Την παράσταση "Βρικόλακες" του Ερίκου Ίψεν παρουσίασε στο Βεροιώτικο κοινό το Σάββατο το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης (σε συνεργασία με το Θέατρο «Τ»). Ήταν μια παράσταση που με ρεαλισμό παρουσίασε πέντε διαφορετικούς χαρακτήρες. Η Ελένη Δημοπούλου υποδήθηκε το πιο τραγικό πρόσωπο της ιστορίας, την κα Άλβιγκ, τυπική εκπρόσωπο της υψηλής κοινωνίας που ετοιμαζόταν να εγκαινιάσει ένα ορφανοτροφείο προς τιμήν του μακαρίτη άντρα της, του λοχαγού Άλβιγκ. Η κίνηση αυτή όμως δεν φανερώνει καμία τιμή προς το πρόσωπό του, αντίθετα για εκείνη είναι ένα είδος απελευθέρωσης από την οικονομική και κάθε άλλου είδους εξάρτηση που έζησε εξαιτίας ενός ανθρώπου που έκανε αχαλίνωτη ζωή.
Ο Δημήτρης Φουρλής, στον ρόλο του Όσβαλτ, του υιού που περίτεχνα απομακρύνθηκε από το σπίτι σε νεαρή ηλικία, για να επιστρέψει, στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, έχοντας κληρονομήσει μια "νοσηρή ζωή" από έναν πατέρα που δεν τον έζησε πολύ και που η μητέρα πάντα περιέγραφε ως τον πιο αξιόλογο άνθρωπο επί γης.
Ο Δημήτρης Ναζίρης στον ρόλο του παστορα Μάντερς, παρουσίασε τον εκπρόσωπο του ιερατείου. Ένα δειλό ανθρωπάκι που απομυζεί τις ζωές των άλλων, που τις καθοδηγεί ως αξιόλογος συμβουλάτορας, με την πρώτη ευκαιρία όμως έσπευσε να περισώσει την υπόληψή του με όποιο κόστος.
Η Σοφία Αντωνίου ως Ρεγγίνα, ψυχοκόρη θα έλεγε κανείς της κας Άλβιγκ, ένα πρόσωπο κλειδί στην όλη ιστορία που κατέστησε σαφή την άσωτη ζωή του λοχαγού Άλβιγκ. Φοβούμενη την πιθανότητα της έλλειψης αποκατάστασης, ήταν εκείνο το πρόσωπο που λειτούργησε με φόβο και χωρίς κανένα άλλο συναίσθημα ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρει τον τρόπο μιας υποσχόμενης μελλοντικής ζωής.
Τέλος, ο Δημήτρης Συνδουκάς, ως Έγκστραντ, κλασικός εκπρόσωπος των χαμηλών τάξεων, ο μέθυσος και ανεπρόκοπος πατέρας της Ρεγγίνας εκμεταλλεύτηκε τους πάντες και τα πάντα για να επιβιώσει.
Οι πέντε πρωταγωνιστές εκτύλιξαν την ιστορία που κορυφώθηκε μέσα από μία σειρά αποκαλύψεων σε ένα περιβάλλον σκοτεινό.
