Γράφει ο Κώστας Καραγιάννης
Επειδή, από τη δράση των ανθρώπων εξαρτάται ποια δυνατότητα θα πραγματοποιηθεί, όπως μας λέει ο σοφός αυτός άνθρωπος που από τα φοιτητικά μας χρόνια τον θαυμάζαμε για τις γνώσεις του στις φυσικές επιστήμες και τη φιλοσοφία, αλλά και για τον γλαφυρό τρόπο με τον οποίο τις παρουσίαζε, δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε την απόφανσή του. Κι αυτό όχι λόγω του κύρους μόνον του ανθρώπου που μας το τονίζει, αλλά λόγω του ότι μας το δείχνει η ίδια η ζωή σε κάθε περίπτωση.
Μας το έδειξε περίτρανα στις πρόσφατες διπλές εκλογές που θα μπορούσαν, ούτε να είναι διπλές, ούτε να έχουν το αποτέλεσμα με υπουργικό συμβούλιο 63 ατόμων και βουλή που αντί να μοιάζει με ναό δημοκρατίας να μοιάζει με το θέατρο του παραλόγου! Είπαμε «από τη δράση των ανθρώπων»!
Κάνουμε λοιπόν την εύλογη υπόθεση πως από την ημέρα της επίσημης προκήρυξης των πρώτων εκλογών, δηλαδή από τις 22 Απριλίου, καθώς «η στρατηγική είναι θέμα επιλογής», θα ακούγαμε τον Τσίπρα να λέει: «Η εντολή της Κυριακής 21ης Μαΐου δεν είναι εντολή μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προς όλα κόμματα του προοδευτικού χώρου» (Αυτό το είπε, αλλά είπε και άλλα που ίσως φόβισαν τα μικρά κόμματα, αν αυτά δεν είχαν προαποφασίσει τη στάση τους). Όλοι προσπαθούμε στις εκλογές για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, ο καθένας από το μετερίζι του, σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση των προοδευτικών, δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων είναι το μείζον γιατί αφορά το παρόν και το μέλλον του λαού μας και θα κάνουμε ως προς αυτό ό,τι περνάει από το χέρι μας. Έχω μελετήσει τα προοδευτικά προγράμματα και είδα πως υπάρχει ένα πλήθος κοινών σημείων. Ήδη, με προσωπική μου πρωτοβουλία, υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας περί αυτού και μέλει να γίνουν τα επόμενα βήματα. Προφανώς το κάθε κόμμα στις εκλογές παρουσιάζει τις δικές του θέσεις και αγωνίζεται για την ενίσχυση του, χωρίς αυτό να εμποδίζει να προχωρήσει το πνεύμα συνεργασίας που τις συνοδεύει. Δεν υπάρχει επικοινωνία με τον κ. Αντώναρο, ο οποίος καλά τα λέει για το Μητσοτάκη αλλά, δεν έχει θέση στο ψηφοδέλτιο μας γιατί θα θολώσει την ταυτότητά μας!
Τον Ανδρουλάκη να λέει: «Προσπαθώ να αποδείξω στην πράξη τι σημαίνει σύγχρονη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία», γι αυτό η θέση μου είναι ξεκάθαρη και αυτονόητη για συμμετοχή σε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον αρχηγό του κόμματος που θα είναι πρώτο μεταξύ αυτών του προοδευτικού δημοκρατικού και κεντροαριστερού χώρου. Σε καμία περίπτωση δεν κρατώ την ίδια απόσταση από τον αρχηγό των ανθρώπων που παρακολουθούσαν το τηλέφωνό μου ως «εθνικό κίνδυνο» (Απαιτώ προανακριτική για την υπόθεση), από εκείνον που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια.
Σε ό,τι αφορά τον Ανδρέα Παπανδρέου στις καλές του στιγμές, αποτελεί κεφάλαιο για το κόμμα μας και συνεχίζει να εμπνέει και όχι μόνον εμάς, όμως οι εποχές έχουν αλλάξει και δεν μας επιτρέπουν το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και άλλα παρόμοια όπως για τη συμφωνία των Πρεσπών που ήταν επωφελής για τη χώρα και η υποκρισία γύρω από αυτήν πρέπει να τελειώνει. Διεκδικούμε σε κάθε περίπτωση ένα υψηλό ποσοστό στις εκλογές ώστε να πρωταγωνιστήσουμε στις εξελίξεις, να αποφύγουμε τις δεύτερες και να εφαρμόσουμε άμεσα το «Ευαγγέλιο» μας που είναι το πρόγραμμά μας.
Ο Βαρουφάκης θα μπορούσε να πει: Όχι μόνον δεν «θα κόψω τα χέρια μου από τη ρίζα τους», όπως θα επιθυμούσαν μερικοί καλοθελητές, αλλά θα συνεργαστώ για το καλό του λαού μας και της χώρας για να υλοποιηθεί μέρος του ριζοσπαστικού προγράμματος μας. Δηλαδή «η ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας με τη μείωση φορολογικών συντελεστών, η κατάργηση της μισθωτής εργασίας με μπλοκάκι , το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλες τις οικογένειες, η αύξηση του κατώτατου μισθού και η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων» και το να ξαναδούμε «τον απεγκλωβισμό της χώρας από την Χρεοδουλοπαροικία». Δεν είμαι ανόητος να επιτρέψω την «Μητσοτάκης ΑΕ» να γίνει καθεστώς και να κυβερνάει ελέω Θεού. Όσο για τη «Δήμητρα» που μου χρεώνουν, εγώ μόνον μια Δήμητρα γνωρίζω, αυτή στη γειτονιά μου που παραμένει άνεργη και ζαλίζεται με τις τιμές που βλέπει στα Σούπερ Μάρκετ!
Ο Κουτσούμπας θα έλεγε: Εμείς πιστεύουμε στην σοσιαλιστική επανάσταση η οποία μπορεί να αργεί αλλά κάποτε θα έρθει. Βέβαια δεν ξέρουμε πια μορφή θα πάρει τότε αλλά θα είμαστε σε ετοιμότητα. Νέες τεχνολογίες και τεχνητή νοημοσύνη θα τεθούν στην υπηρεσία του προλεταριάτου, του πρεκαριάτου και των αγροτών. Μέχρι τότε πάντως επειδή το πιο διάσημο βιβλίο που διαθέτουμε μας λέει πως: «…οι κομμουνιστές εργάζονται παντού για τη σύνδεση και τη συνεννόηση των δημοκρατικών κομμάτων όλων των χωρών… Όμως ούτε στιγμή δεν παραμελεί το ΚΚ να καλλιεργεί στους εργάτες μια όσο το δυνατόν πιο καθαρή συνείδηση σχετικά με την εχθρική αντίθεση που υπάρχει ανάμεσα στην αστική τάξη και το προλεταριάτο», θα προτιμήσουμε να την καλλιεργεί ελεύθερα γι αυτό ναι μεν δεν θα συμμετέχουμε στην προοδευτική κυβέρνηση (απέναντι σε κυβέρνηση «μούφα» που προσπαθεί να κάνει ο Μητσοτάκης) αλλά θα λειτουργούμε με ψήφο ανοχής όπως έκαναν οι σύντροφοι στην Πορτογαλία την προηγούμενη τετραετία! Θα απαιτήσουμε όμως «ανασυγκρότηση του δημόσιου συστήματος υγείας» και τον πλήρη έλεγχο του ιδιωτικού τομέα αυτής, κυρίως για τα μαύρα φακελάκια που εδώ και χρόνια παίρνουν οι περισσότεροι μεγαλογιατροί (κοινό μυστικό), χωρίς να πληρώνουν μία στο δημόσιο! Επίσης θα απαιτήσουμε διεύρυνση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, πλήρη εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας σε ότι αφορά τις ασφαλείς συνθήκες εργασίας και αύξηση των μισθών όπως στην Ισπανία όπου με κυβέρνηση συνεργασίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Podemos ο κατώτατος μισθός, από ιστορικά χαμηλός, έφτασε τώρα στα 1.080 € (αύξηση 47% σε πέντε χρόνια)!
Έτσι στη Βουλή θα είχαμε 6 κόμματα και στην προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας (33ων υπουργών χωρίς Γεωργιάδη, Βορίδη, Κεραμέως, κλπ αλλά με Αχτσιόγλου, Τσακαλώτο, Λινού, Χριστοδουλάκη, Δουδωνή, Αρσένη κλπ) θα είχαμε 3 που θα συγκυβερνούσαν και την ανοχή του ενός υπό αυστηρούς όρους!
Σήμερα δεν θα συζητούσαμε για funds, για ιδιωτικά πανεπιστήμια και για την ψήφο των αποδήμων (που δεν επείγει) για να έχουμε να λέμε, «για διδασκαλία αγνότητας», «για το όχι στις αμβλώσεις» και για τον «Πελοποννησιακό πόλεμο» αλλά θα συζητούσαμε για την 1η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της πρώτης ημέρας.
1.Για την ακύρωση όλων των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας μέχρι τη νομοθέτηση του σχεδίου (με την υπογραφή και της υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, -υπόθεση εργασίας κάνουμε- Λούκας Κατσέλη. Δεν θα ήταν προτιμότερη από τον Χατζηδάκη με την τραυματισμένη αξιοπρέπεια, που δήλωνε: «Εγώ δεν πιστεύω ότι παρακολουθείτο το τηλέφωνό μου -ούτε της συζύγου μου- και ιδιαίτερα δεν πιστεύω καθόλου από τον Πρωθυπουργό». Ο στόχος 5046C που όταν έμαθε για την παρακολούθηση για πάνω από ένα χρόνο, δήλωσε: «σε ανθρώπινο επίπεδο με έχει επηρεάσει» αυτή η υπόθεση! Όσο για τα βιογραφικά τους αυτά θα μας έδειχναν ποιοί είναι τελικά οι άριστοι!)
2. Για τη μείωση του ΦΠΑ στον κατώτερο συντελεστή για τα τρόφιμα, για τα είδη πρώτης ανάγκης, καθώς και για το 1,5 ή 1,6 Ευρώ στην τιμή της βενζίνης στα πρατήρια.
3. Για την κατάργηση της ελάχιστη βάσης εισαγωγής στα πανεπιστήμια. (Για να μην εξασφαλίζουμε αθρόα πελατεία στα διάφορα κολέγια. Για να συνεχίσουμε να έχουμε την όση δωρεάν παιδεία ακόμα και να μην αρχίσουν να τρέχουν φοιτητικά δάνεια που θα χρεώνουν τους σπουδάζοντες εφ όρου ζωής!)
Θα μιλούσαμε: Για το σκάνδαλο των υποκλοπών (που έριξε ολόκληρο πρόεδρο στις ΗΠΑ) , για το μεγαλύτερο σκάνδαλο εναντίον της δημοκρατικής λειτουργίας της χώρας. (Τώρα θα μάθουμε άραγε ποιος κρατάει τα στοιχεία των παρακολουθήσεων για να εκβιάζει κόσμο;)
Θα μιλούσαμε: «για αύξηση μισθών, δίκαιο και αποτελεσματικό κράτος δίπλα στον πολίτη». Για διαφάνεια: «Για το σύνολο των αποφάσεων στη Διαύγεια. Κατάργηση των διατάξεων του νόμου συγκάλυψης των υποκλοπών χωρίς απόρρητο. Για προστασία του δημόσιου χαρακτήρα του ΕΣΥ . Για καθιέρωση Εθνικού Απολυτηρίου κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Για κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις» και άλλα ενδιαφέροντα από το πρόγραμμα του Πασοκ. Και τέλος, «για μάχες μαζί με τον λαό, που θα άνοιγαν το δρόμο για τις ριζικές αλλαγές που έχουμε ανάγκη. (ΚΚΕ)»
Αλλά τώρα ακούμε άλλου παπά «Ευαγγέλιο», κάποιου κ. Νατσιού, συμμάχου εκ δεξιών της κυβέρνησης. Ακούμε ότι «η χώρα είναι έτοιμη για την αντιπυρική περίοδο», άλλα όμως βλέπουμε!
Διαμαρτυρόμαστε ήδη για: «τις τεράστιες αυξήσεις, που ξεπέρασαν το 12% τον περασμένο μήνα! Την ώρα που ο λαός έχει πληρώσει μόλις σ’ ένα πεντάμηνο του 2023 πάνω από 22 δισ. σε φόρους. Για ακτοπλοϊκά εισιτήρια που από τον Αύγουστο του 2021 μέχρι σήμερα έχουν πάει 4 φορές πάνω. Για τους 6 στους 10 Έλληνες, που δεν βλέπουν διακοπές (ανάμεσά τους και χιλιάδες νέοι). Για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους για τους οποίους μειώνονται και τα ελάχιστα που πληρώνουν, όπως οι εισφορές τους στα ασφαλιστικά ταμεία. Για τα πιο αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια που θα ισχύσουν ακόμα και για τα ψίχουλα των pass. (Ριζοσπάστης πρόσφατα)»
Και τι λένε οι δικοί μας πρωταγωνιστές ; Ο Τσίπρας, με το κύριο βάρος του κόσμου στους ώμους του, παραιτήθηκε είπε πως: τα επόμενα χρόνια δε θα είναι εύκολα για κανένα μας. Αλλά για εμάς δεν έχασε απλώς ο Τσίπρας και κέρδισε ο Μητσοτάκης, έχασε ολόκληρη η παράταξη που κατά τεκμήριο εκπροσωπεί τα φτωχά και μεσαία στρώματα ή ομνύει στο όνομά τους, απέναντι στην παράταξη που εκπροσωπεί την οικονομική ελίτ της χώρας ή τις πολυεθνικές! Θα το αισθανθούμε σύντομα εν τοις πράγμασι.
Ο αρχηγός της ελάσσονος αντιπολίτευσης με το 11,84% λέει –κατόπιν εορτής– πως υπάρχει: «ανάγκη για μια ισχυρή, σύγχρονη, δημοκρατική παράταξη(!) Υπάρχει η ευκαιρία τώρα (!)».
Διαπιστώνει πως: «Οι Έλληνες πολίτες έχουν το τρίτο χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας ξεπερνά μόνο η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Σχεδόν τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, το τρίτο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρώπη των 27. Το 72,5% των καταθετών έχει λιγότερα από 1.000 ευρώ στην τράπεζα. Ο ελληνικός λαός πλήρωσε από την τσέπη του τις δεύτερες υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες υγείας σε όλη την ΕΕ. Μας ξεπερνά μόνο η Βουλγαρία…»
Μήπως ο αρχηγός νομίζει πως εξ Ευρώπης «κομίζει γλαύκας εις Αθήνας»; Μήπως αγνοεί πως δεν αρκούν οι διαπιστώσεις, γνωστές και πριν τις εκλογές; Εμείς περιμέναμε όχι μόνον διαπιστώσεις αλλά την ΑΛΛΑΓΗ όπως θα έλεγε και ο Ανδρέας. Ας περιμένουμε λοιπόν! Κάποτε «…θα αναγεννηθεί και θα μεγαλώσει η δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Για να αποκτήσει ξανά η χώρα μία πραγματικά προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης» (!!!)
Όμως να η λύση από το τέταρτο κόμμα της βουλής: Ο λαός θα σώσει το λαό! (Ποιος λαός όμως; Αυτός που θα έρθει από κάποιον εξωπλανήτη; Γιατί ο συγκεκριμένος με αυτά που του πρότειναν και ο τρόπος με τον οποίο τα πρότειναν, στους 100 ψήφισε 8 υπέρ και 92 κατά. Στην κυριολεξία, αφού υποστηρίζουν εμείς και όλοι οι άλλοι. Όσο και αν οι εκλογές όμως είναι στα μέτρα του αστικού συστήματος, μάλλον στραβά αρμενίζουν. Αυτό φαίνεται έσπευσε να πει στο αυτί του Γραμματέα αλλά και να ευχαριστήσει ιδιαιτέρως την κ. Λιάνα που πρωτοστάτησε στο να ναυαγήσει η προοπτική της «φανταστικής κυβέρνησης», η κ. Ντόρα ως εκπρόσωπος της «μεγάλης οικογένειας», στα αριστερά έδρανα της νέας βουλής και να την ασπαστεί στα πλαίσια του νέου πολιτικού μας πολιτισμού.
Γενικώς άλλοι πανηγύρισαν, άλλοι δήλωσαν ικανοποιημένοι, άλλοι έβγαζαν selfies στη βουλή και έδειχναν να μην κατανοούν, σφυρίζοντας αδιάφορα, τι ποιοτικά διαφορετικό συνέβη στις πρόσφατες εκλογές και τι σημαίνει το αποτέλεσμα για το λαό μας.
Από τη μία η ολιστική τετραετής επίθεση διαρκείας, η οργανωμένη χειραγώγηση και η παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων, από την άλλη το πνεύμα «αγαθό» και η αλήθεια «γυμνή», ο μικρομεγαλισμός και η ανεπάρκεια, οι εμμονές και η νομεκλατούρα, οι φαντασιώσεις και η ανοησία, οδήγησαν σε μονόδρομο την ιστορία και θέλοντας ο βλάχος και μη θέλοντας ο ζωγράφος, ξαναφόρεσαν στο «Χριστό τα μπλε τσαρούχια»!
«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε συλλογικά εάν δεν θέλουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη όπως στο παρελθόν», εξηγεί βουλευτής των NUPES (του κοινού σχήματος πράσινων, σοσιαλιστών και κομμουνιστών στη Γαλλία) . «Λάθη που είχαν οδηγήσει σε διχασμό και άρα τελικά σε ήττες». Εάν εκεί πρέπει να αναρωτηθούν μία φορά εδώ που παραμένουμε στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ, χρειάζεται δύο και περισσότερες. Γι αυτό ακόμα και στις διακοπές μας, στις οποίες έχουμε δικαίωμα, θα συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε, να αναστοχαζόμαστε ( και τα του οίκου μας και όλα τα άλλα), θα συνεχίσουμε να μελετάμε (περισσότερο από αυτούς στο Harvard University) για να μπορούμε κάθε φορά να βλέπουμε πιο καθαρά τις άλλες δυνατότητες που υπάρχουν, ώστε με τη δράση μας να πραγματώνονται κιόλας.
Ναι στην ιστορία ο δρόμος είναι πολλαπλός και οι άνθρωποι παίρνουν αυτόν που στην κάθε στιγμή με βάση τις ανάγκες τους, τα δεδομένα, την πληροφόρηση, την ευφυΐα, τις μνήμες, ακόμα και τους φόβους, τις ιδεοληψίες και τα απωθημένα τους, τελικά με την όλη και όποια συνείδηση έχουν διαμορφώσει. Πριν δύο μήνες επιλέχτηκε ο δρόμος που πάει όλο και πιο δεξιά, όμως τίποτε δεν μπόρεσε να μας εμποδίσει να ονειρευτούμε «Μια φανταστική προοδευτική κυβέρνηση» που σήμερα θα έκλινε τους δύο αυτούς μήνες (ίσως να ήταν και φανταστική, με την έννοια του εξαιρετική, αλλά αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ).
Όπως μας λέει ο Μίλαν Κούντερα που πρόσφατα αναχώρησε από αυτόν τον παράξενο κόσμο: Το όνειρο είναι η απόδειξη, ότι το να φαντάζεται, το να ονειρεύεται αυτό που δεν έχει υπάρξει, είναι μια από τις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου.
«Παραπονεμένα λόγια έχουν τα τραγούδια μας», επειδή γνωρίζουμε πως οι άνθρωποι στην προσπάθειά τους να κάνουν τον κόσμο καλύτερο έχουν υποστεί τα πάνδεινα σε εποχές πολύ πιο δύσκολες από τις δικές μας, ενώ εμείς, διαθέτουμε, την πολυτέλεια θα έλεγαν εκείνοι, ανάγκη τη λέμε εμείς σήμερα, ανάγκη αναψυχής. Γι αυτό, καλές διακοπές και ες τον «Υπερβερεταίον» (μήνα των αρχαίων Μακεδόνων) τα σπουδαία!
Καραγιάννης Κώστας Φυσικός
