Με μεγάλη συμμετοχή του κοινού πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 16 Σεπτεμβρίου στη Βέροια η δωρεάν διαδραστική ψυχολογική δράση «Ask the Psychologist», η οποία είχε στο επίκεντρο το άγχος, τις διαφορετικές μορφές με τις οποίες εμφανίζεται στην καθημερινότητα και τους τρόπους διαχείρισής του.
Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας και βασίστηκε στην άμεση επικοινωνία με το κοινό. Οι παρευρισκόμενοι είχαν καταθέσει εκ των προτέρων τις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς τους, οι οποίοι ομαδοποιήθηκαν και απαντήθηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης.
Στις ερωτήσεις απάντησε η Ψυχολόγος Μαρία Σγούρου, δημιουργός του Κέντρου Ψυχοθεραπείας που λειτουργεί από το 2020 και δραστηριοποιείται σε Θεσσαλονίκη και Βέροια. Η ίδια παρουσίασε παράλληλα τη φιλοσοφία της SymperiliPsy ΑΜΚΕ, η οποία συνδέει την ψυχική υγεία με τη συμπερίληψη και την ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες ψυχολογικής φροντίδας.
Στη συζήτηση συμμετείχε επίσης η Μαρία Μπέλλου, Κλινική Ψυχολόγος MSc και Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια ενηλίκων, παιδιών και εφήβων, η οποία έχει αναλάβει το παράρτημα του Κέντρου στη Βέροια. Την παρουσίαση της εκδήλωσης ανέλαβε ο Κοινωνικός Λειτουργός Ηλίας Θεοδωρίδης.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τα βασικά: τι είναι το άγχος, τι είναι οι κρίσεις πανικού, ποιες είναι οι διαφορές τους και πότε το άγχος θεωρείται φυσιολογικό και πότε γίνεται προβληματικό. Εξετάστηκε ακόμη πώς μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει ότι το άγχος έχει αποκτήσει χρόνια χαρακτηριστικά και σε ποιο σημείο είναι χρήσιμο να απευθυνθεί σε ψυχολόγο.
Απαντήθηκε επίσης το ερώτημα κατά πόσο το άγχος μπορεί να έχει και μια χρήσιμη ή προσαρμοστική πλευρά, αλλά και πώς μπορεί να γίνει περισσότερο λειτουργικό. Παρουσιάστηκαν γενικές τεχνικές για τη μείωση και τη διαχείρισή του, καθώς και τρόποι έγκαιρης αναγνώρισης μιας επερχόμενης κρίσης άγχους.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον φόβο επανεμφάνισης μιας κρίσης πανικού, αλλά και στη συνεχή παρακολούθηση των σωματικών συμπτωμάτων, που συχνά λειτουργεί ως ένας επιπλέον μηχανισμός τροφοδότησης του άγχους.
Ένα σημαντικό μέρος των ερωτήσεων αφορούσε το άγχος υγείας και τον φόβο ότι κάτι σοβαρό μπορεί να συμβεί. Συζητήθηκε το άγχος που συνδέεται με ιατρικές εξετάσεις, χρόνια νοσήματα, εξάρσεις ασθενειών ή απαιτητικές θεραπείες, αλλά και η περίπτωση όπου το άγχος ενός γονέα για την υγεία του παιδιού μετατρέπεται σε μόνιμη πηγή ανησυχίας.
Απαντήθηκε ακόμη το κατά πόσο το άγχος μπορεί να προκαλέσει πραγματικά σωματικά ή ψυχοσωματικά συμπτώματα και με ποιους τρόπους μπορεί να περιοριστεί η σωματοποίησή του.
Σημαντικός αριθμός ερωτήσεων αφορούσε το κοινωνικό άγχος: την αμηχανία ανάμεσα σε άγνωστους ανθρώπους, τη δυσκολία στις κοινωνικές επαφές, τον φόβο για την εικόνα μας και την υπερβολική ανάγκη αποδοχής.
Συζητήθηκε πώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει την κριτική και τα αρνητικά σχόλια των άλλων, αλλά και πώς περιορίζονται ο φόβος και η ντροπή στις ερωτικές γνωριμίες, ώστε να ενισχυθεί σταδιακά η αυτοπεποίθηση.
Στο ίδιο πλαίσιο εξετάστηκε το άγχος σε πλήθος και δημόσιους χώρους, καθώς και η αγοραφοβία, με έμφαση στη σταδιακή διαχείριση του φόβου αντί της μόνιμης αποφυγής.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι ερωτήσεις γύρω από την υπερανάλυση, την καταστροφολογία και τα συνεχόμενα αρνητικά σενάρια που ενισχύουν το άγχος.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στις στιγμές όπου το μυαλό παραμένει σε ένταση πριν από τον ύπνο, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται κάποιος να κοιμηθεί. Εξετάστηκαν τρόποι με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί μεγαλύτερη ηρεμία και να διακοπεί ο κύκλος σκέψης – έντασης – αϋπνίας.
Ξεχωριστή ενότητα αποτέλεσε το άγχος σε παιδιά και εφήβους. Τέθηκαν ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί να διαχειριστεί το άγχος του, αλλά και για το πώς οι υψηλές γονεϊκές προσδοκίες, οι εντάσεις στο σπίτι και άλλες οικογενειακές πιέσεις μπορούν να επηρεάσουν την ψυχική του κατάσταση.
Συζητήθηκε ακόμη η ανάγκη ο ίδιος ο γονιός να επανεξετάζει τη στάση και τις προσδοκίες του, ώστε να δημιουργείται ένα ασφαλέστερο πλαίσιο επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια.
Στο επίκεντρο βρέθηκε και το μόνιμο εργασιακό άγχος, ο μεγάλος φόρτος και η πίεση να ολοκληρωθούν όλα άμεσα, καθώς και η συσσώρευση υποχρεώσεων από δουλειά, οικογένεια και παιδιά.
Άλλες ερωτήσεις αφορούσαν το άγχος μετά από απώλεια, ασθένεια αγαπημένου προσώπου ή άλλη τραυματική εμπειρία, αλλά και τη δυσκολία να δημιουργηθεί μια νέα σχέση μετά από προδοσία ή απογοήτευση.
Απαντήθηκε ακόμη γιατί ορισμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται να αποχωρήσουν από μια σχέση που γνωρίζουν ότι τους κάνει κακό, καθώς και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οικογενειακές συγκρούσεις, παρεμβάσεις τρίτων και ο φόβος ενός χωρισμού.
Στη διάρκεια της βραδιάς συζητήθηκαν επίσης ζητήματα που συχνά μένουν έξω από τη δημόσια συζήτηση, όπως το άγχος της μοναξιάς, η αδράνεια και οι έντονες τύψεις.
Ερωτήματα τέθηκαν ακόμη για το πώς επηρεάζεται και πώς αντιμετωπίζεται το άγχος κατά την εμμηνόπαυση, αλλά και για το άγχος που συνδέεται με το masking στον αυτισμό, δηλαδή την προσπάθεια ενός ατόμου να αποκρύπτει ή να προσαρμόζει συμπεριφορές προκειμένου να ανταποκριθεί στις κοινωνικές προσδοκίες.
Τέλος, εξετάστηκε το άγχος που δημιουργείται όταν κάποιος αισθάνεται πίεση ή εξαναγκασμό από άλλους, καθώς και πρακτικοί τρόποι για να τεθούν όρια και να προστατευτεί η ψυχική του ισορροπία.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ερωτήσεις και ζωντανή αλληλεπίδραση με το κοινό, αναδεικνύοντας πόσο διαφορετικά μπορεί να εκφραστεί το άγχος στην καθημερινή ζωή. Κοινός άξονας της συζήτησης ήταν ότι η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων, η σωστή ενημέρωση και η αναζήτηση βοήθειας από ειδικό όταν το άγχος επιμένει ή δυσκολεύει ουσιαστικά τη λειτουργικότητα μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά βήματα για την αντιμετώπισή του.
Την εκδήλωση παρακαλούθησαν μεταξύ άλλων παιδιά κι εκπαιδευτικοί από το ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ & ΚΔΗΦ “Βήματα Μαζί”.
Στο τέλος της εκδήλωσης χορηγήθηκε στους συμμετέχοντες βεβαίωση συμμετοχής.
