Η πρώτη παρουσίαση του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου – συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στον πολυχώρο Ελιά, στην Βέροια.
Το βιβλίο με τίτλο «29 στιγμές», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ατέχνως, είναι το δέκατο κατά σειρά βιβλίο του συγγραφέα.
Στην βιβλιοπαρουσίαση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι του Δήμου Βέροιας, εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας, συγγραφείς, επαγγελματίες, φίλοι και συνεργάτες του συγγραφέα.
Για το βιβλίο και τον πολυγραφότατο Αλέκο Χατζηκώστα μίλησε η φιλόλογος – συγγραφέας Ελένη Καραγιάννη. «…29 αναμνήσεις που σαν πέτρες βαριές και ασήκωτες καταβυθίζονται σε έναν παλλόμενο κοινωνικό και πολιτικό κα γίγνεσθαι και μετουσιόνται σε λογοτεχνία 29 στιγμιότυπα ζωής. 29 εικόνες, 29 λήψεις ενός φωτογραφικού φακού αυτή η συλλογή διηγημάτων με διάσπαρτα θραύσματα μνήμης και βιωμάτων και με ευαισθησίες βαθιές συλλογικές και πολιτικές, καθώς ο συγγραφέας κινείται στο ατομικό και κοινωνικό ανάμεσα στην ενεργή αφήγηση και τη στάσιμη εξομολόγηση με διάθεση αναπόλησης. Γι αυτό το παρελθόν δεσπόζει σχεδόν σε όλες τις αφηγήσεις. Είναι πανταχού παρόν χωρίς να εγκλωβίζεται σε μια γλυκερή νοσταλγία. Το παρελθόν συνενώνεται με το παρόν… Η αξία αυτών των διηγημάτων αναδεικνύεται στον τρόπο που τέμνεται το αφηγηματικό παρελθόν με το ζωντανό παρόν του αναγνώστη… Η συλλογή αποτελείται από ετερόκλιτα μεταξύ τους κείμενα. Πρόκειται για έργα με κοινές συντεταγμένες έχοντας στο κέντρο τους τον άνθρωπο… Οι ιστορίες διατρέχουν τον ελληνικό χωροχρόνο της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας μας ξεκινώντας από το καλοκαίρι του ’44… Οι χαρακτήρες οικείοι, γήινοι και γνώριμοι. Νοσταλγούν, πονούν, αγωνιούν, αγαπούν, ελπίζουν, ονειρεύονται και ερωτεύονται ατενίζοντας το φως μέσα από τα σκοτάδια… Αγαπημένο μοτίβο του συγγραφέα ο έρωτας που νοτίζει όλο το αφηγηματικό του σύμπαν… Η γραφή ρεαλιστική, βιωματική και συχνά αυτοβιογραφική, εστιάζει στο σημαντικό. Τα αφηγηματικά κάδρα στήνονται με ακρίβεια… φωτίζοντας ένα συγκεκριμένο επεισόδιο που γίνεται αφορμή για σκέψη κι αναπόληση… Οι ιστορίες δομούνται πάνω στον άξονα αιτίου αποτελέσματος. Η τριτοπρόσωπη αφήγηση επιλέγεται ώστε το βίωμα του συγγραφέα να γίνει κοινό βίωμα και των αναγνωστών… Η γλώσσα λιτή, απλή, απέριττη, στιβαρή και ταυτόχρονα ποιητική, δεν εκβιάζει το συναίσθημα αλλά το προκαλεί… Το βιβλίο δεν είναι απλά μία συλλογή διηγημάτων αλλά μια φιλοσοφική πραγματεία. Ένα εγχειρίδιο ιστορίας και πολιτικής θεωρίας, ένα βιβλίο ζωής. Έχουμε ανάγκη από τέτοια βιβλία μανιφέστα ζωής. Η γραφή του συγγραφέα είναι φωτεινή και αισιόδοξη…» είπε μεταξύ άλλων.
Έπειτα τον λόγο πήρε ο ίδιος ο συγγραφέας, ο οποίος είπε ότι τα διηγήματα γράφτηκαν την τελευταία τριετία, όπου κάποια από αυτά δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και ιστότοπους. Τα διηγήματα πατούν πάνω στην κοινωνική πραγματικότητα, σε βιώματα δικά του και άλλων. Τα ιστορικά γεγονότα είναι αληθινά δοσμένα με λογοτεχνική γραφή. Εμπνεύστηκε από τα διαβάσματά του και τη ζωή τη δική του και άλλων καθώς και φωτογραφιών. Στα έργα του υπάρχει πάντα το στοιχείο της μνήμης. Προσπαθεί να μην την διαστρεβλώσει και προσθέτει το συναίσθημα. Αναφέρθηκε στην μορφή και το περιεχόμενο του βιβλίου στον τρόπο που συνδέονται και πως κλιμακώνονται. Όλα τα διηγήματα έχουν ένα απροσδόκητο τέλος… Η πρώτη ενότητα αφορά την μνήμη. Η δεύτερη τους αγώνες που είδε ή άκουσε, η τρίτη τον έρωτα κτλ… Έκλεισε λέγοντας ότι θέλει να κρατήσει την αυθεντικότητά του.
Η εκδήλωση επεφύλασσε μια έκπληξη. Ο Μιχάλης Τσίτσας υπάλληλος του Δήμου Βέροιας και ποιητής απήγγειλε κι αφιέρωσε δύο ποιήματά του στον Αλέκο Χατζηκώστα.
Το εξώφυλλο του βιβλίου, που κέντρισε τον συγγραφέα όταν είδε τον σχετικό πίνακα στο ατελιέ της, το επιμελήθηκε η Βεροιώτισα ζωγράφος Εύα Αμνιώτη.
Ο φιλόλογος – ηθοποιός Λευτέρης Κορυφίδης διάβασε αποσπάσματα του βιβλίου, ενώ η δικηγόρος – μουσικός Σίσσυ Γεωργοπούλου επένδυσε μουσικά την βιβλιοπαρουσίαση με υπέροχες μελωδίες στο φλάουτο.
Ακολούθησε συζήτηση με το κοινό και στο τέλος ο συγγραφέας υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
29 στιγμές μνήμης, έρωτα, αγώνα στην πορεία της ζωής όπου κάθε στιγμή της μετατρέπεται σε παρελθόν, που γεννά ταυτόχρονα και το μέλλον.
Με τις αναμνήσεις και τα όνειρα να είναι σαν εκείνες τις μεγάλες πέτρες που κουβαλά κανείς σε ολόκληρη τη ζωή του και που όσο αυτή πλησιάζει στο τέρμα της, γίνονται ασήκωτες.
29 διηγήματα όπου το χαμόγελο, η αγωνία, ο πόνος της απώλειας, το γλυκόπικρο του έρωτα, η νοσταλγία συνταιριάζουν με την απόφαση ότι αυτή η κοινωνία μπορεί και πρέπει ν’ αλλάξει.
29 ιστορίες αληθινές ή αληθοφανείς, ρεαλιστικές ή μυθοπλαστικές πάντα όμως αυθεντικές.
29 Διηγήματα- ψηφίδες- ενός βιβλίου ανοικτού, που λέγεται ζωή. Γιατί τελικά με την ελπίδα μιας στιγμής που ποτέ δεν λέει ψέματα, μας χρεώνουν ολόκληρο το μέλλον.
