Το νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Στεφανάκη ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ παρουσιάστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στο café Εκτός Χάρτη.
Την εκδήλωση διοργάνωσε η Ένωση Καθηγητών Γαλλικής Νομού Ημαθίας, το βιβλιοπωλείο ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
Τον αγαπημένο συγγραφέα και φίλο καλωσόρισε η Μαριάννα Λούκα εκ μέρους της Ένωσης, η οποία αναφέρθηκε στο πλούσιο βιογραφικό του και στην υπόθεση του νέου πονήματός του. «Το πολυσέλιδο βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες είναι ένα υπέροχο βιβλίο, όπου υφαίνεται ένα συναρπαστικό έπος μισού αιώνα ιστορίας τόσο στην Κρήτη όσο και σε όλη την Ευρώπη. Ο πολιτισμός είναι διάχυτος στο βιβλίο. Το μείγμα μυθοπλασίας και ιστορίας, προσώπων και γεγονότων είναι εκπληκτικό. Σε κάθε σελίδα ο αναγνώστης ζει την αγωνία της εξέλιξης. Σχεδόν κινηματογραφική είναι η συναρπαστική αφήγηση που μας εισαγάγει στον λαβύρινθο της ιστορίας», είπε η κ. Λουκά.
Στη συνέχεια η φιλόλογος Ελπίδα Χαραλαμπίδου αναφέρθηκε στο βιβλίο του Δημήτρη Στεφανάκη, που μάλιστα ήταν η πρώτη της φορά που ήρθε σε επαφή με έργο του. Η κ. Χαραλαμπίδου μίλησε για τον έγκριτο και βραβευμένο συγγραφέα ο οποίος επέστρεψε δυναμικά με τον ΜΙΝΩΤΑΥΡΟ έπειτα από απουσία έξι ετών. «Το βιβλίο με εξέπληξε ευχάριστα διότι ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Πρόκειται για ένα πολυπρόσωπο ιστορικό μυθιστόρημα 700 σελίδων το οποίο περικλείει μία σημαντική περίοδο της Ελληνικής ιστορίας. Ο συγγραφέας συνομιλεί μοναδικά με την ιστορία και την μυθοπλασία και το αποτέλεσμα είναι αριστουργηματικό». Συνέχισε με την υπόθεση του βιβλίου και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του.
«Ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ εκτός από την τέρψη που προσφέρει στον αναγνώστη περιέχει μαθήματα ιστορίας που είναι εξίσου σημαντικό. Η αφήγηση είναι γραμμική, με τριτοπρόσωπη αφήγηση, με έναν αφηγητή παντογνώστη. Από την μέση κι έπειτα έχουμε πρωτοπρόσωπη αφήγηση κι αφηγητή άνθρωπο, με εσωτερική εστίαση, ενώ πριν μηδενική. Το ύφος είναι λιτό και απλό. Υπάρχουν πολλοί και παραστατικοί διάλογοι. Υπάρχει η Τεχνική του Κύκλο, μια τεχνική που χρησιμοποιείται στην λογοτεχνία. Η εκτεταμένη περιγραφή δίνεται αβίαστα δίχως να κουράζει τον αναγνώστη, ξεδιπλώνοντας τους χαρακτήρες οι οποίοι είναι ολοκληρωμένοι, αριστοτεχνικά πλασμένοι και σχεδόν πραγματικοί. Οι πολυάριθμοι ήρωες εναλλάσσονται από την αρχή έως το τέλος του βιβλίου, η δράση είναι αδιάκοπη, κι όλοι ταλανίζονται στον ρυθμό της Ιστορίας. Μιας Ιστορίας που διαγράφεται υπό το πρίσμα και την οπτική ετερόκλητων στοιχείων. Εξαιτίας της πολυφωνίας του βιβλίου διαβάζεται εν μία νυκτί παρά το εύρος των σελίδων. Σημαντικό στοιχείο και η διακειμενικότητα, με αναφορές στον Γαλλικό Ιμπρεσιονισμό, στην Μαντάμ Ορτάνς, στον Σεφέρη, στον Καμύ, στον Καβάφη… Ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ τα έχει όλα. Κοσμοπολιτισμό, πάθος, θάνατο, πόλεμο, ειρήνη, πλοκή, δράση, σασπένς και προπάντων Ιστορία», συμπλήρωσε.
Η Δρ Γλωσσολογίας και μέλος της Ένωσης, Τζωρτζίνα Αθανασίου διάβασε αποσπάσματα του βιβλίου και τα σχολίασε με τον συγγραφέα.
Ο πρόεδρος της Ένωσης, Κωνσταντίνος Τσικερδάνος, σκόπευε να κάνει μια διαφορετική παρέμβαση, όμως λόγω του σημερινού τραγικού ναυαγίου στα διεθνή ύδατα δυτικά της Ελλάδας, αναρωτήθηκε πως συναντάμε την μικρή Ιστορία στην μακρά Ιστορία, ερήμην αυτών των ανθρώπων (όλοι αυτοί που χάθηκαν είχαν την δική τους ιστορία)… Η λογοτεχνία κρατάει ζωντανή την ευαισθησία μας.
Έπειτα ο Δημήτρης Στεφανάκης μίλησε για το νέο του μυθιστόρημα, η υπόθεση του οποίου εκτυλίσσετε στην Κρήτη, και τους ήρωές του, που κάποιοι έχουν ερείσματα στην πραγματικότητα και κάποιοι όχι.
Η κουβέντα συνεχίστηκε για αυτά που τον προβληματίζουν για το μέλλον. «Να βρούμε εκείνες τις ιδιότητες που αναφέρει κι ο Καμύ, να δούμε το μυθιστόρημα ως κινηματογράφο. Να μπεις σε ένα μυθιστόρημα και να δεις τους ήρωές του τρισδιάστατα σαν να βλέπεις ταινία. Το μυθιστόρημα είναι λαϊκό ανάγνωσμα με υψηλές ή λιγότερες απαιτήσεις». Έπειτα το θέμα συζήτησης περιστράφηκε γύρω από την λογοτεχνία, όπου ο συγγραφέας κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήματα των συνδαιτυμόνων του από το πάνελ. «Η λογοτεχνία είναι ψυχή, είναι μια βιωματική εμπειρία και μια σχέση μεταξύ συγγραφέα κι αναγνώστη… Η λογοτεχνία είναι μία κοπιώδης διαδικασία που πρέπει να απολαμβάνεις…. Είναι σημαντικό να ανακαλύψει ο αναγνώστης ότι είναι μία αποκάλυψη το μυθιστόρημα, είναι μία πραγματικότητα που μέσα από αυτό θα καταλάβει τον εαυτό του…», είπε μεταξύ άλλων.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Κρήτη, 1894. Ένα φονικό στα χωριά του νότου κι ένας έρωτας στο Μεγάλο Κάστρο. Ζούμε το τέλος της Τουρκοκρατίας στο νησί μέχρι τη σφαγή του 1898. Στον μισό αιώνα ζωής που ακολουθεί μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος δοκιμάζονται από τα μεγάλα γεγονότα είτε ζουν στη Κρήτη, στο Βερολίνο είτε στο Παρίσι του Μεσοπολέμου.
