Προβολή ντοκιμαντέρ για τον Harry Dean Stanton θα πραγματοποιήσει η Φωτογραφική Ομάδα Βέροιας “Αντίθεσις”, την Πέμπτη 28/9/2017, ώρα 20.30, στο χώρο της Ομάδας στο υπόγειο της Δημοτικής Αγοράς (από Μ. Αλεξάνδρου).
“Στα 91 του χρόνια πέθανε ο ηθοποιός Harry Dean Stanton που διέσχισε τη διαδρομή από τα 60s στο «Παρίσι, Τέξας» και από το «Alien» στο «Big Love» και το «Twin Peaks» με τους δικούς του ασυμβίβαστους, πάντοτε στο περιθώριο της βιομηχανίας και του αμερικανικού ονείρου, όρους…
Πρωταγωνίστησε στις ταινίες «Repo Man», «Ο μεγάλος δραπέτης», «Παρίσι, Τέξας», καθώς στο πρόσφατο τηλεοπτικό ριμέικ «Twin Peaks». Ο Στάντον με καριέρα 60 ετών ήταν το αγαπημένο παιδί των κριτικών κινηματογράφου αφού όπως έλεγαν «ταινία με τον Χάρι δεν μπορεί να είναι κακή ταινία»….
Στο ντοκιμαντέρ «Partly fiction» που αναφέρεται στον βίο και την πολιτεία του Χάρι Ντιν Στάντον, ο Σαμ Σέπαρντ, με τον οποίο ο Στάντον συνεργάστηκε σε αρκετές ταινίες, αρχής γενομένης του «Παρίσι Τέξας» λέει: «Είναι ένας από αυτούς τους ηθοποιούς που ξέρουν ότι το πρόσωπό τους είναι μια ιστορία. Πρέπει απλώς να είναι μέσα σε αυτό που κάνει γιατί το πρόσωπό του είναι η ιστορία. Διαβάζεις τόσα πράγματα πάνω του.»
Στο ίδιο ντοκιμαντέρ ο Ντέιβιντ Λιντς που αναφέρεται στην σπανιότητα της αθωότητας και της φυσικότητας που εκπέμπει ο Στάντον, κάποια στιγμή τον ρωτά σε πόσες ταινίες έχει παίξει.
Λιντς: «170 ή κάτι τέτοιο;»
Στάντον: «Πάνω από 200. 250 ίσως, δεν ξέρω…»
Είχε χάσει το μέτρημα και όχι επειδή ήταν 87 όταν το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε αλλά επειδή έτσι ένιωθε. Σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Σαν να μην τον ένοιαζε. Και κατά πάσα πιθανότητα πράγματι δεν τον ένοιαζε.
Ο Ντέιβιντ Λιντς είναι ο σκηνοθέτης που περισσότερο ίσως από κάθε άλλον έχει εκτιμήσει την persona Χάρι Ντιν Στάντον, με τον οποίο συνεργάστηκε σε τέσσερις ταινίες.
Στο ντοκιμαντέρ ο ηθοποιός παραδέχεται ότι τα νώτα τους ταίριαζαν και ότι συμφωνούσαν στα περισσότερα, εκτός από έναν: τον διαλογισμό. Όχι ότι ο Λιντς δεν διαλογίζεται απλώς ο Στάντον πίστευε ότι «διαλογιζόμαστε κάθε στιγμή της ζωής μας, ακόμα και τώρα που μιλάμε πιστεύω ότι διαλογιζόμαστε» όπως λέει χαμογελαστά ρουφώντας μια τζούρα από το τσιγάρο του στο «Partly fiction»”.
