Του Γιάννη Μελιόπουλου
Δουλεύουν για τα καλά οι μηχανές της απαρέγκλιτης εφαρμογής του τρίτου Μνημόνιου, με μηχανοδηγό τη δήθεν αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τους συμμάχους της των ΑΝΕΛ.Αφού ψήφισαν πρόσφατα στη Βουλή το Πολυνομοσχέδιο για τα πρώτα μέτρα των αντεργατικών, έχουν καταπιαστεί πια με την εξαφάνιση κάθε ίχνους Κοινωνικής Ασφάλισης.
Αμέριστη η προπαγανδιστική βοήθεια των ΜΜΕ και πλειάδας χρυσοκάνθαρων της «δημοσιογραφίας», φτάνοντας σε σημείο καθημερινής και ασταμάτητης πλύσης εγκεφάλου. Ντύνουν τις επιδιώξεις τους για το ασφαλιστικό με «επιστημονικό» μανδύα, αυτόν της περιβόητης επιτροπής «σοφών» και του διαβόητου για την αντιλαϊκότητα πορίσματός της.
Τα πράττουν όλα αυτά ,οργανωμένα και καλοσχεδιασμένα για να πείσουν πως όσα λέγονται ή γράφονται απ’ όλους αυτούς είναι η μοναδική διέξοδος, ο μόνος δρόμος που πρέπει να βαδίσουμε από δω και μπρος, για να πείσουν το λαό να σκύψει ολοκληρωτικά. Δεν επιχειρούν να σώσουν ή να διορθώσουν καμία κατάσταση. Επιτίθενται για άλλη μία φορά στα δικαιώματα των εργαζόμενων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που εκδηλώνεται μια τέτοια επίθεση. Το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης υπήρξε στόχος της αντεργατικής επίθεσης και πολιτικής των κυβερνήσεων και της Ε.Ε, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.Κάθε εργαζόμενος , σε κάθε χώρο είναι μάρτυρας,γνώστης των απανωτών επιθέσεων τους.
Είμαστε όλοι θύματα της αποκρουστικής τους προπαγάνδας. Έχουμε ακούσει και ξανακούσει δεκάδες φορές από στόματα «έγκριτων» αναλυτών και πολιτικών τα ψεύτικα επιχειρήματά τους , όπως αυτό της περιβόητης «βιωσιμότητας» των ταμείων , επιχείρημα που ανασύρεται και χρησιμοποιείται κάθε φορά που εκδηλώνουν την επίθεσή τους. Στην καταιγιστική προπαγάνδα που χρησιμοποιούν φρόντισαν και φροντίζουν όλοι τους να κρύψουν τους πραγματικούς αίτιους και ένοχους.
Κρύβουν τη διαχρονική καταλήστευση και αρπαγή των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζόμενων με δική τους ευθύνη. Κρύβουν τις πραγματικές αιτίες για την ασφαλιστική κατάσταση που δεν είναι άλλες από την εκτεταμένη μαύρη εργασία, τη συνεχή εργοδοτική εισφοροδιαφυγή και εισφοροαποφυγή, τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης, την τεράστια ανεργία. Τα κρύβουν γιατί αυτοί και οι πολιτικές που επιβάλλουν ευθύνονται για όλα τα παραπάνω.
Οι εργαζόμενοι έδωσαν ορισμένους σημαντικούς αγώνες για την κοινωνική ασφάλιση όλα αυτά τα χρόνια. Να θυμηθούμε τις μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις της περιόδου Γιαννίτση-2001.
Πέτυχαν-κι αυτή είναι η αλήθεια- να καθυστερήσουν ή να αποτρέψουν ορισμένες μόνο αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά το εργατοϋπαλληλικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Σήμερα όμως, με την τομή των Μνημονίων στα οικονομικά ζητήματα της χώρας, με τη ραγδαία και καθολική επιδείνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων, η υπόθεση της κοινωνικής ασφάλισης και η υπεράσπισή της αποχτά νέα, ποιοτικά ανώτερα χαρακτηριστικά. Τα Μνημόνια προκάλεσαν μία απότομη και μεγάλη διεύρυνση της επίθεσης στα εργατικά και λαϊκά στρώματα, επίθεση που εκφράστηκε και στο πεδίο της ασφάλισης.
Αρκεί να αναφέρουμε μερικά στοιχεία:
- Συντάξεις μειωμένες κατά 40% τα τελευταία 4,5 χρόνια
- Κρατική χρηματοδότηση μειωμένη, από 18,9 δις το 2010 σε 8,6 δις το 2015
- Απώλεια 6,5 δις λόγω υψηλής ανεργίας
- Απώλεια 4 δις λόγω μείωσης μισθών
- Απώλεια 14 δις από εισφοροδιαφυγή
- Απλήρωτες οφειλές 17,5 δις
- Αποθεματικά ταμείων 4,5 δις το 2013 έναντι 26 δις το 2009
Οι αριθμοί ζαλίζουν, όμως αντανακλούν τη ζοφερή πραγματικότητα της καταστροφής που έχουν δημιουργήσει σε δικαιώματα που χρειάστηκε ένας αιώνας αγών του εργατικού κινήματος για να κατακτηθούν. Κι αυτή την καταστροφή έχουν σκοπό να την ολοκληρώσουν σαρώνοντας συστηματικά, αποψιλώνοντας κάθε έννοια κοινωνικής ασφάλισης.
Ψήφισαν πάνω από 50 αντιασφαλιστικούς νόμους και διατάξεις στα πρώτα δύο Μνημόνια και άλλοι τόσοι λογαριάζεται πως ακολουθούν με το τρίτο Μνημόνιο μιας δήθεν αριστερής κυβέρνησης. Οι νόμοι τους δεν αφήνουν τίποτα όρθιο:
- Μειώνουν την κατώτερη σύνταξη
- Μειώνουν κύριες και επικουρικές
- Περικόπηκαν δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα άδειας
- Περικόπηκαν εφάπαξ και άλλου είδους βοηθήματα
- Περικόπτεται και οδεύει προς κατάργηση το ΕΚΑΣ
- Αυξάνονται ραγδαία τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης
- Μειώνεται η κρατική χρηματοδότηση των ταμείων
- Μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές
- Αυξάνονται οι εισφορές των εργαζόμενων
- Ενοποιούνται τα ταμεία για να ισοπεδωθούν συντάξεις και ασφαλιστικές παροχές.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η νεοεκλεγείσα, δήθεν αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝΕΛ, με τη στήριξη και την ψήφο αυτής της πολιτικής στη Βουλή ΝΔ,ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού, συνεχίζει την κατεδάφιση με μοχλό τις ρυθμίσεις του τρίτου Μνημονίου. Μια κατεδάφιση που θα συνεχιστεί αν δεν υπάρξει αποφασιστική και μαζική αντίδραση εργαζόμενων και συνταξιούχων για την απόκρουση της νέας αντεργατικής, αντιασφαλιστικής επιδρομής. Μαζική αντίσταση και ενιαίος,παρατεταμένος αγώνας εργατοϋπαλλήλων και συνταξιούχων. Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Είναι απαραίτητο να σχεδιαστούν και να οργανωθούν τώρα , όλες εκείνες οι δράσεις που είναι απαραίτητες για την επιτυχή απόκρουση των σχεδίων της κυβέρνησης, Ε.Ε. και ΔΝΤ. Είναι στο χέρι των εργαζόμενων και των συνταξιούχων, των σωματείων και των συλλόγων τους να οργανώσουν από κοινού συλλαλητήρια και διαδηλώσεις αλλά και απεργίες, συντονισμένα και ενωτικά. Ως ένα τέτοιο βήμα , όχι το μοναδικό , και η συμμετοχή κι ο αγώνας για την επιτυχία της απεργίας που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ για τις 12 Νοέμβρη. Είναι ζητούμενο η κατάκτηση αυτού του βήματος. Αποτελεί το πρώτο για να γίνει το επόμενο, για να προωθηθεί η διεκδίκηση κι η επανακατάκτηση των ασφαλιστικών, και κάθε δικαιώματος που αφαίρεσε η πολιτική των κυβερνήσεων, Ε.Ε. και ΔΝΤ.
