Γράφει ο Θανάσης Δέλλας
Καλημέρα σε φίλες και φίλους!
Το ιστορικό μας Κίνημα, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο κυριάρχησε πολιτικά τις δεκαετίες του 1980 και 1990, άφησε κατά κοινή ομολογία, φίλων και εχθρών, ισχυρό πολιτικό και κυβερνητικό αποτύπωμα στην πατρίδα μας και τους πολίτες της.
Το ισοζύγιο μεταξύ θετικών και αρνητικών πεπραγμένων, γέρνει εμφαντικά υπέρ των θετικών παρεμβάσεων, πολιτικών και αλλαγών, στην μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία αλλά και στην χώρα μας.
Σημειολογικά, λέξεις και φράσεις όπως, ΕΣΥ, ΑΣΕΠ, ΚΑΠΗ, ΑΤΑ, ΚΕΠ, κοινωνική συμφιλίωση, αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική κ.α. έγιναν συνώνυμα της πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα, προς όφελος , των πολλών, των μη προνομιούχων Ελλήνων και των κοινωνικά και οικονομικά παραγκωνισμένων πολιτών.
Από τότε «κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι» της πολιτικής ιστορίας του τόπου μας. Πρώτα ήρθε η χρεοκοπία της Ελλάδας, με ευθύνη της Κυβέρνησης της ΝΔ, ύστερα τα Μνημόνια και οι Κυβερνήσεις Συνεργασίας καθώς και η ανάληψη της ιστορικά υπεύθυνης στάσης του ΠΑΣΟΚ, ως Κυβέρνηση, να κρατήσει την χώρα όρθια και εντός του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Το αποτέλεσμα; Η χώρα μας έμεινε όρθια, με την λήψη επώδυνων και αντιδημοφιλών μέτρων που δυσαρέστησαν ευρύτατα κοινωνικά στρώματα που άλλοτε αποτελούσαν την ραχοκοκαλιά του κόμματος μας. Πληρώσαμε ως πολιτικός χώρος, βαρύτατο πολιτικό τίμημα που αποτυπώθηκε και στα εκλογικά ποσοστά του άλλοτε κραταιού κινήματος μας.
Στην συνέχεια, είχαμε την παράδοξη πολιτικά, κυβερνητική συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, που συνέτεινε στον νεοδιχασμό της ελληνικής κοινωνίας, με όρους «αντί» και βαθιά διχαστικούς.
Ως συνέπεια αυτής της ερμαφρόδιτης πολιτικής κατάστασης, είχαμε τις απανωτές εκλογικές νίκες της ΝΔ. Τα αποτελέσματα από την εκλογική επικράτηση της ΝΔ, «πληρώνει» σήμερα η ελληνική κοινωνία. Οι Νεοφιλελεύθερες πολιτικές πρακτικές των κυβερνώντων, οι πολιτικές εύνοιας και υποστήριξης των ολίγων και οικονομικά δυνατών έναντι των πολλών, της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, είχαν και έχουν ολέθρια αποτελέσματα, στο οικονομικό, κοινωνικό αλλά και εθνικό πεδίο.
Η τελευταία χρονικά δεκαπενταετία, ήταν για το ΠΑΣΟΚ, ισοδύναμη με την βιβλική εποχή «των ισχνών αγελάδων».
Που βρισκόμαστε όμως σήμερα;
Ενόψει του επικείμενου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, που θα γίνει στην Αθήνα από τις 27-29 Μαρτίου και με την ιδιότητα του υποψηφίου Συνέδρου, αποφάσισα να εκφράσω επιγραμματικά, κάποιες σκέψεις μου.
Το ΠΑΣΟΚ, που ίδρυσε ο λαοπρόβλητος, αείμνηστος ιστορικός ηγέτης μας, Ανδρέας Παπανδρέου, την 3η Σεπτέμβρη του 1974, τόσο πολιτικά, όσο και κυβερνητικά, είχε μεγάλη συνεισφορά στην Αναμόρφωση της Ελλάδας προς το καλύτερο. Βοήθησε στην βελτίωση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων και στην αναδιανομή του εισοδήματος, υπέρ των ασθενέστερων τάξεων.
Επίσης ενίσχυσε και εμβάθυνε την Δημοκρατία και εκσυγχρόνισε τους θεσμούς, φέρνοντας την χώρα μας, στην καρδιά του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.
Ακόμα, σχεδίασε, οικοδόμησε και κατασκεύασε, μεγάλα τεχνικά έργα που άλλαξαν την όψη της Ελλάδας, όπως η Εγνατία Οδός, το Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, λιμάνια, Πανεπιστήμια και Πανεπιστημιακές κλινικές και μικρότερες υποδομές σε όλη την επικράτεια.
Θωράκισε τέλος αμυντικά την χώρα, έναντι του κινδύνου εξ Ανατολών και άσκησε περήφανη, ακηδεμόνευτη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, καθιστώντας τον ελληνικό λαό εθνικά αξιοπρεπή και περήφανο.
Παρόλα όμως τα σημαντικά πολιτικά επιτεύγματα μας, ο ελληνικός λαός μας «γύρισε την πλάτη». Βασική αιτία υπήρξε, η εφαρμογή αντιδημοφιλών πολιτικών, τότε που η χώρα πήγαινε ολοταχώς «προς τα βράχια». Δεύτερος λόγος ήταν, ο μη πειστικός πολιτικός μας λόγος, έναντι στην κάθε μορφής δεξιά και λαϊκιστική ρητορική, «που χάιδευε τα αυτιά» των Ελλήνων ψηφοφόρων, με τις ευκολομάσητες λύσεις που επαγγέλονταν αυτοί οι πολιτικοί χώροι. Μία ρητορική, για την οποία δεν μπορέσαμε να αντιτάξουμε το πολιτικό αντίδοτο που θα πείσει την ελληνική κοινωνία για την αναγκαιότητα των ενεργειών και πολιτικών μας, για να σωθεί η χώρα.
Εν όψει λοιπόν της νέας ιστορικής ευκαιρίας που μας δίνει το επικείμενο Συνέδριο μας, πρέπει να εντοπίσουμε, αποτυπώσουμε και κάνουμε κτήμα μας, όλα αυτά τα δεδομένα που περιέγραψα (και άλλα πολλά), ώστε να μπορέσουμε να συνδέσουμε και πάλι το ιστορικό και τιμητικό παρελθόν μας, με το πολιτικό μας μέλλον, πείθοντας ξανά την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας για το ρεαλιστικό και προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα μας.
Το πρόγραμμα μας για την διακυβέρνηση της Ελλάδας, η νέα Κυβερνητική Πρόταση μας προς την ελληνική κοινωνία, οι σαφείς και δεσμευτικές διαχωριστικές γραμμές μας με όλες τις πολιτικές αποχρώσεις της ελληνικής Δεξιάς, καθώς και η αναδιοργάνωση του κόμματος μας, σε ένα νέο συντεταγμένο κόμμα μελών, με δημοκρατικό και σοσιαλιστικό προσανατολισμό και πρόγραμμα, μπορούν να εγγυηθούν το επιτυχές του εγχειρήματος μας. Η επανασύνδεση μας με την κοινωνική ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας είναι μονόδρομος και πρέπει να γίνει με σύγχρονους, πολιτικά σαφείς και οργανωτικά επαρκείς όρους.
Πρέπει με αφορμή το κορυφαίο πολιτικό γεγονός του Συνεδρίου μας, να συνθέσουμε και συνδιαμορφώσουμε τον νέο οδικό χάρτη που θα μας οδηγήσει στην εκλογική επιτυχία με την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών.
Ας ξεκινήσουμε όμως από τα πιο απλά πράγματα.
Μετά τις εργασίες του Συνεδρίου μας, θα πρέπει να ακολουθήσει η δημοκρατική εκλογή των νέων οργάνων μας, τόσο σε νομαρχιακό, όσο και σε τοπικό επίπεδο. Μία εκλογή για την οποία θα έχουν λόγο μόνο τα ενεργά βάση μητρώου μέλη . Αυτό σημαίνει συντεταγμένο κόμμα – κίνημα.
Η λογική «του δίευρου» που χρησιμοποιήθηκε στις τελευταίες εσωκομματικές διαδικασίες πρέπει να αναθεωρηθεί. Δεν μπορούν «κύκλοι», έξω και πέρα από την οργάνωση του ΠΑΣΟΚ, να επιβάλλουν πολιτικές, «θέλω» και ανθρώπους. Είναι ατελέσφορη πολιτικά αυτή η διαδικασία και σε τελική ανάλυση είναι ατιμωτική και για την ίδια την Δημοκρατία μας.
Ακόμα πρέπει να επανασυστήσουμε άμεσα τις Τοπικές Οργανώσεις μας αυτά τα πρωτοβάθμια κύτταρα εσωκομματικής δημοκρατικής οργάνωσης ενός σύγχρονου σοσιαλιστικού και δημοκρατικού κόμματος. Σε χωριά, γειτονιές και πόλεις…Το ΠΑΣΟΚ, μεγαλούργησε ιστορικά και χάρη των πολιτικών οργανώσεων του στις οποίες παράγονταν πολιτικό έργο και ουσία ακόμα και στο μικρότερο χωριό.
Τέλος πρέπει άμεσα μετά το Συνέδριο μας, να οργανώσουμε από την αρχή την Οργάνωση της Νεολαίας, στους χώρους δουλειάς, στα Πανεπιστήμια και τα Σχολεία. Κόμμα (και κυρίως προοδευτικό κόμμα), χωρίς οργάνωση νεολαίας, είναι καταδικασμένο σε παρακμή.
Έχοντας την πεποίθηση ότι αυτές οι λίγες σκέψεις και προτάσεις μου, μπορούν να οδηγήσουν σε έναν γόνιμο προβληματισμό των ανησυχούντων για την πορεία του τόπου μας, αλλά και του κόμματος μας, του λαογέννητου ΠΑΣΟΚ, ευελπιστώ να ανοίξει ένας γόνιμος διάλογος μεταξύ των μελών μας, «για το που θέλουμε να πάει το καράβι, την χάραξη του ταξιδιού και το πλήρωμα του».
Με τους πολλούς, τους ανθρώπους της παραγωγής και της εργασίας, με τους επιστήμονες, την νεολαία, τους φοιτητές, τις γυναίκες και κάθε προβληματισμένο συμπολίτη για το μέλλον της χώρας μας και του ιστορικού μας Κινήματος.
Ναι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να φέρει την Νέα Αλλαγή!
