Γράφει ο Μιχάλης Κουρόγλου
Νομολογία και νομικούς όρους δεν γνωρίζω. Παρακολουθώ όμως τα συμβαίνοντα-πολιτικά αηδιαστικά-και την εξόφθαλμη προσπάθεια, όσο και παρανοϊκά απέλπιδα, της Νέας Δημοκρατίας να διατηρήσει την εξουσία παντί τρόπω.
Επικαλούμενη τον κίνδυνο για τη Δημοκρατία, από τα κουρέλια της φασιστικής ακροδεξιάς, μετέρχεται η ίδια πολιτικά διάτρητα μέσα ώστε να καταφέρει τον εξοβελισμό της τελευταίας από την εκλογική διαδικασία. Και κατηγορεί σύμπασα την αντιπολίτευση ότι «ποιεί την νήσσαν.»
Βεβαίως αυτό κάνει η δεύτερη είτε σκεπτόμενη εκλογικά οφέλη υπολογίζοντας την μήνιν των εκλογέων του ακροδεξιού πολιτικού φάσματος είτε απλά πιστεύει ότι η Δημοκρατία απλώς δεν κινδυνεύει. Εξαιρουμένου του Βαρουφάκη, που ευθαρσώς κατήγγειλε την πολιτική ανομία, ως εργαλείο για την επίτευξη της επανεκλογής της(της ΝΔ).
Δυστυχώς, εκεί φτάσαμε. Φοβούμενη την επερχόμενη πιθανή μαζική απαξίωση της από τους πολίτες, η ΝΔ φτάνει ως την απαράδεκτη απογαλάκτιση των διεκδικούντων ικανό ποσοστό, κατά τις δημοσκοπήσεις ακροδεξιών υπολοίπων, προκειμένου να αγκιστρωθεί στην εξουσία. Όμως, η ιστορία, η πρόσφατη μάλιστα, αμείλικτα την αποστομώνει.
Και είναι περίεργο, που σε κανένα δημοσίευμα, τουλάχιστον ο γράφων, δεν είδε καταγεγραμμένη την τεράστια απόδειξη. Να ποια. Μέχρι την δεκαετία του ΄80, διάφορα απολειφάδια της ακροδεξιάς και της ναζιστικής ουράς της, νομιμότατα και χωρίς προσκόμματα συμμετείχαν στις εκλογικές διαδικασίες, λαμβάνοντας ποσοστά μέχρι και 8%, χωρίς ουδείς να ανησυχεί και με την Δημοκρατία λειτουργούσα αλώβητη. Και με τον καιρό τα ποσοστά έφθιναν μέχρι την εξαφάνιση των απολειφαδίων. Βέβαια, επανεμφανίστηκαν με εγκληματικό τρόπο, κάτω από άλλες συνθήκες, όμως μια Δημοκρατία δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί φοβικά αλλά μόνο πολιτικά και δικαστικά αποτελεσματικά για την αποτροπή της.
Αλλά, βλέπετε, καραδοκεί ο «μπαμπούλας» του τιμωρού λαού…
Μιχάλης Κουρόγλου
