Γράφει η Αναστασία Πάπαρη
Σε συνθήκες ακραίου καύσωνα, η κυκλοφορία στον κεντρικότερο δρόμο της πόλης μας είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όπως φαίνεται στην εικόνα, η σχεδόν παντελής απουσία υψηλού πρασίνου – δέντρων, που να προσφέρουν σκιά -, καθιστά την μετακίνηση των πεζών αδιανόητη και ρηξικέλευθη. Ο μήκους 600 μέτρων περίπου άξονας της οδού Μητροπόλεως παραμένει εδώ και πολλά χρόνια χωρίς καμμιά φροντίδα για τον μετριασμό των ακραίων φαινομένων το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα οι πεζοί να δεινοπαθούμε κυριολεκτικά, όταν προσπαθούμε να τελειώσουμε πεζοί τις δουλειές μας. Λόγω του νοτιο-ανατολικού προσανατολισμού της οδού, οι ώρες δυσφορίας ξεκινούν από τις 11.00’’ π.μ. μέχρι το απόγευμα στις 4.30’’ – 5.00’’ μ.μ., δηλαδή τις πιο παραγωγικές ώρες της ημέρας. Στην πόλη κυκλοφορώ μόνο πεζή και όσα γράφω αποτελούν προσωπική μαρτυρία, πέρα από την ειδίκευσή μου.
Δεν θα αναφερθώ στα λάθη του παρελθόντος: στην ‘ανάπλαση’ με την απαράδεκτη ανέλκυση των υπολειμμάτων του παράδρομου της Εγνατίας οδού από το υπέδαφος στην επιφάνεια, καταστρέφοντας καίρια την ευθεία χάραξη της οδού, που με τόση προσπάθεια και τεράστιο κόστος δημιουργήθηκε κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Δεν θα αναφερθώ επίσης στις ‘αναπλάσεις’, που ακολούθησαν (πλατ. Ωρολογίου, οδοί Βενιζέλου, Εληάς κλπ), των οποίων η οδός Μητροπόλεως αποτελεί αναπόσπαστο μέρος και οι οποίες κρίθηκαν αρνητικά από μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας.
Δεν αναφέρομαι επίσης στο ΣΒΑΚ, που δεν ιεράρχησε τις προτεραιότητες και τις ανάγκες της πόλης και είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Στέκομαι μόνο στο ότι τόσα ευρωπαϊκά προγράμματα προσφέρθηκαν τα τελευταία χρόνια και δεν κατέστη δυνατή η αξιοποίησή τους για την αναβάθμιση αυτής της νευραλγικής σημασίας λεωφόρου της πόλης μας.
Ο Δήμος μας υπολείπεται αισθητά από τον σύγχρονο διάλογο για την βελτίωση των συνθηκών αστικής διαβίωσης, ιδίως των πεζών στις πόλεις και στους οικισμούς μας. Ο διάλογος αυτός, ο οποίος έχει νόημα όταν καταλήγει σε αποφάσεις και πράξεις, θα πρέπει να αρχίσει συντομότατα και να αναφέρεται
• Στην ανάγκη μεγιστοποίησης του υψηλού και μέτριου πρασίνου στις βασικές οδικές αρτηρίες για τον μετριασμό της αστικής θερμικής νησίδας και την βελτίωση των συνθηκών μετακίνησης των πεζών και των ΑΜΕΑ
• Στον εξοπλισμό με κεκλιμένα επίπεδα των πεζοδρομίων για την ομαλή κίνηση των ανθρώπων, ιδίως των εμποδιζόμενων συμπολιτών μας
• Στην τακτική ανανέωση των διαγραμμίσεων στις διαβάσεις των πεζών
• Στην διαρκή φροντίδα για την αποτελεσματική και την υψηλή αισθητική ποιότητα του πρασίνου, αρχής γενομένης από την οδό Μητροπόλεως.
Παρά τις – αυτονόητες για τις ευρωπαϊκές πόλεις – παραπάνω προτάσεις, δεν αναμένω τίποτε ελπιδοφόρο στο άμεσο μέλλον για την πόλη μας. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Υποθετικά και μόνο μιλώντας, ποιά θα μπορούσε να είναι η πρόταση, που θα αναβάθμιζε την οδό Μητροπόλεως, διορθώνοντας ταυτόχρονα όλα τα προηγούμενα λάθη των ‘αναπλάσεων’, για τις οποίες οι συμπολίτες μας δυσφορούν έντονα;
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, ΕΝΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ, ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝ, π. χ., Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΕΝΔΡΟΣΤΟΙΧΙΑΣ ΣΚΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ.
Υπάρχει ο χρόνος της προετοιμασίας ενός τέτοιου διαγωνισμού, σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, καθώς η διοίκηση του Δήμου έχει μπροστά της τεσσεράμισι χρόνια μέχρι τις επόμενες εκλογές. Είμαι βέβαιη πως δεν θα το κάνει, για να πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών και να έχει την δικαιολογία της απευθείας ανάθεσης σε ημέτερους, διότι ‘αλλιώς, θα χαθούν τα λεφτά από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα’. Μια δικαιολογία, που την ακούμε δεκαετίες τώρα, με αποτέλεσμα την καταρράκωση κάθε νομιμότητας αναφορικά με τον τρόπο παραγωγής του δημόσιου έργου και της ποιότητας ζωής στην πόλη μας, καθώς όλα γίνονται πρόχειρα και με τον χειρότερο από τους ενδεικνυόμενους τρόπους.
Η ΟΔΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΡΟΥΕΙ ΤΟΝ ΚΩΔΩΝΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ.
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΛΙΠΟΘΥΜΙΕΣ.
ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!!
