Γράφει ο Τάσος Τασιόπουλος
-Αν όχι όλα, τα περισσότερα πράγματα αρχίζουν από την παιδεία, γιατί εκεί και μόνον εκεί, πρέπει να συναντιούνται η προσωπικότητα του δασκάλου και το ενδιαφέρον της νεολαίας στο πεδίο της ελευθερίας.
-Αν υπάρχει εξαναγκασμός δεν υπάρχει παιδεία.
– Και όταν δεν υπάρχει παιδεία τα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα επιδιώκουν και προετοιμάζουν την εξόντωση της πολιτικής ελευθερίας και από εκεί βέβαια και τη δική τους καταστροφή, γιατί κάθε οικονομία που ενεργεί ανεξάρτητα από την πολιτική και χωρίς να εξετάζει τις απαιτήσεις της, καταντάει συντελεστής αδυναμίας.
-Το πρώτο ΔΑΝΕΙΟ που πήρε η ΕΛΛΑΔΑ από την ΑΓΓΛΙΑ ήταν ονομαστικής αξίας 800.000 λιρών, αλλά μόνον 308.000 λίρες μπήκαν στα ταμεία της χώρας μας.
-Ατυχώς από το πρώτο αυτό ΔΑΝΕΙΟ – γιατί ακολούθησαν και πολλά άλλα- καταγράφεται η ανικανότητα τίμιας και επωφελούς διαχείρισης και επειδή αυτό έγινε στα χρόνια της επανάστασης κατά το 1823 είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς ότι έλειπε και η παιδεία και η πολιτική.
-Ως προς αυτήν την τελευταία, δηλαδή την πολιτική, ο ιστορικός ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ βάζει τα πράγματα στη θέση τους γράφοντας:
«Η αγγελία της αλληλοδιαδόχου αφίξεως των δόσεων του ΔΑΝΕΙΟΥ ηύξανεν τον περί της κατοχής της εξουσίας πόθον και ο πόθος αυτός απέληξεν βαθμηδόν εις τον δεύτερον εμφύλιον πόλεμον».
-Πάντοτε λοιπόν υπήρξαν ατυχήματα.
-Αλλά αν όπως η φύση ξαναγεννιέται, ο άνθρωπος ως προς την πολιτική, δεν κάνει τίποτα άλλο από του να καθιστά επίκαιρα τα γραφόμενα του ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ «Περί της αύξησης του πόθου περί της κατοχής της εξουσίας για την νομήν της» τότε τα πράγματα όχι μονάχα δεν είναι καλά αλλά χειροτερεύουν όταν αγγίζουν κάθε σκαλί εξουσίας ακόμα και της τοπικής.
-Είναι βέβαιο λοιπόν πως κυρίως σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης όταν το ατομικό συμφέρον προηγείται από το γενικό τότε διαστρέφονται τα πάντα ακόμα και σε επίπεδο γειτονιάς.
-Σε αυτήν την περίπτωση η ολοκληρωτική πλημμύρα ανεβαίνει ως το λαιμό και τα πάντα διαχέονται στην τεμπελιά, στις μάταιες χυδαιότητες, στις μισές λύσεις, στην ανειλικρίνεια και ίσως ίσως σε ρομαντικές αυταπάτες.
-Δεν πέρασε πολύς καιρός που έγιναν εκλογές για τις οποίες ακόμα και μέσα σε συνεδριάσεις ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ακούγονται έστω και παραφρασμένα τα λόγια του ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ότι «ηύξανεν ο περί κατοχής της εξουσίας πόθος» με αποτέλεσμα ο νικητής των εκλογών να αναδεικνύεται το μπαχτσίσι.
-Βέβαια σίγουρα είναι κακό το να μοιράζει ένας υποψήφιος τοπικός άρχοντας κατοστάρικα για να εκπληρώσει τον αυξημένο του πόθο περί της κατοχής της εξουσίας «λόγω της αφίξεως των ΔΟΣΕΩΝ του ΔΑΝΕΙΟΥ», όμως το απόλυτο κακό είναι όταν ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε καμία Τριανταριά χρόνια με πάρα- πάρα πολλές καλές στιγμές, πληρώνοντας δυσανάλογα τις λιγοστές κακές, να δείχνει σήμερα σημάδια εμπλοκής με αυξημένο τον περί της κατοχής της εξουσίας πόθον.
-Σήμερα ο ρόλος ενός σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος αρχών ενός πατριωτικού κινήματος όπως πρέπει να είναι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι η προσέγγιση ούτε με την γνωστή ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ η οποία το 2009 ξεφορτώθηκε προώρως και με ειδήμονα τρόπο την εξουσία των αδιεξόδων του ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑΙΚΟ αφερέγγυο και γλισχρο κομματικό σχηματισμό ο οποίος τον κυβερνητικό του βίο τον διήνυσε ως ΑΡΙΣΤΕΡΟΑΚΡΟΔΕΞΙΑ των χουντικών αρμών ΤΣΙΠΡΑ – ΚΑΜΜΕΝΟΥ,ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ και λοιπών συγγενών και φίλων, για μια συνεναιτική αν όχι συνεταιριστική διαχείριση ως αποτέλεσμα των απόνερων που σίγουρα θα φέρει όποτε και αν γίνει η εκλογική διαδικασία της απλής-καταστροφικά απλής-αναλογικής.
– Στο ΚΙΝΑΛ που έστω και ως συνονθύλευμα που διελύθη στα εξ ων συνετέθει έμεινε ο κορμός του ΠΑΣΟΚ , ο οποίος για το ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ και όχι για την συμπλήρωση του περί εξουσίας πόθου μερικών νηστικών που ονειρεύονται καρβέλια υπουργικών θόκων, πρέπει να επιδιώκει με ασφαλείς αποστάσεις ένθεν και ένθεν προτάσσοντας δικές του κατάδικές του προτάσεις οι οποίες θα αναδεικνύουν ότι είναι κόμμα αρχών και πατριωτικό κίνημα.
– Οι εγγυήσεις ενός κράτους δικαίου, ο σεβασμός των δικαιωμάτων, ο κοινωνικός διάλογος, η διασφάλιση κοινωνικής δικαιοσύνης και όλα τα δημοκρατικά αυτονόητα πρέπει να μπουν στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και να αποκτήσουν ξανά περιεχόμενο.
-Η ΕΛΛΑΔΑ ως κράτος πρέπει να αντέξει, να αναδιοργανωθεί και να λειτουργήσει με μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ συνεναιτική που δεν θα είναι συνεταιριστική αλλά ούτε συντεχνιακή, η οποία θα επιδιώκει την σύναψη προγραμματικών συμφωνιών οι οποίες δεν θα υποκαθιστούν το μοίρασμα θέσεων, αλλά θα συμπληρώνουν την αρχή της διακυβέρνησης με προγραμματική διάσταση.
ΥΓ1. εξυπακούεται ότι στελέχη με ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ που είτε εκδιώχθηκαν, είτε αναγκάστηκαν σε αποχή, είτε αξιοποιήθηκαν από άλλους, σε χώρους προσφοράς όχι επειδή τους διακατείχε ο πόθος της εξουσίας πρέπει να αποκτήσουν χώρο, χρόνο και κυρίως λόγο.
ΥΓ.2 Ιδιαίτερα αυτό πρέπει να γίνει, καθόσον ακούγεται και δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα, η μετά την με απλή αναλογική εκλογική διαδικασία, σύμπραξη ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ ,με κοινής εμπιστοσύνης Πρωθυπουργό, για να πραγματοποιηθεί η πρόβλεψη, πολλών, περί προσφυγής στην ΧΑΓΗ για όλα τα θέματα που θέτει η ΤΟΥΡΚΙΑ και όχι για το ένα που βροντόφωνα ακούγονταν από εμάς κάποτε και ψιθυριστά σήμερα.
ΥΓ3. Έτσι σχεδίασε τα πράγματα η μαμά Μέρκελ σχετικά με το ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ και ως μάλιστάνθρωποι δέχτηκαν οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στην συμφωνία Ε.Ε – ΤΟΥΡΚΙΑΣ .
ΥΓ4. Λόγος γίνεται για την παραίτηση ΝΑΛΜΠΑΝΤΗ. Συμφωνώντας με το θετικό σχόλιο της εφημερίδας “ΠΟΛΙΤΗΣ” διερωτώμαι μήπως στον συγκεκριμένο δεν «Ηύξανε ο πόθος για την εξουσία» καθώς η διεκδίκηση της ΔΗΜΑΡΧΙΑΣ σε μια δεύτερη ευκαιρία από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ήταν πιο ευνοϊκή, καθόσον οι άλλοι επικεφαλής ήδη, οι μεν με τον τρόπο τους απαξιώνονται, ο δέ μαζί με τα σκουπίδια τα βοθρόνερα , τις ποντικοφαγωμένες ασφάλτους φορτώνεται και τα απόνερα μιας οκταετίας.
