Κυριακή βράδυ στο Πάρκο Αγίων Αναργύρων. Η τελευταία μέρα του φεστιβάλ «Εύηχη Πόλη» στη Βέροια δεν έσβησε ήσυχα. Όχι. Αντί για αποχαιρετιστήριο τραγούδι, είχαμε ένα μουσικό ριφιφί στα όρια του παραλογισμού. Ένα σουρεαλιστικό πανηγύρι με προμετωπίδα τον λαϊκό αντι-σταρ Μπάμπη Μπατμανίδη και τη “θεότρελη” Co(m)pany του.
Μιλάμε για μια συναυλία που δεν ξέρεις αν πρέπει να χειροκροτήσεις, να γελάσεις ή να φωνάξεις «κλείστε του μικρόφωνο πριν πει την αλήθεια». Ήταν όλα μαζί. Μια νέα μουσική εμπειρία για τη Βέροια, από εκείνες που σε κάνουν να ρωτάς τον διπλανό σου «Αυτό… συνέβη; Ή το φαντάστηκα;»
Ο Μπάμπης Μπατμανίδης δεν τραγουδά. Κηρύττει. Ξεσπά. Σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται. Σου δίνει ένα ζεϊμπέκικο και μετά σου το παίρνει πίσω με δόσεις πολιτικού καψουροτσαμπουκά. Ο άνθρωπος είναι ένα κινούμενο δελτίο ειδήσεων με φωνητικά εφέ, ένας λεξιπλάστης του δρόμου. Με στιχουργική που μοιάζει σαν να ‘γραψε ο Σουρής μετά από τριήμερο σε λαϊκή πίστα του ’90.
Μαζί του, η Στέλλα Γιαλτζή, σαν ρεμπέτισσα με φωνή από νεορεαλιστικό μιούζικαλ, έβαλε ψυχή και τσαχπινιά στη βραδιά. Ο Δημήτρης Μπαρτζώκας (κιθάρα) και ο Σταύρος Αποστολίδης (μπουζούκι) μπολιάσαν τον ήχο με νότες παραδοσιακές και ρεμπετοροκικές, ενώ οι υπόλοιποι της μπάντας – ένας προς έναν οπλισμένοι με όργανα και χιούμορ – στήριξαν το ηχητικό όργιο: Γιάννης Μπέλλος (μπάσο), Αλέξης Πογκρεβνόης (κλαρίνο/σαξόφωνο), Σταύρος Πατσίκας (ηλεκτρική), Πάνος Σκαρλάτος (πλήκτρα) και στα τύμπανα ο αναπληρωματικός αλλά διόλου δεύτερος Μπάμπης Πετσίνης.
Το κοινό; Μια γοητευτική μίξη. Από πιστούς του Μπατμανίδη που ήξεραν τους στίχους καλύτερα κι απ’ τον ίδιο, μέχρι Βεροιώτες έψαχναν μια νέα μουσική εμπειρία.
Η τελευταία ημέρα του φεστιβάλ άνοιξε λοιπόν με μια μουσική έκρηξη όπου ο ρεαλισμός πήγε διακοπές, η σάτιρα πήρε το μικρόφωνο και ο Μπάμπης – απλώς Μπάμπης – κατέκτησε την καρδιά της «Εύηχης Πόλης». Αν υπήρχε Ολυμπιακό άθλημα για το καυστικό μουσικό ξεβόλεμα, αυτό το σχήμα θα ‘παιρνε χρυσό μετάλλιο.
