. Ακολουθούν εκθέματα από τη μεσοβυζαντινή περίοδο που διαφωτίζουν τον επισκέπτη αναφορικά με την Εικονομαχία και τη λάμψη των Μακεδόνων και των Κομνηνών. Χαρακτηριστικό δημιούργημα της μεσοβυζαντινής εποχής (μετά την εικονομαχία) είναι οι ανάγλυφες μαρμάρινες εικόνες αγίων προσώπων, που απηχούν κλασικές επιδράσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκθεση που αφορά στην περίοδο από την άλωση της Κωνσταντινούπολης μέχρι το τέλος του 19ου αι. Με θέμα “Το Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο” η έκθεση αποκαλύπτει τη βυζαντινή κληρονομιά που είναι εμφανής στον τομέα της θρησκευτικής ζωγραφικής. Στη θεματική πορεία της έκθεσης οι μαθητές περιηγήθηκαν και στις δύο αίθουσες στις οποίες παρουσιάζονται μεγάλες ιδιωτικές συλλογές βυζαντινών εικόνων.
Συνειδητοποίησαν ότι το Λυκόφως του Βυζαντίου, η υστεροβυζαντινή περίοδος, αποτελεί μια εποχή μεγάλης καλλιτεχνικής δημιουργίας, που η ακτινοβολία της φτάνει και επηρεάζει το Άγιον Όρος και τους γειτονικούς σλαβικούς λαούς.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες ταξίδεψαν στο χρόνο, διαπίστωσαν τον τρόπο ζωής των κατοίκων της παλαιοχριστιανικής, μεσοβυζαντινής, υστεροβυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, συνειδητοποίησαν ότι τα εκθέματα παρουσιάζονται όχι απλώς ως έργα τέχνης, αλλά ως μαρτυρίες του πολιτισμού που τα δημιούργησε και της ανθρώπινης κοινωνίας που τα χρησιμοποίησε και ότι πλαισιώνονται από ποικίλες πληροφορίες, που παραπέμπουν στο αρχικό τους περιβάλλον και τέλος εντόπισαν τομές και επιβιώσεις ανάμεσα στο σήμερα και στις εκδηλώσεις του ανθρώπινου βίου κατά τη βυζαντινή περίοδο.
