Του Γιάννη Μελιόπουλου
Τούτες τις μέρες γεμίζουν τα μάτια μας απ’ τις εικόνες των μεταναστών – προσφύγων που καταφτάνουν κατά κύματα αυξάνοντας τον αριθμό των στρατιών των «κολασμένων της γης».
Γέμισαν τα μάτια μας από πτώματα ναυαγισμένων στη Λαμπεντούζα, ξεβρασμένα κορμιά που μέχρι χτες ήτανε άνθρωποι με οικογένεια, είχαν πατρίδα , είχαν ζωή.
Πληθαίνουν οι καραβιές των μεταναστών ξεριζωμένων που πλημμυρίζουν όχι μονάχα τις ακτές της χώρας μας, μα και τις άλλες χώρες της Μεσογείου, ιδιαίτερα της γειτονικής Ιταλίας . Καθημερινές τραγωδίες, εκατοντάδες θύματα απ’ τα ναυαγισμένα άθλια πλοιάρια των διακινητών κυκλωμάτων. Μέλλον προδιαγεγραμμένο είτε στο βυθό της θάλασσας είτε πίσω απ’ τα συρματοπλέγματα των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Ασφυκτική η κατάσταση στα νησιά του Αιγαίου (Λέσβο ,Κω, Χίο ,Σάμο, Γαύδο, Σύμη και αλλού) καθώς μετά τα ενισχυμένα μέτρα καταστολής στην παραμεθόριο του Έβρου αποτελούν την προσφορότερη οδό για όσους ψάχνουν διέξοδο σωτηρίας από τις εμπόλεμες ζώνες.
Ασφυκτική τόσο για τα ίδια τα προσφυγικά κύματα που αναζητούν στον τόπο μας σίτιση, στέγαση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όσο και για τους κατοίκους των περιοχών που γίνονται αποδέκτες της προσφυγιάς.
Οι αριθμοί «καρφί στα μάτια και στην καρδιά» της «προηγμένης» κοινωνίας μας ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες και υπολογίζονται από τα κυβερνητικά χείλη, έως το τέλος της χρονιάς να φτάνουν τις 100 χιλιάδες!! Ας μη μένουμε όμως στους αριθμούς γιατί πίσω τους κρύβονται άνθρωποι, ζωές και συντρίμμια.
Ποιος είναι ο λόγος όλης αυτής της τραγικής πραγματικά κατάστασης που αναμένεται να χειροτερέψει ακόμα περισσότερο; Ποιος είναι αίτιος;
Ένοχος είναι ο Ιμπεριαλισμός. Οι επικίνδυνες εξελίξεις των τελευταίων ετών στην ευρύτερη περιοχή, οι διαρκείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Αν. Μεσόγειο, τη Μ. Ανατολή, τη Β. Αφρική.
Οι χιλιάδες αυτοί πρόσφυγες καταφεύγουν στη χώρα μας αναζητώντας καταφύγιο σωτηρίας, κυνηγημένοι από τη φτώχεια, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις που διεξάγουν στις δυστυχισμένες χώρες τους οι ισχυροί της γης.
Και βέβαια οι «κολασμένοι» αυτοί δε λιάζονται στον καυτό ήλιο της πατρίδας μας αλλά βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα εξαιτίας της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με τους κανονισμούς και τις συνθήκες της, τους απαγορεύει να φύγουν από τη χώρα σε αναζήτηση καταφυγίου αλλού στην Ευρώπη ,όπως στην πλειοψηφία τους επιθυμούν.
Πρόκειται για μια πολιτική υπάκουη στις δεσμεύσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στους ευρωενωσιακούς κανονισμούς, πολιτική που δυστυχώς συνεχίζεται και με διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μετατρέποντας την Ελλάδα σε «αποθήκη ψυχών».
Πιασμένη στα δόκανα της ευρωλαγνείας της η συγκυβέρνηση εναποθέτει την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού ζητήματος στην υποτιθέμενη αλληλεγγύη της ΕΕ.
Ναι! Αυτής της ΕΕ που είναι συνυπεύθυνη για τη δημιουργία και διόγκωση αυτής της κατάστασης.
Αντί η κυρίαρχη συζήτηση να είναι η κατάργηση του απάνθρωπου κανονισμού του «Δουβλίνου» και της «Σένγκεν», η «πρώτη φορά αριστερά» συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ περιορίζεται και περιορίζει το θέμα , οδηγείται εκ των προτέρων σε αδιέξοδο, προσφέρει ανέξοδες υποσχέσεις για ένα πρόβλημα εκρηκτικών διαστάσεων, κλείνει απ’ τη μια πλευρά τις «Αμυγδαλέζες» για να τις ανοίξει διάπλατα από την άλλη. Έτσι οι μετανάστες βρίσκονται μεταξύ φυλακής ή τρώγλης.
Μια τέτοια κατάσταση και προοπτική ενισχύει τις ανησυχίες των κατοίκων για το πού πάει η κατάσταση, αποτελεί ταυτόχρονα «βούτυρο στο ψωμί» αγανακτισμένων , υπερπατριωτών, φασιστικών κύκλων και πολιτικών φορέων.
Είναι μήπως τυχαίο πως αυτούς τους ανθρώπους το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης , η ΝΔ τους αποκαλεί με τον απαξιωτικό για άνθρωπο όρο , «λαθρομετανάστες»;
Είναι τυχαίο που αδιαφορεί για τις τύχες και τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων και «καίγεται» για τις επιπτώσεις της κατάστασης αυτής στον τουρισμό;
Μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε το είδος της αλληλεγγύης και την αντίληψη της ίδιας της «δημοκρατικής» και με «πανανθρώπινα κεκτημένα» ΕΕ, όταν η αξιωματική αντιπολίτευση που αποτελεί το κατ’ εξοχήν κόμμα υπερασπιστής της ευρωένωσης,τηρεί μια τέτοια στάση.
Από κοντά ασφαλώς και άλλοι , μικροί και μεγάλοι λάτρεις του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος ΕΕ, ζητούν όλοι μαζί να ληφθούν άμεσα επιπλέον μέτρα καταστολής στα σύνορα μέσω της FRONTEX, προκειμένου να ελεγχθεί η ροή των ανθρώπων αυτών , να τελούν υπό καθεστώς ομηρείας, να αποτελούν φτηνό εργατικό δυναμικό για τα επόμενα χρόνια , καθώς είναι απαραίτητα εκατομμύρια άγρια εκμεταλλευόμενα εργατικά χέρια στις χώρες του δυτικού, καπιταλιστικού παραδείσου.
Όσα όμως μέτρα και αν πάρουν, όσους φράχτες και όσα πλοία και αν ναυαγήσουν ή βυθιστούν αφήνοντας πίσω τους εκατοντάδες θύματα, όσο αυστηρά κι αν είναι αυτά, όπως έχει δείξει η ζωή τίποτε δεν μπορεί να συγκρατήσει τα κύματα των απελπισμένων γιατί δεν έχουν και πολλά να χάσουν αναζητώντας να ξεφύγουν από την «κόλαση»,ψάχνοντας μια θέση στον «παράδεισο» της Δύσης.
Όσο ο Ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ , του ΝΑΤΟ, της ΕΕ θα εξαπολύει πολέμους, θα υποκινεί εμφύλιους, θα στηρίζει όπου γης δικτατορίες και αιμοσταγή καθεστώτα, όσο η εγκληματική δράση του κεφαλαίου θα γιγαντώνει τη φτώχεια, τόσο θα αυξάνεται και ο στρατός των μεταναστών .
Αίτιος αυτής της κατάστασης είναι ο Ιμπεριαλισμός, ο ίδιος που έχει οδηγήσει δίχως πόλεμο τη χώρα και το λαό μας σ’ αυτήν τη δύσκολη κατάσταση που ζούμε τα τελευταία χρόνια.
Ας συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση, ας αντικρίσουμε τον πραγματικό ένοχο.
Όχι άλλοι νεκροί στο βωμό του Ιμπεριαλισμού
Ας κάνουμε πράξη το σύνθημα «Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι-Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι».
Όχι στα κέντρα κράτησης μεταναστών-Ανθρώπινοι χώροι υποδοχής , φιλοξενίας.
Σίτιση , μέριμνα, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Γρήγορες διαδικασίες άσυλου-Νομιμοποίηση όσων ζουν και εργάζονται χρόνια στην πατρίδα μας
Αλληλεγγύη σε όλους τους κατατρεγμένους της γης.
Ο Γιάννης Μελιόπουλος είναι μέλος ΔΣ συλλόγου εκπ/κών Π.Ε Ημαθίας και του Εκπαιδευτικού Όμιλου Ημαθίας
