Με αφορμή την διπλή επίθεση αδέσποτου σκύλου στο κέντρο της Βέροιας, επιτρέψτε μας ορισμένες σκέψεις για το πρόβλημα που έχει γιγαντωθεί στην Βέροια.
Δύο είναι τα μεγάλα εμπόδια στην λύση με τα αδέσποτα. Το πρώτο είναι ότι οι πολίτες συνεχίζουν να αφήνουν στο δρόμο ζώα. Αν αύριο το πρωί υιοθετούνταν όλα τα αδέσποτα, με τον ρυθμό που αφήνουν ζώα στο δρόμο οι πολίτες, σε λίγο καιρό θα είχαμε το ίδιο ζήτημα.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ο νόμος που υποχρεώνει τους δήμους επιστρέφουν τα ζώα, όσα δεν είναι άρρωστα ή επικίνδυνα, στο φυσικό τους περιβάλλον. Εκεί δηλαδή από όπου τα μάζεψαν για να τα εμβολιάσουν και να τα στειρώσουν. Όση διάθεση κι αν έχει μια δημοτική αρχή να εξαλείψει το πρόβλημα, όταν πιέζεται από τα φιλοζωικά σωματεία να επιστρέψει τα ζώα στο κέντρο της πόλης, δεν μπορεί κάνει τίποτα περισσότερο.
Επειδή το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί σε πολλές πόλεις, αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν οι δήμαρχοι, μέσω του συνδικαλιστικού τους οργάνου, είναι να ξεσηκωθούν και να πιέσουν την κυβέρνηση να κάνει αλλαγές στο νόμο ώστε να μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά το πρόβλημα. Για παράδειγμα, η σκέψη του δήμου Βέροιας για ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας αδέσποτων έξω από την πόλη, που θα παρέχει τροφή, νερό και ιατρική περίθαλψη στα ζώα θα ήταν μια λύση αφού θα απομακρύνει τα αδέσποτα από το κέντρα και θα δημιουργήσει συνθήκες ασφαλούς διαβίωσης για τα ζώα.
