Στον κατανυκτικό χώρο του Χώρου Τεχνών Βέροιας, το βράδυ του Σαββάτου η σκηνή πλημμύρισε από μελωδίες και συναισθήματα καθώς ο βιρτουόζος της κλασικής κιθάρας και συνθέτης, Παναγιώτης Μάργαρης, ενώθηκε με τη ζεστή, πηγαία φωνή της Φωτεινής Βελεσιώτου, για να παρουσιάσουν την παράσταση “Λόγος Λαϊκός”.
Μια σύμπραξη που έμοιαζε προορισμένη να μαγέψει – δυο καλλιτέχνες με διαφορετικές, αλλά αλληλοσυμπληρούμενες διαδρομές, δημιούργησαν μια μουσική εμπειρία που χαράχτηκε στη μνήμη του κοινού. Με τη δεξιοτεχνία του Μάργαρη να αγκαλιάζει το λαϊκό στοιχείο και τη φωνή της Βελεσιώτου να αποδίδει ψυχή και αλήθεια, το ταξίδι ξεκίνησε.
Η βραδιά ήταν ένα σεργιάνι στις χρυσές εποχές του ελληνικού τραγουδιού. Από τα βαθιά λυρικά κομμάτια του Σταύρου Ξαρχάκου μέχρι τις κοινωνικές ανησυχίες που αποτύπωσε ο Γιώργος Μούτσης, κι από τους στιχουργικούς θησαυρούς του Νίκου Γκάτσου μέχρι τη διαχρονική λαϊκότητα του Απόστολου Καλδάρα, κάθε νότα, κάθε λέξη, έφερνε στο παρόν το παρελθόν.
Τραγούδια όπως αυτά που έγραψε ο Μανώλης Ρασούλης – τραγούδια που αγαπήσαμε και που μας ένωσαν γύρω από μια κιθάρα – βρήκαν νέα πνοή. Ο Παναγιώτης Μάργαρης με τη μυσταγωγική του κιθάρα και η Φωτεινή Βελεσιώτου με τη βαθιά, συναισθηματική της ερμηνεία προσέφεραν ένα μουσικό «άλμα» στο χρόνο, μια βαθιά “βουτιά” στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Το κοινό δεν έμεινε απλός παρατηρητής. Σιγοτραγουδούσε δίπλα στους καλλιτέχνες, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα οικεία και ζεστή. Ήταν μια βραδιά που οι ψυχές ενώθηκαν, μια στιγμή που ο “λόγος” έγινε “λαϊκός” και οι μελωδίες έφτιαξαν γέφυρες ανάμεσα στις γενιές.
Όταν τα φώτα χαμήλωσαν και οι τελευταίες νότες χάθηκαν, οι θεατές χάρισαν το πιο θερμό τους χειροκρότημα. Ήταν μια αναγνώριση για τη μαγεία που προσέφεραν οι δύο καλλιτέχνες, μια ευγνωμοσύνη για τα τραγούδια που μιλούν κατευθείαν στις καρδιές μας.
Στο τέλος της βραδιάς, έμενε η αίσθηση ότι το ελληνικό τραγούδι συνεχίζει να μας ενώνει, να μας συγκινεί και να μας καθοδηγεί. Ο “Λόγος Λαϊκός” ήταν μια υπόσχεση ότι το αυθεντικό πάντα θα βρίσκει τον δρόμο του.
