Του Κώστα Καραγιάννη
Στην κεντρική αίθουσα της “Εληάς” στη Βέροια, στην αίθουσα του ξενοδοχείου Μάνθος στην Αλεξάνδρεια και στην “ΕΡΙΑ” του πολυχώρου στη Νάουσα μπροστά σε μεγάλο αριθμό από μέλη και φίλους του προοδευτικού χώρου που δεν επιθυμούν με κανένα τρόπο η χώρα να βαδίσει προς τα πίσω και να εμπλακεί σε νέες περιπέτειες, έγινε η παρουσίαση, με συλλογικό και συντροφικό τρόπο, των υποψηφίων βουλευτών του “Σύριζα- Προοδευτική Συμμαχία”.
Για τους ομιλητές και τους παρευρισκόμενους (να ευχηθούμε το ίδιο να ισχύσει και για το σύνολο του λαού της Ημαθίας}, ήταν φανερό πως δεν αποτελούσαν απλώς μια τυπική και συνηθισμένη πολιτική διαδικασία, αλλά βραδιές γεμάτες στοχασμό και αναστοχασμό γύρω από πολύ σοβαρά ζητήματα όπως:
Η χρεοκοπία της χώρας το 2010 και η ανθρωπιστική κρίση που τη συνόδευσε
Οι υπεύθυνοι αυτής, η μεταμόρφωσή τους σε σωτήρες και η επιδίωξή τους για παλινόρθωση
Οι δυσκολίες που συνάντησε η κυβέρνηση για την ανάταξη της λεηλατημένης χώρας του 2015 με τις ανύπαρκτες προοπτικές ανάπτυξης
Ο ανηλεής πόλεμο που δέχτηκε και δέχεται από το παλιό πολιτικό σύστημα και τη διαπλοκή
Οι ενδεχόμενες παραλείψεις και τα λάθη που έγιναν
Η κόπωση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων μετά από 10 χρόνια μνημονίων και λιτότητας
Το παρόν και το μέλλον του τόπου που πρέπει να αποτελεί εν τέλει το κύριο μέλημα.
Τρείς βραδιές με αναφορές στο παρελθόν αλλά με τη σκέψη τελικά στραμμένη στο παρόν και το μέλλον και επικεντρωμένες στο: “Τώρα αποφασίζουμε για τη ζωή μας “.
Από όλους τους ομιλητές τονίστηκε (από τον καθένα με το δικό του προσωπικό και ξεχωριστό τρόπο), η κοινή διαπίστωση πως από το τέλμα που βρίσκονταν η χώρα πριν το 2015, αργά αλλά σταθερά, βγήκε σε ξέφωτο. Απαλλάχτηκε από τη θηλιά των μνημονίων, μπορεί πλέον να εκπονεί τα δικά της οικονομικά προγράμματα και να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Μια χώρα χωρίς τη μέγγενη της επιτροπείας, που επιστρέφει στην κανονικότητα με την κοινωνία όρθια, με προοπτική για δίκαιη ανάπτυξη με σχεδιασμό και επενδύσεις. Όλα αυτά παρουσιάστηκαν με αδιάψευστα στοιχεία και αριθμούς.
Επισημάνθηκε πως το δίλημμα του καθενός μας μπροστά στην κάλπη της 7ης Ιουλίου είναι τελείως διαφορετικό σε σχέση με εκείνο των ευρωεκλογών. Η απόφαση πλέον είναι βαριά και κρίσιμη. Δεν είναι απλά και μόνο να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια μας για παραλείψεις, καθυστερήσεις και συμπεριφορές, αλλά για το ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα, με ποια πολιτική, με ποιο πρόγραμμα. Για το αν θα συνεχίσουμε την πορεία προς τα μπρος, την πορεία της οριστικής εξόδου από την κρίση, με στοχευμένες φοροελαφρύνσεις, με στήριξη των κοινωνικά αδύναμων, αλλά πλέον και των μεσαίων στρωμάτων, με παρεμβάσεις που θα δίνουν τη δυνατότητα να μειωθεί ακόμα περισσότερο η ανεργία, με δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας κυρίως για τους νέους, δουλειές με κανόνες και για το αν θα έχουμε στήριξη και περαιτέρω βελτίωση του κοινωνικού κράτους. Από την άλλη, αν θα γυρίσουμε πίσω, στην αλήστου μνήμης περίοδο της «σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας», της ανθρωπιστικής κρίσης και των συσσιτίων, με τη δαμόκλειο σπάθη της ακραίας λιτότητας και των νεοφιλελεύθερων ανάλγητων επιλογών που εμπεριέχονται στο φανερό, πολλώ δε μάλλον στο κρυφό πρόγραμμα της ΝΔ, να επικρέμονται πάνω από τις κεφαλές μας.
Ως γνωστόν, στην επιστήμη, τη ζωή και την πολιτική βέβαια, το ασφαλέστερο κριτήριο της αλήθειας είναι η πράξη και σε καμία περίπτωση οι θολές γενικότητες, οι αμφίσημες και αίολες επαγγελίες όπως αυτές της ΝΔ. Και η πράξη εδώ μας λέει πως το 2009 η ΝΔ άφησε περισσότερα από 24 δισ. πρωτογενές έλλειμμα (δεν ξεχνάμε και τα 280 εκατ. που χρωστάει η ίδια) που ήταν και η αφορμή να οδηγηθούμε στο ΔΝΤ και μετά ΝΔ μαζί με ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν οδηγώντας σε κοινωνική λεηλασία με απώλεια του 25% του εθνικού μας πλούτου και ανεργία από το 6% στο 28% και όχι μόνο!!!
