Το βιβλίο της Βεροιώτισσας Μαρίας Πανάγια με τίτλο «Η Νέρα, η τύχη και μια ζωή σαν παραμύθι» παρουσιάστηκε το πρωινό του Σαββάτου, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας.
Την εκδήλωση, που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Θερμαϊκός και το Βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο, παρακολούθησαν πολλά παιδιά με τους γονείς τους και μικροί μεγάλοι συμμετείχαν σε δράση με θέμα το βιβλίο.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή ενός βίντεο με την περιπέτεια της μικρής σκυλίτσας, της Νέρας, η οποία εκδιώχθηκε με βίαιο τρόπο από το σπίτι που γεννήθηκε, και βρέθηκε μόνη και απροστάτευτη στον δρόμο.
Έπειτα τον λόγο πήρε η ίδια η συγγραφέας, η οποία μίλησε για την Νέρα, την περιπέτειά της, αλλά και την ανάγκη της να καταγράψει όλα τα γεγονότα και τις περίεργες συμπεριφορές της Νέρας, όπου μέσα από εκεί γεννήθηκε η ιστορία του βιβλίου. Η κα Πανάγια μίλησε για τα αδέσποτα κι εγκαταλελειμμένα ζώα, την έλλειψη παιδείας, αλλά και την ανάγκη δημιουργίας προγραμμάτων που μπορούν να εφαρμοστούν στην κοινωνία μας.
Μιλώντας για την Νέρα, η οποία πρέπει να ήταν περίπου 14 ετών όταν την βρήκε, είπε ότι είναι ένα σκυλάκι φρόνιμο, ήσυχο που της αρέσει να κοιμάται. Είναι ωραία παρέα.
Το βιβλίο περιγράφει μια σκληρή πραγματικότητα και είναι γραμμένο μέσα από τα μάτια του σκύλου, της Νέρας. Η ιστορία της είναι κοινή, όμως το ιδιαίτερο είναι ότι έχει happy end.
Το βιβλίο απευθύνετε σε παιδιά από 6 ετών έως 106. Είναι ένα βιβλίο για ενήλικες με παιδική εικονογράφηση.
Επίσης, συνέστησε σε όποιον θέλει ένα κατοικίδιο, να υιοθετήσει αντί να αγοράσει.
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο συντοπίτης μας, ραδιοφωνικός παραγωγός – δημοσιογράφος Αντώνης Ζώκος, ο οποίος μίλησε για την δική του εμπειρία με τον δικό του σκύλο, τον Ερμή, και πως άλλαξε η συμπεριφορά του απέναντι στο ζώο, μετά που διάβασε το βιβλίο.
Ακολούθησε η ψυχολόγος Εύη Χατζοπούλου, η οποία αναφέρθηκε πως ένα ζώο μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά στην επικοινωνία και τα συναισθήματα. Για το βιβλίο είπε «η ιστορία της Νέρας είναι μια βουτιά στο μυαλό και την καρδιά μιας ψυχής που συναντάμε και προσπερνάμε καθημερινά στο δρόμο. Είναι ένα μάθημα ζωής, που θα μας βοηθήσει να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των ζώων». Αναφέρθηκε στα οφέλη της επαφής των παιδιών με τα ζώα (υπευθυνότητα, ανάπτυξη συναισθημάτων, ευγένεια, σεβασμός, κοινωνικές δεξιότητες κτλ) και πως οι γονείς μπορούν να προωθήσουν αυτήν την επαφή. «Το βιβλίο μας δίνει ένα σπουδαίο μάθημα αγάπης», είπε κλείνοντας.
Ακολούθησε συζήτηση με το κοινό και στο τέλος η συγγραφέας υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου της.
Την παρουσίαση συντόνισε η ραδιοφωνική παραγωγός – δημοσιογράφος Μαρία Αμανατίδου.
Εικονογράφηση: Δημήτρης Παπαμηνάς
Επιμέλεια: Νάντια Φαμέλου
Απόσπασμα από το βιβλίο
Κάθε πρωί που ξυπνάω, εύχομαι να έρθει η μέρα που δεν θα θυμάμαι πια τη ζωή μου στον δρόμο ― τόσο τρομακτική ήταν. Στην αρχή, για μέρες προσπαθούσα να βρω φαγητό, αλλά τα σκουπίδια είχαν απαίσια γεύση˙ άσε που υπήρχε μεγάλος συνωστισμός ―ναι, για τα σκουπίδια!― όχι μόνο από άλλα σκυλάκια και γατάκια, αλλά και από ανθρώπους βρόμικους, ταλαιπωρημένους και γέρους σαν τον… Πρίγκιπα! Όταν κουραζόμουν έψαχνα να βρω μια γωνίτσα για να κοιμηθώ, με την κοιλίτσα μου άδεια. Περπατούσα για ώρες, όπου και να ξάπλωνα κόσμος περνούσε και με κοιτούσε περίεργα, τα λόγια του Πρίγκιπα επαναλαμβάνονταν σαν χαλασμένο cd μέσα στο κεφάλι μου: «Να προσέχεις τους αγνώστους… να προσέχεις τους αγνώστους…» Μάτι δεν έκλεινα! Κάθε μέρα ήμουν και πιο πολύ κουρασμένη ―η πείνα θέλει χρόνο για να τη συνηθίσεις, η αϋπνία σε κάνει να μη βλέπεις καθαρά―, έτσι έμενα ακίνητη στο ίδιο σημείο για ώρες, έκανε ζέστη και διψούσα, έκανε κρύο και πεινούσα […]
Βιογραφικό σημείωμα (και όχι μόνο) της συγγραφέως
Το όνομά μου είναι Μαρία Πανάγια. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Βέροια. Ζω στη Θεσσαλονίκη και εργάζομαι σε ραδιοφωνικό όμιλο. Είμαι απόφοιτος δραματικής σχολής και αυτό είναι το πρώτο μου παραμύθι. Από πολύ μικρή ηλικία, θυμάμαι τον εαυτό μου να δείχνει απίστευτο ενδιαφέρον στο να παρατηρεί τα ζώα […] Ενήλικη πια, άρχισα να εστιάζω περισσότερο στη συμπεριφορά των ανθρώπων προς τα ζώα. Είδα ειλικρινή αγάπη και ισότητα αλλά, κυρίως, συνάντησα αδιαφορία, σκληρότητα, κακία και, δυστυχώς, πολύ συχνά αδικαιολόγητη βία […]
Οι άνθρωποι, για ανεξήγητο λόγο, θεωρούν πως είναι ανώτεροι από όλα τα άλλα πλάσματα της γης και πως έχουν δικαίωμα να μη σέβονται τίποτε και κανέναν. Η μέτρια και ελλιπής παιδεία στη χώρα μας «βοηθάει» και σ’ αυτόν τον τομέα […] Ας διδάξουμε στα παιδιά μας πρώτα να σέβονται και να αγαπάνε το ένα το άλλο και έπειτα να κάνουν το ίδιο και γι’ αυτά τα υπέροχα πλάσματα, τα ζωάκια, που αιώνες τώρα, χωρίς να μιλάνε τη γλώσσα μας, έχουν καταφέρει να επιβιώσουν σ’ έναν κόσμο που, ενώ εμείς τον εξουσιάζουμε, εμείς τον καταστρέφουμε.
Βιογραφικό εικονογράφου
Ο Δημήτρης Παπαμηνάς, γεννημένος το 1987, είχε από μικρός καλλιτεχνικές τάσεις. Αγαπάει από μικρή ηλικία τη ζωγραφική, τα κόμικς, τη μουσική και τα ζώα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και έπειτα αφιερώθηκε στη μεγάλη του αγάπη, τη Γραφιστική. Εκεί, στη σχολή Γραφιστικής ανακάλυψε και τη μαγεία της εικονογράφησης. Όνειρό του ήταν να δουλέψει στον τομέα της διαφήμισης. Από το 2012 εργάζεται ως γραφίστας και από το 2015 ασχολείται με την εικονογράφηση και επαγγελματικά. Θεωρεί την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων ως μία από τις πιο δημιουργικές και ευχάριστες ασχολίες.
