Μια ξεχωριστή μουσικοθεατρική παράσταση που γεφυρώνει την τέχνη με τη μνήμη και το συναίσθημα παρουσιάζεται το Σάββατο 6 Ιουνίου, στις 8:30 το βράδυ, στο Δημοτικό Θέατρο Νάουσας.
Η χορωδία «Αριστοτέλης» Νάουσας, σε συνεργασία με την ορχήστρα Orquesta Típica, καθώς και δύο επαγγελματίες χορευτές, ζωντανεύουν χαρακτηριστικά τραγούδια τάνγκο της εποχής του Μεσοπολέμου, δημιουργώντας ένα καλλιτεχνικό ταξίδι από το Μπουένος Άιρες της νοσταλγίας μέχρι τη σύγχρονη σκηνική αφήγηση.
Η παράσταση επιχειρεί να αναδείξει όχι μόνο τη μουσική δύναμη του τάνγκο, αλλά και τον βαθύ του αφηγηματικό χαρακτήρα, όπου ο έρωτας, η απώλεια και η ανθρώπινη μνήμη συναντιούνται σε έναν κοινό παλμό.
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται η σύμπραξη της χορωδίας με την ορχήστρα, υπό την ενορχήστρωση και διεύθυνση χορωδίας του Σταύρου Θεοχαρόπουλου, που υπογράφει τη μουσική συνοχή του έργου.
Την αφήγηση αναλαμβάνουν οι Λευτέρης Κορυφίδης και Διάνα Σαμαρά, δίνοντας δραματική διάσταση στο σύνολο της παράστασης, ενώ τα κείμενα φέρουν την υπογραφή της Πόπης Φιρτινίδου, που συνδέει τα μουσικά κομμάτια σε μια ενιαία ιστορική και συναισθηματική ροή.
Η Orquesta Típica και οι μουσικοί
Η ορχήστρα πλαισιώνεται από καταξιωμένους μουσικούς:
- πιάνο: Dimitris Poulios
- κλαρινέτο: Παναγιώτης Ανδρέου
- βιολί: Φαίδρα Ζαγοριανού
- κοντραμπάσο: Γιώργος Μαλεβίτης
- ακορντεόν: Πάνος Παπαδόπουλος
Η μουσική τους προσέγγιση επιχειρεί να ανασυστήσει τον αυθεντικό ήχο των αργεντίνικων salones, όπου το τάνγκο γεννήθηκε και εξελίχθηκε ως μουσική του πάθους και της αστικής νοσταλγίας.
Την κινησιολογική διάσταση της παράστασης αναλαμβάνουν οι χορευτές Βάσω Μιχαηλίδου και Νίκος Καρεμφυλίδης, που με την εκφραστική τους παρουσία αποδίδουν τη δραματικότητα και τον αισθησιασμό του τάνγκο, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα ζωντανό αφήγημα σχέσεων και συναισθημάτων.
Η παράσταση της Νάουσας δεν αποτελεί απλώς μια μουσική εκδήλωση, αλλά μια σκηνική αναβίωση μιας ολόκληρης εποχής. Το τάνγκο του Μεσοπολέμου, φορτισμένο με ιστορίες μεταναστών, αστικών δρόμων και χαμένων ερώτων, επιστρέφει μέσα από μια σύγχρονη καλλιτεχνική ματιά που ενώνει τη μουσική, την αφήγηση και τον χορό.
Σε μια εποχή όπου η ταχύτητα συχνά επισκιάζει τη μνήμη, η συγκεκριμένη παράσταση έρχεται να θυμίσει πως η τέχνη εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο δυνατούς τρόπους να αφηγηθεί ο άνθρωπος τον εαυτό του.
