Ο συλλογικός τόμος με τίτλο «Η φωνή της» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, παρουσιάστηκε στη Βέροια.
Την βιβλιοπαρουσίαση διοργάνωσε το Δίκτυο γυναικών συγγραφέων κατά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών «η φωνή της», η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας, οι λέσχες ανάγνωσης Γαλάτιστας, Λαγυνών και Ακυβέρνητος Βιβλιόπλους (Βέροια), το βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο και οι Εκδόσεις Καστανιώτη.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στην αίθουσα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας, παρουσία των συγγραφέων, εκπροσώπων του εκδοτικού, μελών των λεσχών ανάγνωσης και φίλων του βιβλίου.
«Τον τόμο έγραψαν 53 γυναίκες συγγραφής της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, που με τα ισάριθμα διηγήματά τους ενώνουν τις φωνές τους σε μία φωνή θέλοντας να μιλήσουν για την πραγματικότητα της έμφυλης βίας για τις δομές της έμφυλης κυριαρχίας, για τα βιώματα της καταπίεσης αλλά και του αγώνα για ενδυνάμωση, χειραφέτηση και αλληλεγγύη… Όλοι μαζί είμαστε εδώ να ενώσουμε τη φωνή μας, με τη φωνή που υψώνεται και ζητά να πάψει η έμφυλη βία σε κάθε μορφή, καθώς και οι γυναικοκτονίες», είπε στον χαιρετισμό του ο ποιητής Δημήτρης Παπαστεργίου, ο οποίος στη συνέχεια παρουσίασε τα βιογραφικά των ομιλητών και συντόνισε την εκδήλωση.
Η συγγραφέας Αλεξάνδρα Μητσιάλη είπε ότι «η συνάντηση έχει δύο άξονες. Ο ένας είναι η συζήτηση για την έμφυλη βία και η ενεργοποίηση των γυναικών συγγραφέων του δικτύου που δημιουργήθηκε πριν δυο χρόνια με πρόθεση να συμβάλουμε με τον τρόπο μας στην αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών.
Η άλλη διάσταση είναι η συνάντηση των τεσσάρων λεσχών ανάγνωσης. Οι λέσχες ανάγνωσης είναι μικρές συλλογικότητες μικροί πυρήνες, μέσα στις οποίες οι άνθρωποι συναντιούνται γύρω από το βιβλίο, έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν τις αναγνωστικές τους εμπειρίες, να συνδεθούν πνευματικά και ψυχικά, να δημιουργήσουν ένα μηνιαίο ραντεβού και να καλλιεργήσουν την προσωπικότητά τους, την κοινωνικότητά τους και τον πνευματικό τους κόσμο…
Το δίκτυο γυναικών συγγραφέων κατά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών «η φωνή της» δημιουργήθηκε πριν δύο χρόνια έξω από τα δικαστήρια κατά τη διάρκεια της δίκης της Ελένης Τοπαλούδη. Εκεί πάρθηκε η απόφαση να κάνουν κάτι οι γυναίκες που συγκεντρώθηκαν εκεί, στην Αθήνα, για το φαινόμενου που αποκαλύπτεται με πολύ έντονο τρόπο τα τελευταία χρόνια. Έτσι συγκροτήθηκε το δίκτυο που έχει περίπου 260 μέλη.
Ο στόχος είναι να μιλήσουμε για την έμφυλη βία μέσα από τη γραφή μας. οι συγγραφείς είναι κοινωνικά και ιστορικά υποκείμενα που με την δημόσια παρουσία τους και την κοινωνική και πολιτική παρέμβαση οφείλουν να εκφράζουν τις απόψεις μας. το δίκτυο έχει μία κοινωνική και πολιτική δράση σε σημαντικά γεγονότα όπως πχ οι δίκες των γυναικών που φονεύθηκαν. Οι γυναικοκτονίες αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου. Το παγόβουνο της έμφυλης βίας έχει ένα πολύ μεγάλο σώμα που κρύβεταικ κάτω από την επιφάνεια. Πρόκειται για την έμφυλη ανισότητα η οποία είναι εγκατεστημένη στις κοινωνικές δομές και μετατρέπεται σε μεθόδους διαπεδαγώγησης που οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες μαθαίνουν από το γάλα της μάνας τους. Η έμφυλη ανισότητα καταγράφεται στις οικονομικές σχέσεις, στη θρησκεία, στη γλώσσα, στην τέχνη κ.α. Κι επειδή είναι καθημερινή κι εμφανίζεται ως δεδομένη παίρνει τη διάσταση μιας φυσικής τάξης πραγμάτων, μιας νομιμοποιημένης κατάστασης… Η αναπαραγωγή της έμφυλης ανισότητας αναπαράγει την έμφυλη βία που δίνει τις ακραίες εκφάνσεις της που είναι οι γυναικοκτονίες… Αυτό που σκεφτόμαστε στο δίκτυο είναι ότι υπάρχει άμεση ανάγκη να αλλάξουν οι κοινωνικές δομές για να μπορέσει η βία να ξεριζωθεί, από τις ίδιες τις ανισότητες που την παράγουν. Η δικαιοσύνη στις έμφυλες σχέσεις είναι βασική προυπόθεση που μπορεί να δημιουργήσει σχέσεις ουσιαστικές επωφελεία όλων τελικα κι ο΄χι μόνο των γυναικών. Με αυτήν την λογική δημιουργήσαμε τον συλλογικό τόμο. 53 γυναίκες έστειλαν τα διηγήματά τους. Τα χρήματα από τον τόμο δίδονται σε δομή για τις κακοποιημένες γυναίκες στην Αθήνα».
Η ποιήτρια Δήμητρα Κουβάτα ξεκίνησε την ομιλία της απαριθμώντας μερικούς τίτλους διηγημάτων που έγραψαν 53 γυναίκες συγγραφείς σε ένα συλλογικό εγχείρημα προφανώς όχι μόνο λογοτεχνικό. «Αυτόν τον τόμο με τη φωνή της, τη γλώσσα των σιωπηλών βασάνων παρουσιάζουμε απόψε στη Βέροια μεταξύ παλιών και νέων φίλων. Τον τόμο απαρτίζουν 53 ανέκδοτες λογοτεχνικές ιστορίες που καταδεικνύουν το τραύμα της έμφυλης βιας, τόσο το ατομικό όσο και το συλλογικό.
Μιλούν για όλα αυτά που εμείς οι γυναίκες έχουμε εκπαιδευτεί και μάλιστα δια βίου να κρύβουμε μέσα στη σιωπή… 53 συγγραφείς κατέθεσαν την εμπειρία τους, μυθοπλαστικές ίσως και όχι… Οι ηρωίδες είναι γυναίκες από όλες τις κοινωνικές τάξεις, με διαφορετικές φυλετικές, εθνικές ταυτότητες από όλο τον κόσμο, με κοινό σημείο ότι όλες έχουν βιώσει στο πετσί τους την πατριαρχεία. Τα βιώματα τους καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο εστιών βίας (οικογενειακό περιβάλλον, ερωτική σχέση, εργασία, ιατρείο, κομμωτήριο κτλ) και φυσικά όλες οι εμπειρίες αυτών των γυναικών καλύπτουν τις άπειρες μορφές της έμφυλης βίας (τον μισογυνισμό, τα στερεότυπα, την ψυχολογική χειραγώγηση, τους αποκλεισμούς, τις διακρίσεις, την οικονομικής και σεξουαλική εκμετάλλευση, την λεκτική και σωματική βία και φυσικά τις γυναικοκτονίες). Αυτά είναι τα θέματα που περιγράφουν οι συγγραφείς του δικτύου. Άλλοτε με τρόπο ρεαλιστικό κι άλλοτε με τρόπο υπερρεαλιστικό… Ο θεματικός αρμός που συνδέει αυτή τη συλλογή είναι η ψυχολογία του θύματος που υφίσταται τη βία… Γι αυτές τις γυναίκες γράφτηκε ο τόμος, που βρίσκεται στην τέταρτη έκδοσή του. Οι συγγραφείς καταγγέλλουν με τα γραπτά τους τα στερεότυπα, τους αποκλεισμούς τις διακρίσεις… Ως μέλη μιας συλλογικότητας συγγράψαμε ένα ειλικρινές βιβλίο, πλουραλιστικό, με λογοτεχνική αλλά και κινηματική στόχευση…».
Η καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας Νικολέτα Θούα μίλησε για το υπέροχο βιβλίο λέγοντας ότι «η βία διατρέχει στο σύνολό του τον συλλογικό τόμο, στις σελίδες του αποτυπώνεται ένα ευρύ φάσμα της έμφυλης βίας. Μια βία που στοχεύει στην αφωνία της γυναίκας και εν τέλει στην υποταγή της… Παράλληλα αναφέρθηκε στα διηγήματα του βιβλίου κι έκλεισε την ομιλία της διαβάζοντας ένα απόσπασμα».
Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασαν μέλη των λεσχών ανάγνωσης. Διάβασαν οι: Πηνελόπη Εδιάρογλου και Ειρήνη Ρογδάκη από τη Λέσχη Λαγυνών, Νίτσα Σιμόνη και Ντίνα Τσολάκη από τη Λέσχη Γαλάτιστας, Νάντια Τσολάκου και Αφροδίτη Σαρμαντά από τη Λέσχη Βέροιας.
Η εκδήλωση πλαισιώθηκε από μουσική. Έπαιξαν οι: Σίσσυ Γεωργοπούλου (φλάουτο), Γιάννης Γεωργουδάκης (κιθάρα), Φωτεινή Γεωργουδάκη (τραγούδι), Φωτεινή Κανελλίδου (μπεντίρ).
Με το “Τραγουδάμε Δίχως Φόβο’ ένα τραγούδι γροθιά κατά της έμφυλης βίας (μεταφρασμένο από το “Canción sin Miedo” της Μεξικανής Vivir Quintana) έκλεισε η βιβλιοπαρουσίαση.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
53 γυναίκες συγγραφείς της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας ενώνουν τις φωνές τους σε μία «Φωνή», θέλοντας να μιλήσουν για την πραγματικότητα της έμφυλης βίας, για τις δομές της έμφυλης κυριαρχίας, για τα βιώματα της καταπίεσης αλλά και του αγώνα για ενδυνάμωση, χειραφέτηση και αλληλεγγύη.
Τα διηγήματά τους συγκλονίζουν, καθώς αφηγούνται ιστορίες βίας και αντίστασης ταξιδεύοντας από τα πιο απόμακρα χωριά ώς τις μεγαλουπόλεις, από την Ευρώπη ώς τα βάθη της Αφρικής και τη Λατινική Αμερική. Με τον νου πάντοτε στις πρωτοπόρες Ελληνίδες συγγραφείς που ξεχάστηκαν από την επίσημη Ιστορία, οι συγγραφείς του βιβλίου, ζώντας κι αυτές την πραγματικότητα της έμφυλης βίας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στο ένα ή στο άλλο πεδίο της καθημερινής ζωής, θέλησαν να δυναμώσουν τη φωνή των γυναικών και να ακουστεί η αλήθεια τους.
Οι συγγραφείς του τόμου είναι μέλη του Δικτύου γυναικών συγγραφέων κατά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών «η φωνή της».
Τα έσοδα από τα δικαιώματα του βιβλίου θα δοθούν στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας.
