“Είτε θα βρούμε δρόμο, είτε θα τον φτιάξουμε” αναφώνησε ο μεγάλος Καρχηδόνιος στρατηλάτης Αννίβας προσπαθώντας να διασχίσει τις Άλπεις το 212 π.Χ.
Ακριβώς έτσι και η Λίνα έφτιαξε το δικό της δρόμο προς την επιτυχία. Τι κι αν ο δρόμος αυτός έβγαζε στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στην Καλαμάτα, 700 χλμ.μακριά από το σπίτι της στη Βέροια, τι κι αν έπρεπε να τον κάνει κάθε εβδομάδα, χειμώνα καλοκαίρι, με χιόνια, βροχή ή ήλιο, τι κι αν έκλεβε χρόνο από τα τρία ανήλικα παιδάκια της, τι και αν ξόδευε όλη την άδεια της δουλειάς της για να διαβάζει και να κάνει εργασίες, τι κι αν βοηθούσε όποτε μπορούσε την οικογενειακή επιχείρηση της μητέρας της, εκείνη εκεί, προσηλωμένη στον στόχο της με κουράγιο, ψυχική αντοχή και αποφασιστικότητα.
Η προσήλωση και η αφοσίωση της, η συνειδητή προσπάθεια και η σημαντική συναισθηματική της επένδυση, η αντίσταση στις παρορμήσεις και τις απογοητεύσεις, η αντοχή στη βιολογική της κούραση όχι μόνο λόγω της απόστασης του πανεπιστημιακού ιδρύματος αλλά κυρίως τα ψυχικά αποθέματα της συναισθηματικής εξόντωσης και άγχους ώστε να μην αφήσει οτιδήποτε στην τύχη που αφορούσε την ανατροφή των τριών παιδιών της, και η διατήρηση του ελέγχου ήταν τα χαρακτηριστικά που την οδήγησαν στο πολυπόθητο πτυχίο γεωπονίας.
Καλό δρόμο Λίνα το όραμα σου ας γίνει παράδειγμα για όλους μας.
Πηγή: naftemporiki.gr
