Συγκαταλέγεται ανάμεσα στις μεγαλύτερες και διαρκώς αναπτυσσόμενες ελληνικές βιομηχανίες παραγωγής και διανομής τροφίμων, που βάζουν στο τραπέζι του καταναλωτή πρότυπες συνταγές υψηλής διατροφικής αξίας. Στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της ΑΛΜΗ στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, παράγονται περισσότερα από 300 διαφορετικά προϊόντα, ξεπερνώντας μάλιστα τους 1000 κωδικούς, με ένα χαρτοφυλάκιο που περιλαμβάνει πιπεράκια, ελιές, πάστες, μανιτάρια, κάπαρη, βιολογική σειρά και διάφορα άλλα ορεκτικά όπως λιαστές ντομάτες, ντολμαδάκια, αγκινάρες και φέτα. Από τα πιο χαρακτηριστικά και ευπώλητα προϊόντα αναδεικνύονται σε παγκόσμιο επίπεδο το γεμιστό κερασάκι με κρέμα τυριού σε λάδι, καθώς και τα πλαστικά σακουλάκια με διάφορα λαχανικά κι ελιές σε άλμη.
Σήμερα, η παραγωγή ανέρχεται σε 60 εκατομμύρια τεμάχια ετησίως, και το 98% αυτής προορίζεται σε εξαγωγές. Το brand από το 1996 που έκανε το ντεμπούτο του στην αγορά, έχει τοποθετηθεί σε 29 χώρες διεθνώς, με δυνατή παρουσία σε Ευρώπη και Ιαπωνία ενώ προσεχώς θα μπει στις αγορές της Κίνας, της Νότιας Αμερικής και της Αυστραλίας.
Εξετάζοντας το κανάλι του HORECA, εκεί όπου η πλειοψηφία υποχρεώθηκε σε μια αναγκαστική και παρατεταμένη διακοπή εργασιών ή στο καλύτερο σενάριο σε μια ισχνή και διαφορετικής μορφής δραστηριότητα για να ανταπεξέλθει σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος Αναστάσιος Μερτζανίδης τονίζει ότι στην περίπτωση της εταιρείας του κάτι τέτοιο επηρέασε ελάχιστα τη συνέχιση του επιχειρηματικού της πλάνου. Η εξήγηση που δίνει βασίζεται στο γεγονός ότι λιγότερο από το 10% της εμπορικής δραστηριότητας απευθύνεται στο κανάλι του HORECA, επομένως η μείωση του τζίρου ήταν σχετικά μικρή. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η μικρή αυτή πτώση ισοσταθμίστηκε από την εξαιρετική πορεία της λιανικής, που αποτελεί και το συντριπτικό ποσοστό των πωλήσεών της ΑΛΜΗ.
« Είναι σαφές πως για να συνεχίσουμε να διεκδικούμε το μερίδιο της αγοράς μας τόσο στην Ελλάδα όσο και στις διεθνείς αγορές, είναι αναγκαίο να αξιολογούμε διαρκώς ευκαιρίες, να παραμένουμε ευέλικτοι και άρα ανθεκτικοί παρά τις δυσμενείς συγκυρίες. Σε αυτή την κατεύθυνση, εξετάζουμε ήδη ένα δίκτυο εταιρικών επαφών που δραστηριοποιούνται στο κανάλι του HORECA εντός και εκτός Ελλάδας, με σαφή προσανατολισμό στον τουριστικό κλάδο, εκτιμώντας ότι πολύ άμεσα οι καταναλωτές θα επιστρέψουν στην πρότερη κανονικότητα, και μάλιστα πιο δυναμικά, ξεκινώντας πάλι τα ταξίδια τους» λέει χαρακτηριστικά στο fortunegreece.com.
Μιλώντας για την φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από το μοντέλο διοίκησης, ο Μηνάς Μερτζανίδης, Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΛΜΗ, υπογραμμίζει πως η εξωστρέφεια αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα επιτυχίας από τη γέννηση της εταιρείας λόγω των ευκαιριών συνεργασίας που παρουσιάστηκαν από πολύ νωρίς, ενώ εξίσου σημαντικό ρόλο έπαιξε και η άμεση αποδοχή, επιτυχία και εκθετικά αυξανόμενη ζήτηση από τις αγορές του εξωτερικού, η οποία και οδήγησε την πορεία του ελληνικού brand.
«Η είσοδός μας σε νέες αγορές και η επέκταση της γεωγραφικής μας κάλυψης με την υποστήριξη των διεθνών συνεργατών μας, αποτέλεσε από τη σύσταση της εταιρείας τη βάση της εταιρικής στρατηγικής μας ανάπτυξης. Εκτιμήσαμε ότι οι προοπτικές για τα προϊόντα του προγραμματισμού παραγωγής της ΑΛΜΗ εξ αρχής ήταν ευνοϊκές σε άλλες χώρες. Παράλληλα, τη στρατηγική μας εξυπηρέτησαν οι επαφές και η εμπειρία που είχαμε αποκτήσει λόγω προηγουμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων σε αγορές κυρίως της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής» προσθέτει ο κ. Αναστάσιος Μερτζανίδης.
Αυτή τη στιγμή, κύριες αγορές δραστηριοποίησης θεωρούνται αυτές της Γερμανίας, των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ανατολικής Ευρώπης και του Ηνωμένου Βασιλείου. Τόσο η Γερμανία όσο και οι ΗΠΑ διαφοροποιούνται σε πολλά επίπεδα, έχουν ωστόσο κοινό το σημείο του εξαιρετικά έντονου ανταγωνισμού. Πρόκειται για δύο ξένες αγορές στις οποίες η ΑΛΜΗ παρατηρεί σταθερά αυξανόμενη καταναλωτική ζήτηση και καταγράφει εξίσου υψηλές επιδόσεις σε επίπεδο πωλήσεων.
Μυώντας τους ξένους στον ελληνικό μεζέ
Στο ερώτημα του κατά πόσο εύκολο ήταν το εγχείρημα το να εκπαιδεύσουν τους ξένους στη φιλοσοφία του ελληνικού μεζέ, οι αδερφοί Μερτζανίδη απαντούν πως η αναγνωρισιμότητα και η εξοικείωση των ξένων καταναλωτών με τον ελληνικό τουρισμό λειτούργησε ως καταλύτης και ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Διαπίστωσαν σύντομα πως τα προϊόντα «made in Greece» απολαμβάνουν, όχι μόνο την εκτίμηση, αλλά και την εύκολη αποδοχή των καταναλωτών καθώς αναγνωρίζουν την ποιότητα των πρώτων υλών που δύσκολα συναντούν αλλού. Έχουν ήδη διαμορφώσει μια θετική εικόνα και είναι διατεθειμένοι και πρόθυμοι να προβούν σε αγορές.
«Οι αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής, αποδείχθηκαν βατό εγχείρημα με τους ξένους καταναλωτές να εμπιστεύονται πολύ γρήγορα τα προϊόντα μας. Άλλοι παράγοντες που ενδυνάμωσαν την πορεία μας ήταν φυσικά η αντίληψή τους απέναντι στη μεσογειακή διατροφή καθώς επίσης και το γεγονός ότι απευθυνόμασταν σε foodies, δηλαδή σε καταναλωτές που αναζητούσαν νέες γευστικές εμπειρίες και ξεχωριστές νόστιμες συνταγές. Από την άλλη, σε αγορές όπως της Ιαπωνίας και της Κορέας, ήταν αρκετά δύσκολο να εκπαιδεύσουμε τους καταναλωτές σε αυτή τη φιλοσοφία, ακριβώς γιατί παρουσιάζουν πολύ διαφορετικές διατροφικές συνήθειες. Φυσικά, η επιτυχημένη διείσδυσή μας στις ξένες αγορές δεν μπορεί να συντηρηθεί αν δεν πληρούνται και άλλες ποιοτικές προϋποθέσεις».
Το στρατηγικό πλάνο ανάπτυξης των επόμενων ετών επικεντρώνεται στην αναβάθμιση και στον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων κτηριακών εγκαταστάσεων και του μηχανολογικού εξοπλισμού με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση της αυξημένης παραγωγικής δυναμικότητας. Ταυτόχρονα, στις προγραμματισμένες επενδύσεις εντάσσεται και η κατασκευή εξ’ ολοκλήρου νέων κτηριακών εγκαταστάσεων σε ιδιόκτητη έκταση, με στόχο να φιλοξενηθούν γραμμές παραγωγής νέων ομάδων προϊόντων αλλά και υπερσύγχρονοι χώροι αποθήκευσης και διακίνησης.
Το αναπτυξιακό «μπαμ» στα χρόνια της κρίσης
Τη χρονική περίοδο που η πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων πάλευε για να επιβιώσει, χτυπημένη από την δεκαετή οικονομική ύφεση που μάστιζε τη χώρα μας, η ΑΛΜΗ έκανε την ανατροπή μεγαλώνοντας σε μέγεθος και ισχυροποιώντας ακόμη περισσότερο τα μερίδια αγοράς της.
«Είχαμε σαφή εξαγωγικό προσανατολισμό και άρα αυτή η δεκαετία της ύφεσης στην ελληνική οικονομία δεν κατάφερε να μας επηρεάσει, αφού η κύρια δραστηριότητά μας αφορούσε σε ξένες αγορές. Ανεξάρτητα από αυτό το πλαίσιο όμως, στην ΑΛΜΗ δεν κάναμε καμία απολύτως έκπτωση στην ποιότητα των προϊόντων μας. Επίσης, η άμεση εξυπηρέτηση των αναγκών των πελατών, αναλαμβάνοντας ακόμη και πολλά μη-ορθολογικά κόστη κερδίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη και τη διατήρηση των συνεργασιών μας, συνέβαλε και αυτό με τη σειρά του στη συνεχή ανάπτυξή μας. Στρατηγικής σημασίας για εμάς ήταν και η διασφάλιση του ανθρώπινου δυναμικού και των προμηθευτών μας, μάλιστα, με μεγάλο προσωπικό οικονομικό και ψυχολογικό κόστος» επισημαίνει ο κ. Μηνάς Μερτζανίδης.
Ο παράγοντας τεχνολογία
Η τεχνολογία παρεισφρέει όλο και περισσότερο στον κλάδο των τροφίμων και της πρωτογενούς παραγωγής – πολλές διαδικασίες αυτοματοποιούνται, γίνεται ορθότερη διαχείριση των πρώτων υλών, ενώ προβλέπονται με μεγαλύτερη ακρίβεια μεταβλητές που επηρεάζουν την παραγωγή – Πώς η ΑΛΜΗ θα ανταπεξέλθει στην πρόκληση του ψηφιακού μετασχηματισμού και τι είδους αλλαγές εκτιμά η διοίκηση ότι θα συντελεστούν στον κλάδο τα επόμενα χρόνια;
Η οικογένεια Μερτζανίδη αναφέρει ότι η ΑΛΜΗ επενδύει ήδη στην ψηφιοποίηση της παραγωγής της αλλά και των υπολοίπων διαδικασιών της, μέσω καινοτόμων, tailor-made εφαρμογών που επιτρέπουν την άμεση διαχείριση προβλημάτων και πιθανών κρίσεων με τον ταυτόχρονο εξορθολογισμό του κόστους παραγωγής. Εκφράζουν δε τη βεβαιότητα πως τα επόμενα χρόνια θα φέρουν κοσμογονικές τεχνολογικές αλλαγές στον κλάδο τροφίμων και ποτών που θα βελτιώσουν θεαματικά ζητήματα κόστους, food waste, ιχνηλασιμότητας και της ασφάλειας των τροφίμων. Παράλληλα, προσθέτουν πως θα συντελεστούν μεγάλα άλματα για την επίλυση ζητημάτων, όπως η άνιση κατανομή τροφής στον πλανήτη μας, αλλά και για τη διασφάλιση και ικανοποίηση των καταναλωτών που θέλουν να γνωρίζουν ακριβώς με τι τρέφονται και πώς η τροφή αυτή βελτιώνει την υγεία και το βιοτικό τους επίπεδο.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που κληθήκατε να διαχειριστείτε και τι συμβουλή θα δίνατε στο νεότερο εαυτό σας, αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω;
Μηνάς Μερτζανίδης: Σε καθημερινή βάση, διαπίστωνα ξανά και ξανά, τη σημασία του ανθρώπινου παράγοντα και των ειλικρινών σχέσεων, είτε αφορούσε στο ανθρώπινο δυναμικό, είτε στους συνεργάτες μας αλλά κυρίως μέσα από την ιδιαίτερα στενή σχέση με τον αδελφό μου. Χωρίς την απεριόριστη εμπιστοσύνη και αγάπη που καθοδήγησαν την κοινή μας πορεία, δεν θα είχαμε τη δυνατότητα να κινούμαστε τόσο ευέλικτα και να λαμβάνουμε γρήγορες και καίριες αποφάσεις. Αυτό που θα συμβούλευα το σημερινό εαυτό μου θα ήταν η περαιτέρω εστίασή μου σε δύο στοιχεία: την επιλογή συνεργατών με ταυτόσημη οπτική για το μέλλον της ΑΛΜΗ και την πιο αυστηρή διαχείριση των πόρων για την ολοκλήρωση των αρχικών μας τότε στόχων.
Αναστάσιος Μερτζανίδης: Από την πορεία μου στο επιχειρείν και μάλιστα σε έναν κλάδο όπως των τροφίμων και των ποτών, ήρθα αντιμέτωπος με πάρα πολλές προκλήσεις. Ξεκινώντας από το μηδέν, τα εμπόδια ήταν αρκετά. Για παράδειγμα, το δυσλειτουργικό Κρατικό και Τραπεζικό τότε περιβάλλον στην Ελλάδα έναντι των επιχειρήσεων, η μη ανεπτυγμένη βιομηχανική κουλτούρα των εργαζομένων, ιδιαίτερα των αγροτικών περιοχών της περιφέρειας, καθώς και οι ανάγκες παράλληλης προώθησης, ανάπτυξης και οργάνωσης της επιχείρησης, ομολογώ πως διαμόρφωναν ένα πολύ πιεστικό περιβάλλον. Σήμερα, κοιτώντας πίσω, αυτό που θα άλλαζα θα ήταν η ταχύτητα με την οποία θα αντιδρούσα για να διαχειριστώ τα παραπάνω.
Και οι δύο μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως η κρισιμότερη στιγμή της εταιρείας μας ήταν το 2015, όταν λόγω των capital controls που επιβλήθηκαν, η ΑΛΜΗ σημείωσε πτώση τζίρου κατά 20%, καταγράφοντας κύκλο εργασιών 25 εκατομμυρίων από τα 31 εκατομμύρια. Έπρεπε να αποφασίσουμε αν θα προβούμε σε αναγκαστικές απολύσεις λόγων των οικονομικών συνθηκών ή θα διατηρούσαμε στο ακέραιο τον αριθμό των υπαλλήλων μας. Επιλέξαμε το δεύτερο, εκτιμώντας τον ανθρώπινο παράγοντα ως καθοριστική προϋπόθεση για την ανάπτυξη της ΑΛΜΗ. Και όλα αυτά, μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον προς το επιχειρείν και με ελλιπέστατη στήριξη από το χρηματοπιστωτικό σύστημα εκείνη την περίοδο.
