Η πρωτότυπη ποιητική συλλογή του Χρήστου Τουμανίδη «Ποίηση Σιωπώσα», Συνομιλώντας με τη ζωγραφική του Κώστα Ευαγγελάτου παρουσιάστηκε στην Βέροια.
Το απόγευμα του Σαββάτου στον ζεστό και φιλόξενο χώρο του «Εκτός χάρτη» έγινε η παρουσία της νέας συλλογής ποιημάτων του Χρήστου Τουμανίδη, που αναφέρονται σε αντίστοιχα είκοσι ζωγραφικά έργα του Κώστα Ευαγγελάτου.
Την εκδήλωση διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ και οι εκδόσεις Έναστρον.
Ο ποιητής Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου συντόνισε την εκδήλωση διαβάζοντας τα βιογραφικά των ομιλητών και του ποιητή Κώστα Τουμανίδη, ενώ ανάμεσα στις ομιλίες διάβασε κάποια ποιήματα του βιβλίου.
Στο έργο του ποιητή εισήγαγε τους θεατές ο ποιητής Ελευθέριος Κορυφίδης διαβάζοντας ποιήματα του βιβλίου.
Ο φιλόλογος, κριτικός, υποψήφιος διδάκτωρ, Βασίλης Πετικάς, που ήρθε από την Αθήνα για την παρουσίαση, κατέθεσε τις σκέψεις του για τον ποιητή Χρήστο Τουμανίδη και τον τρόπο που συνδιαλέγεται με την ζωγραφική τέχνη του εικαστικού Κώστα Ευαγγελάτου και ταυτόχρονα το πιστεύω του γύρω από τη σχέση των δύο τεχνών.
«Η ποιητή συλλογή γράφτηκε το ασφυκτικό διάστημα της βουβής πανδημίας όταν ο Χρήστος Τουμανίδης αναζήτησε όχι μόνο τρόπους έκφρασης στο πεδίο του λόγου αλλά και τρόπους συλλογικής έκφρασης για καλλιτεχνικό επίπεδο. Έχοντας στη διάθεσή του μια σειρά εικαστικών αναπαραστάσεων συλλαμβάνει την ιδέα να αναμετρηθεί με την σιωπηλή ποίηση των ζωγραφικών έργων μεταφέροντας στο χαρτί τις υπαρξιακές αγωνίες, τους φόβους και τα άγχη που βιώνει η εσωστρεφής ευαίσθητη καλλιτεχνική ύπαρξη μέσα στην ασφυκτική αστική πραγματικότητα… Στο τέλος αυτό που αποκομίζει ο αναγνώστης είναι ένα πάγιο χαρακτηριστικό της ποίησης του Χρήστου Τουμανίδη, η αξιοπρέπεια της μοναξιάς, υπομονετική εγκαρτέρηση και ένα είδος φιλοσοφημένης αδιαφορίας που συχνά προτάσσει το ποιητικό εγώ ως ασπίδα προφύλαξης ατομικότητας κι ως προσπάθεια αντίστασης στις δυνάμεις τις απουσίας μολονότι η διαδικασία αυτή οδηγεί συχνά σε σιωπηλή κραυγή…», είπε μεταξύ άλλων.
Στο τέλος, τον λόγο πήρε ο ποιητής, που μετά τις ευχαριστίες τους σε όσους βοήθησαν στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης, μίλησε για τη νέα του συλλογή και πως έφτασε να γίνει βιβλίο.
«Η ‘Ποίηση Σιωπώσα’ ξεκίνησε ως παιχνίδι με ‘Π’ κεφαλαίο. Ένα παιχνίδι προσωπικό, που περιέχει μόνο έναν. Ήταν μία προσπάθεια που λειτούργησε για μένα λυτρωτικά πρώτα σε προσωπικό κι έπειτα σε συλλογικό επίπεδο την περίοδο του εγκλεισμού. Θέλοντας να αντισταθώ σε αυτήν την κατάσταση της απομόνωσης ζήτησα από τον φίλο μου Κώστα Ευαγγελάτου να μου στείλει ένα αρχείο με έργα του. Πάνω σε αυτά, για ένα διάστημα που δεν προσδιορίζεται χρονικά, έχοντας μπροστά μου τα έργα του ενεπνεύσθην. Έτσι βγήκε αυτό το αποτέλεσμα που δεν υπήρχε η προοπτική τη ς έκδοσής τους, αφού υπήρχε η ικανοποίηση του εικαστικού και του εκδοτικού οίκου», είπε ενώ στη συνέχεια μίλησε για τη γνωριμία του με τον Γιάννη Ρίτσο.
«Καθοριστική για την πορεία μου στην ποίηση υπήρξε η γνωριμία μου με τον Γιάννη Ρίτσο, κοντά στον οποίο μαθήτευσα στα μυστικά της ποιητικής δημιουργίας».
Ο Χρήστος Τουμανίδης γεννήθηκε το 1952 στη Λιθαριά Πέλλας, το διάστημα 1962-1965 έζησε στην Νάουσα που όπως χαρακτηριστικά λέει «εκεί αναγεννήθηκα, εκεί μεγάλωσαν οι ορίζοντες μου, νιώθω πολίτης της Νάουσας», ενώ έπειτα έως και σήμερα ζει στην Αθήνα.
Ξεκίνησε να ασχολείται με την ποίηση από το 1978, όταν κυκλοφόρησε και η πρώτη του συλλογή. Ασχολείται με το δοκίμιο και την ανθολόγηση ποίησης. «Αν έχω κάνει κάτι αυτό το οφείλω στον Γιάννη Ρίτσο, που ήταν ο πρώτος μου δάσκαλος. Κοντά σε αυτόν πήρα ότι μπορούσα να πάρω, με την αγάπη, την φιλία του και την ικανότητα που είχε να διδάσκει».
Όσον αφορά την «Ποίηση σιωπώσα» είπε «ήταν ένα πρωτογενές υλικό και η σχέση με την ζωγραφική είναι απλά έναυσμα τα υπόλοιπα είναι πηγαία. Έχει και μια τόλμη δεν μπορείς εύκολα να το κάνεις».
Ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, στο οποίο ο ποιητής αποκάλυψε τα μελλοντικά του έργα, ενώ στο τέλος υπέγραψε αντίτυπα της ποιητικής συλλογής.
