Υπάρχουν θεσμοί που απλώς διοργανώνονται και υπάρχουν θεσμοί που καταφέρνουν να γίνουν κομμάτι της ιστορίας ενός τόπου. Η «Εύηχη Πόλη» ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Φέτος, το αγαπημένο μουσικό φεστιβάλ της Βέροιας συμπληρώνει 18 χρόνια συνεχούς παρουσίας, έχοντας καταφέρει να μετατρέψει πλατείες, γειτονιές, πεζόδρομους, ιστορικά μνημεία και υπαίθριους χώρους σε ανοιχτές σκηνές πολιτισμού. Ένα φεστιβάλ που δεν περιορίστηκε ποτέ στους τέσσερις τοίχους μιας αίθουσας, αλλά βγήκε στον δρόμο, συνάντησε τους ανθρώπους της πόλης και τους έδωσε τη δυνατότητα να ζήσουν τη μουσική ως καθημερινή εμπειρία.
Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2009, με τριήμερο πρόγραμμα και μουσικά σύνολα να κατακλύζουν οκτώ διαφορετικά σημεία της πόλης. Από την πρώτη κιόλας χρονιά, η φιλοσοφία ήταν ξεκάθαρη: ελεύθερη πρόσβαση για όλους, πολυφωνία μουσικών ειδών και σύνδεση της τέχνης με τον δημόσιο χώρο.
Η γέννηση του θεσμού τοποθετείται στα χρόνια της δημοτικής αρχής της δημάρχου Βέροιας, Χαρούλας Ουσουλτζόγλου, όταν η τότε δημοτική πολιτιστική πολιτική αναζητούσε νέους τρόπους εξωστρέφειας και συμμετοχής των πολιτών. Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και εδραίωση της διοργάνωσης διαδραμάτισαν οι άνθρωποι της ΚΕΠΑ και οι καλλιτεχνικοί της συνεργάτες, με τον διευθυντή της ΚΕΠΑ, Γιάννη Καμπούρη, να αποτελεί διαχρονικά μία από τις κεντρικές φυσιογνωμίες της διοργάνωσης.
Από μια τοπική γιορτή σε σημείο αναφοράς
Δεκαοκτώ χρόνια μετά, η «Εύηχη Πόλη» δεν είναι μόνο ένα φεστιβάλ. Είναι το ανεπίσημο καλωσόρισμα του καλοκαιριού στη Βέροια.
Κάθε Ιούνιο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, η πόλη αλλάζει πρόσωπο. Οι ήχοι της τζαζ συναντούν το έντεχνο τραγούδι, η κλασική μουσική συνομιλεί με το ροκ, οι βαλκανικές μελωδίες ανταμώνουν με τους παραδοσιακούς ήχους. Οι κάτοικοι βγαίνουν από τα σπίτια τους, οι επισκέπτες ανακαλύπτουν νέες γωνιές της πόλης και η Βέροια αποκτά τον δικό της μουσικό παλμό.
Η επιτυχία της διοργάνωσης αποτυπώνεται και στους αριθμούς. Σε πολλές χρονιές συμμετείχαν πάνω από 150 έως και 200 καλλιτέχνες, ενώ δεκάδες συναυλίες, εκθέσεις φωτογραφίας, εργαστήρια και παράλληλες δράσεις απλώθηκαν σε ολόκληρο τον αστικό ιστό.
Οι μεγάλοι καλλιτέχνες που πέρασαν από τη Βέροια
Στα δεκαοκτώ χρόνια της διαδρομής της, η «Εύηχη Πόλη» φιλοξένησε μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Από τις σκηνές της πέρασαν, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Κότσιρας, Νίκος Πορτοκάλογλου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Παντελής Θαλασσινός, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλης Σκουλάς, Φοίβος Δεληβοριάς, Χρήστος Θηβαίος, Μανώλης Λιδάκης, Αλκίνος Ιωαννίδης, Μάριος Φραγκούλης, Γιώργος Περρής, Ευανθία Ρεμπούτσικα, Μανώλης Μητσιάς, Φωτεινή Βελεσιώτου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά, Μίλτος Πασχαλίδης, ενώ κατά καιρούς συμμετείχαν δεκάδες σπουδαία μουσικά σχήματα, συμφωνικές ορχήστρες, χορωδίες και νέοι δημιουργοί από όλη την Ελλάδα.
Αλλά ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της δεν ήταν τα μεγάλα ονόματα. Ήταν το γεγονός ότι έδωσε βήμα και στους τοπικούς μουσικούς, στα νεανικά σχήματα και στις καλλιτεχνικές ομάδες της περιοχής, δημιουργώντας έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στην τοπική δημιουργία και την πανελλήνια καλλιτεχνική σκηνή.
Ένας θεσμός που αγκαλιάστηκε
Η «Εύηχη Πόλη» πέτυχε κάτι που λίγες πολιτιστικές διοργανώσεις καταφέρνουν: να γίνει υπόθεση των πολιτών. Οι δωρεάν εκδηλώσεις, η διάχυση των δράσεων στις γειτονιές, η συμμετοχή των τοπικών φορέων και η διαρκής ανανέωση του προγράμματος δημιούργησαν μια ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό. Χρόνο με τον χρόνο, το φεστιβάλ καθιερώθηκε, ενηλικιώθηκε και πλέον αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της Κεντρικής Μακεδονίας.
Η μουσική ως μνήμη της πόλης
Δεκαοκτώ χρόνια μετά το πρώτο εκείνο μουσικό τριήμερο του 2009, η «Εύηχη Πόλη» συνεχίζει να γράφει τη δική της ιστορία. Κάθε συναυλία αφήνει ένα αποτύπωμα. Κάθε καλοκαιρινό βράδυ στην Ελιά, στις παλιές γειτονιές της Μπαρμπούτας, στις πλατείες και στους πεζόδρομους, προσθέτει μια νέα σελίδα στο πολιτιστικό ημερολόγιο της Βέροιας.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά της: δεν δημιούργησε απλώς εκδηλώσεις. Δημιούργησε αναμνήσεις. Έκανε τη μουσική μέρος της ταυτότητας της πόλης και απέδειξε ότι ο πολιτισμός μπορεί να βγει από τις αίθουσες, να περπατήσει στα σοκάκια και να ενώσει ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και ενδιαφερόντων κάτω από την ίδια μελωδία.
Η «Εύηχη Πόλη» ενηλικιώθηκε. Και μαζί της μεγάλωσε και μια ολόκληρη γενιά Βεροιωτών που έμαθε να περιμένει τον Ιούνιο όχι μόνο ως την αρχή του καλοκαιριού, αλλά και ως τη γιορτή της μουσικής στην καρδιά της πόλης.
