Μετά τις sold-out παραστάσεις σε Αθήνα και άλλες πόλεις, το πολυβραβευμένο έργο του Leonard Gershe “Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες” συνεχίζει την άκρως επιτυχημένη περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Με φόντο την εποχή των λουλουδιών, την άκρατη απελευθέρωση και τον αέναο έρωτα, οι Πεταλούδες συνεπαίρνουν το κοινό σε κάθε τους στάση.
Η παράσταση θα παιχθεί την Τρίτη 24 Αυγούστου, στις 9μμ, στο Θέατρο Άλσους, στην Βέροια.
Πρωταγωνιστούν: Πέμη Ζούνη, Αναστάσης Ροιλός, Εριεττα Μανούρη, Κωνσταντίνος Ελματζίογλου
“Το μόνο που γυρεύω είναι η ελευθερία μου. Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες. Η ανθρωπότητα δε θα αρνηθεί σε μένα …αυτό που έχει και η τελευταία πεταλούδα]”.
Κάρολος Ντίκενς
Ελευθερία, έρωτας, αυτοπροσδιορισμός, θάρρος, αφοσίωση, αγάπη. Έννοιες αναλλοίωτες μέσα στον χρόνο και πάντοτε επίκαιρες, τις οποίες πραγματεύεται με μοναδική μαεστρία ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Leonard Gershe στο πολυβραβευμένο έργο του ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ , που ετοιμάζεται για καλοκαιρινή περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η σκηνοθεσία είναι της Ρέινας Εσκενάζυ η παραγωγή της Erofili Productions, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα συναντήσουμε την Πέμη Ζούνη και τον Αναστάση Ροϊλό, την Εριέττα Μανούρη και τον Κωνσταντίνο Ελματζίογλου. Το τραγούδι της παράστασης γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Πρόκειται για μια τρυφερή, ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται σε μια εποχή που οι αντιλήψεις αλλάζουν και ο κόσμος νιώθει απελευθερωμένος από τα πρέπει – στην εποχή της χαράς και της ελευθερίας. Μέσω του ευφυούς και διεισδυτικού του χιούμορ, ο Gershe προσεγγίζει όλα τα θέματα που απασχολούν τις ανθρώπινες σχέσεις διαχρονικά: το θάρρος απέναντι στην ζωή, το πως αυτοπροσδιορίζεται κανείς απέναντι στις ιδιαιτερότητες και τις φαινομενικές αδυναμίες του, την δύναμη του έρωτα και την γενναία απόφαση να επιδιώξουμε την ευτυχία. Ο τίτλος του έργου είναι εμπνευσμένος από τον «Ζοφερό Οίκο» του Καρόλου Ντίκενς και φέρει μια γοητευτική και παραστατική πολυσημία.
Λίγα λόγια για το έργο
Νέα Υόρκη τέλη δεκαετίας του ’60. Ο Ντον Μπέηκερ (Αναστάσης Ροϊλός) κάνει την επανάσταση της ζωής του. Φεύγει από το ήσυχο προάστιο όπου ζούσε με την υπερπροστατευτική μητέρα του (Πέμη Ζούνη) για να εγκατασταθεί μόνος του στο Μανχάταν. Το γεγονός ότι είναι τυφλός δεν τον εμποδίζει από το να κυνηγήσει το όνειρο του: να γίνει επαγγελματίας μουσικός. Η Τζιλ Τάννερ (Εριέττα Μανούρη) είναι μια απελπιστικά εκκεντρική νεαρή, χίπισσα και ανερχόμενη ηθοποιός. Μετακομίζει στο ακριβώς διπλανό διαμέρισμα. Γνωρίζονται, φλερτάρουν, ερωτεύονται. Καθώς καταφέρνουν να ανοίξουν την πόρτα που χωρίζει τα διαμερίσματά τους, ανοίγουν ταυτόχρονα και ένα νέo κεφάλαιο στη ζωή τους μακριά από στερεότυπα, περιορισμούς και προκαταλήψεις. Μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται από το πουθενά η μητέρα του Ντον, αλλά και ο σκηνοθέτης-μέντορας της Τζιλ (Κωνσταντίνος Ελματζίογλου). Πόσο ελεύθερες θα αποδειχτούν τελικά οι πεταλούδες;
ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ανέβηκαν για πρώτη φορά με τεράστια επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ, το 1969, σε σκηνοθεσία του Ελληνοαμερικανού Μίλτον Κατσέλας. Τρία χρόνια αργότερα το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον ίδιο τον Gershe με πρωταγωνιστές τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Έντουαρντ Άλμπερτ, την Γκόλντι Χόουν και την Αϊλίν Χέκαρτ στο ρόλο της μητέρας (η μόνη απ’ την αρχική διανομή της παράστασης). H Χέκαρτ τιμήθηκε για την ερμηνεία της με το Όσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού σε Δεύτερο Ρόλο, ενώ ο Έντουαρτ Άλμπερτ απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Ηθοποιού. Στην Ελλάδα, το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1970 σε διασκευή του αείμνηστου Μάριου Πλωρίτη και σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, με το συναρπαστικό πρωταγωνιστικό δίδυμο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου. Έκτοτε έχει παρουσιαστεί πολλές φορές με μεγάλη επιτυχία στο ελληνικό κοινό παραμένοντας μέχρι σήμερα, σε μια εποχή παγκόσμιας υγειονομικής – και όχι μόνο – κρίσης, πιο επίκαιρο από ποτέ.
Μια αστεία, τρυφερή, ζεστή και εξόχως πνευματώδης κομεντί υπό τους ρομαντικούς ήχους της κιθάρας, με στακάτο ρυθμό, σπαρταριστούς διαλόγους και βασικό αφήγημα της την αισιοδοξία και την ελπίδα.
Υποχρεωτική χρήση μη ιατρικής μάσκας από τους θεατές κατά την είσοδο τους στο θέατρο, κατά την τοποθέτηση τους στις θέσεις τους, καθ΄όλη την διάρκεια της παράστασης και κατά την έξοδο τους από το χώρο.
