Με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό, τιμήθηκε στην Βέροια η Ημέρα Μνήμης του Θρακικού Ελληνισμού, μια ημέρα αφιερωμένη στους προγόνους που υπέστησαν τον ξεριζωμό, αλλά διατήρησαν άσβεστη την ταυτότητα, την πίστη και την παράδοσή τους.
Οι εκδηλώσεις οργανώθηκαν από τη Θρακική Εστία Βεροίας, με στόχο να κρατήσουν ζωντανές τις ρίζες, την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Θράκης, φωτίζοντας όχι μόνο τη θλίψη του παρελθόντος αλλά και την αντοχή και τη δύναμη του Θρακικού Ελληνισμού.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων
Η ημέρα ξεκίνησε στο Ναό Αγίου Αντωνίου όπου τελέστηκε επίσημη Δοξολογία και Επιμνημόσυνη Δέηση από τον Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονος.
Στη συνέχεια, στις 11:15 π.μ., πραγματοποιήθηκε Επιμνημόσυνη Δέηση στο Ηρώο Πεσόντων της πόλης στην Πλατεία Ρακτιβάν (Ωρολογίου), όπου η φοιτήτρια Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κα Μίλη Μαρία – Ελένη, εκφώνησε μια συγκλονιστική ομιλία.
Η ομιλήτρια αναφέρθηκε στα γεγονότα του 1914, όταν χιλιάδες Έλληνες της Ανατολικής Θράκης βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη βία των Νεότουρκων: καταστροφή χωριών, λεηλασίες περιουσιών, βίαιους εκτοπισμούς και σφαγές. Περίπου 200.000–250.000 Θρακιώτες εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες, ενώ περιοχές όπως η Ραιδεστός, η Ηράκλεια, η Καλλίπολη και οι Σαράντα Εκκλησιές υπέστησαν ιδιαίτερα μεγάλη καταστροφή.
Όπως τόνισε η κα Μίλη, η Θράκη δεν είναι μόνο γεωγραφικός χώρος, αλλά σύμβολο αντοχής και επιβίωσης του Ελληνισμού. Η γενοκτονία των Θρακιωτών, συνέχισε, δεν αποτελεί μεμονωμένο ιστορικό γεγονός, αλλά μέρος μιας ευρύτερης περιόδου αναταραχών, η οποία επηρέασε βαθιά τις επόμενες γενιές, αφήνοντας τραύμα αλλά και ζωντανή μνήμη.
Η ομιλήτρια επισήμανε επίσης τη σημασία της εκπαίδευσης και των πολιτιστικών δράσεων για τη διατήρηση της μνήμης, ως μέσο σεβασμού προς τις πανανθρώπινες αξίες και ως γέφυρα ειρήνης. «Ας μην ξεχνάμε ότι η μνήμη, όταν συνοδεύεται από σοφία, γίνεται γέφυρα ειρήνης και όχι αιτία διχασμού», κατέληξε.
Οι εκδηλώσεις αποτέλεσαν όχι μόνο φόρο τιμής στους προγόνους που υπέστησαν τη γενοκτονία, αλλά και υπενθύμιση του χρέους της σύγχρονης κοινωνίας να διατηρεί ζωντανή την ιστορία. Η παρουσία των εκπροσώπων της Πολιτείας και πλήθους συμπολιτών υπογράμμισε τη συλλογική δέσμευση να μη χαθεί η μνήμη των θυμάτων.
