Η νύχτα της Κυριακής 2 Μαρτίου ντύθηκε με φλόγες παράδοσης και μυσταγωγίας στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου Δασκίου, όπου αναβίωσε το πατροπαράδοτο έθιμο του Καψίματος των Κέδρων. Σε ένα σκηνικό όπου το σκοτάδι έδινε χώρο στο φως των πύρινων γλωσσών, οι παρευρισκόμενοι έγιναν μάρτυρες μιας τελετουργίας που έρχεται από τα βάθη του χρόνου.
Οι φλεγόμενοι κέδροι, τοποθετημένοι με προσοχή, έστελναν σπίθες στον ουρανό, λες και κουβαλούσαν μαζί τους ευχές και αναμνήσεις. Η φωτιά, στοιχείο καθαρτικό και συμβολικό, ένωσε τους παρευρισκόμενους σε έναν κύκλο παράδοσης, όπου η παλιά γνώση μεταλαμπαδεύεται στις νεότερες γενιές.
Κι όταν η τελετή ολοκληρώθηκε, η νύχτα γέμισε με ήχους γλεντιού. Η γκάιντα πήρε τη σκυτάλη, το νταούλι έδωσε τον ρυθμό και η αυλή μεταμορφώθηκε σε ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού. Οι χοροί άναψαν, οι φωνές ενώθηκαν σε τραγούδια και το Δάσκιο χόρεψε, τραγούδησε, γιόρτασε.
