Δύο sold out παραστάσεις έδωσε ο Όμιλος Φίλων Θεάτρου & Τεχνών Βέροιας το Σάββατο. Στην σκηνή της Αντωνιάδειου Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών παρουσίασαν το έργο “Βρυκόλακες” του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Κώστα Αποστολίδη.
Οι πέντε ηθοποιοί του Ομίλου παρουσίασαν στο θεατρόφιλο κοινό ένα έργο-σταθμό της παγκόσμιας δραματουργίας, του Νορβηγού θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη, Χένρικ Ίψεν (Henrik Ibsen, 20 Μαρτίου 1828 – 23 Μαΐου 1906).
Οι “Βρυκόλακες” πραγματεύονται, μέσα από τη δραματική περιγραφή της οικογένειας των Άλβινγκ, την κοινωνική υποκρισία που στοιχειώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, και επιδιώκει να αμφισβητήσει τους παραδοσιακούς ακρογωνιαίους λίθους της κοινωνίας: γάμο, θρησκεία και πατριαρχία. Ένα έργο που αντιμετωπίζει ανοιχτά και με τόλμη θέματα όπως η ευθανασία, η ενδοοικογενειακή βία, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, ακόμη και η αιμομιξία – θέματα που παραμένουν αμφιλεγόμενα ακόμη και σήμερα.
«Οι Βρυκόλακες… όσα καταπιέζουν, δεσμεύουν και συνθλίβουν τις προσωπικές βουλήσεις, διαθέσεις και επιδιώξεις του ανθρώπου απομυζώντας την ενέργεια και τη ζωτικότητά του. Και ο άνθρωπος καταλήγει να μη ζει τη ζωή του, αυτή που θα ήθελε, αλλά τη ζωή κάποιου άλλου, πειθήνια υποταγμένου στο κατεστημένο μιας ‘νόμιμης τάξης’. Έτσι οι Βρυκόλακες μοιραία βαλτώνουν την ύπαρξή του και τον εμποδίζουν να ζήσει αυτό για το οποίο ουσιαστικά είναι γεννημένος: να ευτυχήσει», αναφέρει ο σκηνοθέτης.
Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής: Η κυρία Άλβινγκ ετοιμάζεται για τα εγκαίνια του Ιδρύματος που έφτιαξε στη μνήμη του συζύγου της. Ο γιος της Όσβαλντ, καταξιωμένος ζωγράφος που ζει από παιδί στο εξωτερικό, έχει επιστρέψει για την τελετή. Ο παλιός οικογενειακός φίλος και διαχειριστής του Ιδρύματος Πάστορας Μάντερς έχει έρθει και αυτός για να εκφωνήσει λόγο για την προσφορά του λοχαγού Άλβινγκ. Όμως, κάτω από την αψεγάδιαστη, γυαλιστερή επιφάνεια, κάτι άρρωστο και σαθρό ελλοχεύει. Ένα κουβάρι από ψέματα και μυστικά, προδομένους έρωτες, συγκάλυψη και υποκρισία αρχίζει να ξετυλίγεται σταδιακά, την ώρα που οι μάσκες πέφτουν, ολόκληρο το οικοδόμημα της αγίας οικογένειας κλυδωνίζεται και τα φαντάσματα του παρελθόντος ξυπνούν, διψώντας για το αίμα των ζωντανών.
Ο Ίψεν στους “Βρυκόλακες” παρουσιάζει έναν ακόμη ισχυρό γυναικείο χαρακτήρα με τεράστιες ικανότητες και δύναμη, που όμως, από πολύ νεαρή ηλικία, έχει συντριβεί υπό το βάρος των προσδοκιών της κοινωνίας από αυτήν.
Ο τίτλος, αναφέρεται κυρίως στο στοιχείο της κληρονομικότητας που είναι και το κυρίαρχο θέμα του έργου, καθώς και το στοιχείο της “επανάληψης” μιας ιστορίας, που ενώ οι ήρωες πίστευαν ότι είχε θαφτεί στο βάθος των χρόνων και στα πέπλα της λήθης, αυτή “βρυκολακιάζει” και σαν φάντασμα εμφανίζεται ολοζώντανη μπροστά τους. Αλλά καταφανώς οι βρυκόλακες του παρελθόντος που στοιχειώνουν την κ. Άλβιγκ, είναι τα φαντάσματα της ηθικής και της παράδοσης που επιδιώκουν να μας κρατήσουν εγκλωβισμένους σε μια συγκεκριμένη στάση ζωής, η οποία εμποδίζει την κοινωνία μας να αλλάξει και να εξελιχθεί.
Με αρχέτυπα από τις ελληνικές τραγωδίες, οι χαρακτήρες δοκιμάζονται σκληρά από τη μοίρα. Μετά την ύβρη, έρχεται η Νέμεσις και οι ατιμώρητες αμαρτίες των νεκρών, μεταβιβάζονται στους ζωντανούς, διαλύοντάς τους, μέχρι να επέλθει η αναπόφευκτη κάθαρση.
Έπαιξαν οι ηθοποιοί κατά σειρά εμφάνισης
Ρεγγίνα: Δέσποινα Γιάγκογλου
Έγκστραντ: Άρης Ορφανίδης
Μάντερς: Λευτέρης Κορυφίδης
κυρία Άλβινγκ: Μαίρη Μεγγιάνη
Όσβαλντ: Θανάσης Μπιζέτας
Συνόδευσε μουσικά ο Δημήτρης Ρογάρης
Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Ισαβέλλα Κωνσταντούδη.
