Γράφει ο Χρήστος Αποστολίδης, Δικηγόρος
Στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται για την επίλυση του Σκοπιανού, μπορεί το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους να συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας και να προκαλεί (και δικαίως) το ισχυρό ενδιαφέρον της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης, υπάρχουν ωστόσο και άλλες εξίσου κρίσιμες παράμετροι που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.
Η αναθεώρηση του Συντάγματος της ΠΓΔΜ για παράδειγμα αποτελεί αντικείμενο κομβικής σημασίας συνδεόμενο με την απάλειψη κάθε στοιχείου αλυτρωτισμού και παραχάραξης της Ιστορίας.
Ενδεικτικά είναι ανάγκη να τροποποιηθούν στα πλαίσια της όποιας συμφωνίας τα εξής :
Α) Σε όλο το κείμενο του Συντάγματος θα πρέπει να αντικατασταθεί το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» με το νέο όνομα που θα συμφωνηθεί.
Β) το άρθρο 4 του Συντάγματος, όπου αναγράφεται ότι : «Οι πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας έχουν την ιθαγένεια της Δημοκρατίας της Μακεδονίας».
Γ) το άρθρο 7 του Συντάγματος, στο οποίο γίνεται μνεία σε «μακεδονική γλώσσα», με την επισήμανση ότι : «Η Μακεδονική γλώσσα στην γραπτή μορφή χρησιμοποιεί το Κυριλλικό αλφάβητο και είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας…»
Δ) το άρθρο 49 του Συντάγματος, στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ αναγνωρίζεται η ύπαρξη μακεδονικών μειονοτήτων σε γειτονικές των Σκοπίων χώρες. Ειδικότερα : «Η Δημοκρατία ενδιαφέρεται για το καθεστώς και για τα δικαιώματα εκείνων των προσώπων που ανήκουν στον μακεδονικό λαό σε γειτονικές χώρες καθώς και για τους απόδημους Μακεδόνες, τους βοηθά στην πολιτιστική τους ανάπτυξη και αναπτύσσει δεσμούς μαζί τους. Η Δημοκρατία ενδιαφέρεται για τα πολιτιστικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών της Δημοκρατίας στο εξωτερικό».
Ε) Τέλος αναδιατύπωση εκ βάθρων πρέπει να λάβει χώρα στο αρχικό προοίμιο του ισχύοντος Συντάγματος, όπου με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο καταγράφονται οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπιανών σε συνδυασμό με την συνειδητή παραχάραξη της Ιστορίας.
Για του λόγου το αληθές : «…Λαμβάνοντας ως σημείο εκκίνησης της ιστορικής, πολιτιστικής και πνευματικής και της κρατικής κληρονομίας του Μακεδονικού Λαού και του αγώνα του μέσω των αιώνων για εθνική και κοινωνική ελευθερία καθώς και για την δημιουργία του δικού του κράτους και ειδικά τις παραδόσεις της πολιτειακής κατάστασης και νομιμότητας της Δημοκρατίας του Κρουσόβου και των ιστορικών αποφάσεων της Αντιφασιστικής Συνέλευσης της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας, μαζί με την συνταγματική και νομική συνέχεια του Μακεδονικού κράτους σαν κυρίαρχη Δημοκρατία εντός της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας και την ελεύθερα διακηρυχθείσα βούληση των πολιτών της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο δημοψήφισμα της 8ης Σεπτεμβρίου 1991, όπως και το ιστορικό γεγονός ότι η Μακεδονία ιδρύθηκε ως εθνικό κράτος του Μακεδονικού λαού, στην οποία προβλέπεται πλήρης ισότητα ως πολίτες και μόνιμη συνύπαρξη του Μακεδονικού λαού με τους Αλβανούς, τους Τούρκους, τους Βλάχους, του Ρομανί και άλλες εθνικότητες που ζουν στην Δημοκρατία της Μακεδονίας …… η Βουλή της Δημοκρατίας της Μακεδονίας εγκρίνει το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ».
